Είδαμε
Σχολιάστε

Στη χώρα μου λένε, ότι το Τσέρνομπιλ είναι ένα δέντρο που μεγαλώνει. ΚΕΤ

Θυμήθηκα τη μπλε φωτιά και το κόκκινο δάσος. Το τηλέφωνο που χτύπησε μέσα στη νύχτα. Τον άντρα μου που πάτησε αυτό το περίεργο υγρό και μαύρισαν τα πόδια του. Τα είδα όλα ξανά μπροστά μου. Ζωντανά σαν όνειρο. Ήμουν και εγώ στο Πρίπιατ της Ουκρανίας. Ακριβώς πριν 30 χρόνια.

14 αφηγήσεις.

Μία προς μία για κάθε τραπέζι. Τέσσερα στο σύνολο. Κάπου στην Κυψέλη. Στοιχισμένα. Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων λέει η ταμπέλα.

Παρακαλώ !Καθίστε!

Έχει δύο πράσινα μήλα και λίγα κριτσίνια.

Εις υγείαν!

Κάποιος παντρεύεται αλλά δεν τον ξέρω. Ποιος;

Είμαι εκεί και μου μιλάνε. Μου λένε για εκείνο το βράδυ. Για τους γείτονες μου. Για τα παιδιά μου. Για τα κατοικίδια που άφησα πίσω. Για τον φύλακα στον αντιδραστήρα. Για τα πορτοκαλί  λεωφορεία μετά την εκκένωση.

Μου προσφέρουν κρασί και κεράσια να δοκιμάσω. Νιώθω καλά, οικεία. Μου μιλάνε στο αυτί. Μου ψιθυρίζουν. Φαίνεται να ξέρουν ακριβώς τι έγινε.

Ένα μυστήριο τελετουργικό συμβαίνει ανάμεσα μας, κάποιος παντρεύεται σας λέω μα δεν ξέρω ποιος.  Στο διπλανό τραπέζι τους λένε την ιστορία της Μαρίας Σαφκούτας. Δεν ξέρω, δε θυμάμαι. Ήταν όλα τόσο θολά. Και αυτές οι εικόνες. Μόνο αυτές οι εικόνες συνεχώς μπροστά μου. Ένα περίεργο φως. Ο ήχος. Ένα ένα τα σπίτια. Κόσμος στο δρόμο. Από τα μάτια του εργάτη, της συζύγου, του παιδιού, του επιστήμονα, του οδηγού.

Δεν είχα σκεφτεί μέχρι τότε πως μία αφήγηση ενός ξένου μπορεί να με αφορά τόσο. Αυτό συμβαίνει μόλις κατέβεις τα σκαλιά του πολυχώρου Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων. Η εξιστόρηση των γεγονότων στο δεύτερο ενικό πρόσωπο είναι το κλειδί. Σε ακουμπάει, σε κοιτάει στα μάτια. Τα κείμενα του Δημήτρη Αλεξάκη είναι τόσο ζωντανά που εκπνέουν χρώματα και η παράλληλη εξιστόρηση των τεσσάρων (Χρήστος Καπενής, Ιζαμπέλλα – Λουΐζα Κυριαζή, Φωτεινή Μπάνου, Παρασκευή Πατελάκη) μοιάζει με συγχορδία λέξεων, άρτια μετρημένη. Η σκηνοθεσία της Φωτεινής Μπάνου ευρηματικότατη. Δεν υπάρχει κοινό. Δεν υπάρχουν θεατές. Υπάρχεις εσύ, ως πραγματικός ήρωας της αφήγησης. Η ροή του λόγου βγαίνει τόσο φυσικά που θέλεις να μιλήσεις, να κουβεντιάσεις με τον αφηγητή. Δεν είναι ο ίδιος κάθε φορά. Περιμένεις.

Μήπως θέλετε κι άλλο κρασί; Με ρωτάνε.

  Η παράσταση αυτή δεν είναι όπως οι άλλες! Είναι μία βιωματική αφήγηση βασισμένη σε μυθοπλασίες μέσα από πραγματικές ιστορίες. Μία αφήγηση για σένα από το στόμα άλλου.

 To Τσέρνομπιλ δεν είναι ένα γεγονός ιστορικό! Δεν αναφέρεται άλλωστε καν στην ιστορία. Δεν είναι ούτε μία επιστημονική αστοχία. Ένα ατύχημα ίσως; Όχι.  Είναι ο άνθρωπος. Είμαστε εμείς.

Μία αλήθεια που κρύφτηκε στην αναμετάδοση. Ιστορίες καθημερινότητας μέχρι την νύχτα της έκρηξης. Ιστορίες και μετά από αυτήν.  Την νύχτα που το Τσέρνομπιλ  έγινε λέξη για όλους μας. Για όλη την Ευρώπη.  Μία νύχτα που σημάδεψε πολλά χρόνια μετά, μπορεί και το μέλλον μας. Τον αέρα που αναπνέουμε.  Σε αυτό που γεννάμε. Τρόμος, φόβος, άγνωστο, εκκένωση, μετακίνηση, μετανάστευση.

Εσείς αλήθεια τι θυμάστε από το Τσέρνομπιλ;

Κείμενο / Άννα Κάντα

…………………………………………………………………………………………………………………..

Κάθε Σάββατο και Κυριακή  21.00

Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων Site  Facebook    Κύπρου 91Α & Σικίνου 35Α, Κυψέλη Είσοδος 10,00€ Απαραίτητες κρατήσεις 213-0040496

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s