Είδαμε
Σχολιάστε

Στη Σιωπή. Ένα εκκωφαντικό έργο και μια θαυμάσια ερμηνεία.

Όλα ξεκίνησαν από ένα «αθώο» ψέμα που της είχε πει πριν παντρευτούν, όταν ακόμα φλέρταραν. Μόνος του στη σκηνή. Σε μια άδεια καρέκλα, ακίνητη κι αμίλητη, η γυναίκα που παντρεύτηκε. Η γυναίκα που για 20 χρόνια δεν του απευθύνει κουβέντα. Δύο χρόνια γάμου και τότε εκείνη σταματά να του μιλά. Δεν ξαναμιλά σε άνθρωπο.

Ο Πέτρος Αποστολόπουλος ερμηνεύει και σκηνοθετεί εξαιρετικά το έργο του ποιητή Δημήτρη Λέντζου. Χρειάζεται τρομερή συγκέντρωση σε ένα τόσο απαιτητικό ρόλο. Μιλά σε ένα πρόσωπο που τάχα κάθεται στην καρέκλα της τραπεζαρίας, ενώ εκείνος βρίσκεται ολομόναχος στην σκηνή. Δεν χάνεται ούτε δευτερόλεπτο η αίσθηση της ύπαρξης της γυναίκας του, και η σιωπή της προκαλεί συνεχώς συναισθήματα και αντιδράσεις. Ρεαλιστικός με μεγάλο εύρος στα εκφραστικά μέσα, από τη φωνή και την κίνηση μέχρι το βλέμμα που παραμένει καρφωμένο στην άδεια καρέκλα. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε ένα δωμάτιο όπου το σκηνικό φαίνεται περιττό με μια τόσο αυθεντική ερμηνεία. Η μουσική είναι συνοδευτική μόνο στις παύσεις μεταξύ των σκηνών και ο φωτισμός τονίζει διακριτικά τα συναισθήματα και τα σημεία εστίασης του ήρωα.

Το έργο κινείται σε πολλαπλά επίπεδα. Ξεκινά από τη σχέση ενός ζευγαριού στην ελληνική επαρχία και τελικά καταλήγει σε κάτι που αφορά όλους τους ανθρώπους παγκόσμια και διαχρονικά γεγονός που διακρίνεται στο βλέμμα του Π.Αποστολόπουλου που  αντί να κινείται τυχαία στον χώρο, καρφώνεται στα μάτια του κοινού στο τέλος της παράστασης. Ξεκινώντας από το ζευγάρι, βλέπουμε την «θανατηφόρα» σχέση ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα. Ο άντρας κρέμεται από τις λέξεις της γυναίκας του καθώς η συμβολική του αναγνώριση θα ερχόταν μόνο από τα λόγια της, που μιας και εκλείπουν, εκείνος παραμένει ανύπαρκτος. Στην άλλη μεριά, η γυναίκα προτιμά να ζει μια βασανισμένη ζωή, χωρίς πάθος, χωρίς έρωτα και προτιμά να τον βασανίζει καθημερινά ώστε να τον έχει έρμαιο της επιθυμίας της αντί να φύγει μακριά του. Είναι δυστυχισμένοι και οι δυο, αλλά ο καθένας για τους δικούς του ψυχολογικούς λόγους αδυνατεί να αποχωρήσει. Ένα ψέμα. Τα γράμματα που της είχε στείλει δεν ήταν δικά του. Μία σχέση που είχε χτιστεί μεταξύ τους συμβολικά. Δεν το χωράει το μυαλό του «το σώμα μου δεν αγάπησες; Τα μάτια μου; Οι λέξεις ήταν δικές μου απλά άλλος τις έγραψε!» .

Τελικά τα αγάλματα ήταν μέσα στην παράσταση ή και τριγύρω της;

Ένα χάσμα μεταξύ των φύλων, το αδύνατο της διάφυλης σχέσης. Η αφετηρία είναι η σχέση του ζευγαριού, όμως στην πορεία συζητάμε για τις λέξεις. Οι λέξεις είναι ζωντανές; Οι ποιητές είναι ευτυχισμένοι; Το σώμα πού υπάρχει; Πιο ενδόμυχα ερωτήματα σε σχέση με την απόλαυση, το ζωντανό σώμα και την απονέκρωση που φέρνουν οι λέξεις στα πράγματα. Καταλήγοντας τελικά στο αίνιγμα των ζητιάνων στο δρόμο που σπάνε τα αγάλματα «για να βγει το φως προς τα έξω». Κείμενο και ερμηνεία μας ταξιδεύουν αριστουργηματικά στο να κοιτάξουμε μέσα μας και να σκεφτούμε τι ζωή ζούμε. Μήπως έχουμε κρύψει μέσα μας επιθυμίες, απωθημένα; Μήπως κρυβόμαστε πίσω από λέξεις ή ακόμα χειρότερα δεν ξέρουμε καν την επίπτωση της γλώσσας πάνω στο σώμα μας και μέσα μας;

Ο «φαινομενικός» μονόλογος τελειώνει με ένα ουρλιαχτό της γυναίκας. Και δεν θα μπορούσε να τελειώσει καλύτερα! Αρθρώνεται ένα μόνο φώνημα, όπως ο λύκος που αλυχτά στην νύχτα, για να απαντήσει σε αυτή την μεγαλειώδη αντίθεση μέρας και νύχτας. Tο μεγάλο δίπολο είναι σώμα και πνεύμα. Ίσως η ανθρωπότητα παρ όλες τις ωραίες και παχυλές λέξεις της, παρ όλη την ποίηση και τη φιλοσοφία της, τελικά έχει καταφέρει να βγάλει μόνο ένα ουρλιαχτό άνευ νοήματος για την ύπαρξή της όλα αυτά τα χρόνια. Και το χειρότερο όλων, είναι ότι δεν το ξέρει καν..

Κείμενο/Διονύσης Αναλυτής

Εδώ θα βρείτε πληροφορίες για την παράσταση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s