Είδαμε
Σχολιάστε

Μία μικρή και σύντομη παράσταση αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις. Είδαμε το AmorS στο Θέατρο Οδού Κυκλάδων.

400 χρόνια από τον θάνατο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. 40 λεπτά ο ποιητικός χείμαρρος με τίτλο AmorS στο θέατρο της οδού Κυκλάδων. Συρραφή σονέτων και σκηνών από τα έργα του Σαίξπηρ γίνονται εικόνα και ήχος στα μάτια των θεατών. Πώς να χωρέσουν τόσες λέξεις; Πώς να τις κάνουμε να χορέψουν; Πώς να ακούσουμε τον ήχο τους παρά το νόημα τους;

duduka_pan161219_5d4_7873

Η Στεφανία Γουλιώτη και ο Αργύρης Πανταζάρας μας παρουσιάζουν μια ποιητική μαγεία! Έχοντας κάνει οι ίδιοι την σύλληψη/διασκευή των έργων του Σαίξπηρ αναλαμβάνουν να κάνουν το ακατόρθωτο: να γίνει η ποίηση θέατρο. Όταν ενώνονται η ποίηση και το θέατρο μέσα από αυτούς τους συντελεστές το αποτέλεσμα είναι μεθυστικό.  Δεν πρόκεται για μια στείρα αφήγηση, ή μια πρόζα που καταλήγει μελό. Η παράσταση κάνει τις λέξεις να ακουστούν και να μην γίνουν θόρυβος ενώ η εικόνα παίζει δραματικό ρόλο. Με τη βοήθεια των RootlessRoot (Λίντα Καπετανέα, Josef Frucek) μετατρέπουν τα σώματα τους σε Λόγο και τα σονέτα ζωντανεύουν. Οι λέξεις τρυπούν τα σώματα που απολαμβάνουν αλλά και πάσχουν από τον Έρωτα και τις μεταθέσεις του. Ο φωτισμός (Γιώργος Καρβέλας) συμβάλλει αποφασιστικά στον ρυθμό και στα συναισθήματα των πρωταγωνιστών ενώ η μουσική (Γιώργος Πούλιος) είναι εκπληκτική, σε ambient μονοπάτια και δημιουργεί την απαραίτητη ατμόσφαιρα της παράστασης χρωματίζοντας τις ταλαντεύσεις της.

Η παράσταση έχει αβίαστη ροή και η «μικρή» διάρκειά της παίζει καθοριστικό ρόλο. Το βρήκα πολύ θαρραλέο εκ μέρους των συντελεστών να μην πέσουν στην παγίδα μιας παράστασης που θα διαρκούσε κλασσικά άνω της μίας ώρας, μόνο για να μπει στα καλούπια που έχουμε συνηθίσει. Όταν ακούγονται λόγια ποιητικά και το κεντρικό θέμα είναι οι έρωτες χωρίς κάποια διακριτή πλοκή με την κλασσική θεατρική δομή, υπάρχει η παγίδα να χαθεί η συγκέντρωση από μέρος του κοινού και να καταλήξει σε μια ακαδημαϊκή παράσταση. Όμως όχι. Είναι από τις μοναδικές παραστάσεις που ξεπερνά τις προσδοκίες και πετυχαίνει να αγγίξει το κοινό βαθιά.

duduka_pan161219_5d3_8956

AmorS. Ήδη η γραφή του τίτλου μας ταρακουνά. Γιατί πληθυντικός; Και γιατί S κεφαλαίο; Έπρεπε να τελειώσει η παράσταση για να αναδυθεί η ερμηνεία. Στην παράσταση βλέπουμε πολλές διαφορετικές εκφάνσεις του Έρωτα. Δεν υπάρχει ένα ρομαντικό ειδύλλιο, αλλά πολλές εκδοχές του. Και όλες πάσχουν. Όπως τα σώματα των πρωταγωνιστών που πάλλονται όταν λένε τις λέξεις, που μπλέκονται, απομακρύνονται, χτυπάνε μεταξύ τους, πονούν. Και ξάφνου αναδύεται το mor-. Το συνθετικό που σημαίνει θάνατο στα λατινικά. Έρωτας και θάνατος παλεύουν ακόμα και μέσα στις λέξεις μας. Ποιος νικά;

Ακούγονται στην παράσταση: «Θυμήσου, αγάπη μου, να ζεις».  «Είμαι νεκρός πια. Άσε μαζί μου και την αγάπη σου να φθίνει». Σαν τεράστιος ψυχολόγος ο Σαίξπηρ αναδύει ενδόμυχες αλήθειες και ξεσκεπάζει τα άδυτα της ψυχής του ανθρώπου. Οι δύο εξαίρετοι ηθοποιοί μετατρέπουν σε γενέθλια την επέτειο θανάτου του Σαίξπηρ. Ένα κείμενο προορισμένο να διαβαστεί μετατρέπεται σε εικόνα, κίνηση και ήχο ταξιδεύοντας μας σε μέρη μυστικά όπου επιθυμίες παραμονεύουν να ξυπνήσουν..

Κείμενο/Διονύσης Αναλυτής

Η παράσταση ολοκληρώθηκε. Πληροφορίες θα βρείτε εδώ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s