Συνεντεύξεις
Σχολιάστε

Συνέντευξη με τον Μάνο Στεφανάκη στο Skrow Theater

Θα τον βρείτε στο Παγκράτι, οδό Αρχελάου, μέσα στο θέατρο με τον πέτρινο τοίχο. Ο Μάνος Στεφανάκης λύνει και δένει στο Skrow Theater συμμετέχοντας σε δύο παραστάσεις. Υποδύεται τον έφηβο νεαρό μιας οικογένειας ελληνικής. Εκφραστικός και παρορμητικός όπως του αρμόζει εκπαίμπει ενθουσιασμό και ένταση σε μία πολύ γλυκιά παράσταση για μικρούς και μεγάλους. Πρόσφατα όμως ανέλαβε και την πρώτη του σκηνοθετική δουλειά στην ίδια σκηνή με το έργο -Ο Ντέντεκτιβ-  του Δημήτρη Χατζή. Το γνωστό μυθιστόρημα παίζεται με μία παράδοξη αφήγηση υπό την καθοδήγηση του από δύο ταλαντούχες νέες ηθοποιούς. Μιλήσαμε με τον Μάνο Στεφανάκη και για τις δύο αυτές δουλειές και ανυπομονούμε για την εξέλιξή του.

Φέτος σε βλέπουμε να συμμετέχεις στην παράσταση «Το Aσυνόδευτο» όπου οι θεατές τυγχάνει να είναι και παιδιά. Μπροστά σε ένα κοινό λοιπόν με νεότερη ηλικία πιστεύεις ότι οι απαιτήσεις μιας ερμηνείας μικραίνουν ή μεγαλώνουν; 

Δεν νομίζω ότι στην πραγματικότητα αλλάζει κάτι. Υπάρχουν διαφορές στις απαιτήσεις από παράσταση σε παράσταση, από ρόλο σε ρόλο αλλά η ηλικία του κοινού δεν έχω την αίσθηση ότι διαμορφώνει τις απαιτήσεις αυτές.

 dudukatheater_toasynodeuto4agianniskarabatsos

«Το Ασυνόδευτο» θα λέγαμε ότι απευθύνεται σε παιδιά άνω των 7-8 ετών που έχουν κάποια αντίληψη του περιβάλλοντος και δέχονται, επίσης, καθημερινά πολλά ερεθίσματα. Μία παράσταση με θέμα την κρίση και την ελληνική οικογένεια μπορεί να τα κερδίσει; Και με ποιο τρόπο τα αφορά ένα τέτοιο θεατρικό έργο;

Με τον τρόπο που είναι γραμμένο το έργο και με τον τρόπο που δουλέψαμε την παράσταση, πιστεύω πως ναι, μπορεί. Έτσι φαίνεται και από την έως τώρα ανταπόκριση των παιδιών που έχουν παρακολουθήσει την παράσταση. Κι αυτό γιατί τα ζητήματα της οικονομικής κρίσης, των οικογενειακών σχέσεων, ακόμη κι αυτό το φλέγον θέμα των ασυνόδευτων παιδιών και των προσφύγων εν γένει, δεν τίθενται ως πληροφορίες, ή απλά ως ένα πλαίσιο. Δίνονται μέσα από την ίδια τη σχέση των δυο αδερφών. Δίνονται βιωμένα, μέσα από τις δράσεις, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Τα παιδιά λοιπόν αναγνωρίζουν εύκολα κομμάτια του εαυτού τους στους ήρωες του έργου και στην καθημερινότητα τους. Με αυτό τον τρόπο οι προβληματισμοί που θέτει το έργο γεννιούνται αβίαστα. Μακριά από διδακτισμούς και υποδείξεις για το τι είναι σωστό και τι λάθος.

 dudukatheater_toasynodeuto3agianniskarabatsos

Εκτός από τον ρόλο που έχεις στην παράσταση «Το Ασυνόδευτο», σκηνοθετείς και το έργο  «Ο Ντέτεκτιβ»  του Δημήτρη Χατζή. Πως προέκυψε η επιλογή ενός αστυνομικού μυθιστορήματος και μάλιστα του Δ. Χατζή;

Το διήγημα αυτό μου άρεσε ακριβώς διότι δεν πρόκειται στον πυρήνα του για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, ούτε φυσικά για μια ηθογραφία. Ο Χατζής χρησιμοποιεί μια ιστορία μυστηρίου για να μιλήσει για κάτι πολύ βαθύτερο. Ο Θοδωράκης, ο ήρωας του διηγήματος, έρχεται αντιμέτωπος με ένα αστυνομικό αίνιγμα, στην ουσία όμως συγκρούεται με όλα τα κοινωνικά αδιέξοδα που του έχουν φορτωθεί χωρίς ο ίδιος να το έχει καταλάβει. Τα στοιχεία της γραφής του Χατζή, ο χειμαρρώδης λόγος, το χιούμορ, η κοφτερή πολιτική του ματιά, με γοήτευαν από την πρώτη στιγμή που ήρθα σε επαφή με κείμενά του. Στον Ντέτεκτιβ, αυτό το υπέροχο διήγημα, το οποίο διατηρήσαμε στο ακέραιο, είναι όλα τους παρόντα.

 Στην θεατρική απόδοση ενός μυθιστορήματος θα περίμενε κανείς να δει τους ήρωες του βιβλίου σε ένα σκηνικό χώρο παρόμοιο του βιβλίου. Στον – Ντέτεκτιβ –   όμως δεν βλέπουμε ούτε τον ‘Θοδωράκη’. Τι σε οδήγησε στην επιλογή της αφήγησης ως βασική δομή του έργου; Υπήρξε κάτι που σε δυσκόλεψε στην απόφαση αυτή; 

Θεωρήσαμε πως με αυτόν τον τρόπο, κρατώντας δηλαδή έναν κώδικα καθαρής αφήγησης στην παράσταση θα μπορούσαμε να φωτίσουμε καλύτερα το κείμενο και τα στοιχεία εκείνα που θέλουμε να αναδείξουμε μέσα από αυτό. Η απόφαση να μην υπάρχει Θοδωράκης προέκυψε στην πορεία της μελέτης μας. Βάσει της ίδιας της αφηγηματικής δομής της παράστασης,  φάνηκε πως δεν ήταν  καθόλου απαραίτητο να ταυτίσουμε αυτόν τον ήρωα με μία συγκεκριμένη εικόνα, αλλά αντιθέτως, πως θα ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον να ακούσουμε γι’ αυτόν και να του δώσουμε εμείς όποια μορφή θέλουμε.

 dudukatheater_detective2-newa%ce%baostiskallivretakis

Στον – Ντέντεκτιβ- το κύριο στοιχείο σκηνικής παρουσίας είναι κουβάρια και νήματα που μπλέκονται ανάμεσα στις δύο αφηγήτριες. Πως καταλήξατε σε αυτή την σκηνική παρουσία που φαίνεται να έχει την σημασία ενός τρίτου ρόλου;

 Αυτή η ιδέα, την οποία μας πρότεινε η σκηνογράφος και ενδυματολόγος μας, Γεωργία Μπούρδα, μου φάνηκε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα γιατί λειτουργεί σε πολλά επίπεδα. Έχουμε ήδη ακούσει από θεατές διάφορες σκέψεις που αφορούν πιθανούς συμβολισμούς, όλες τους εξαιρετικά εύστοχες. Χαίρομαι που διακρίνετε στην παρουσία των νημάτων τον τρίτο ρόλο της παράστασης. Αυτό ακριβώς ήταν το ζητούμενο. Η κοινωνία στα έργα του Χατζή έχει πάντα ενεργό ρόλο και καθορίζει απόλυτα τις ζωές των ηρώων του. Σε αντιστοιχία θελήσαμε αυτά τα δυο πλάσματα που μας αφηγούνται την ιστορία να ορίζονται απόλυτα από αυτό το μικρό νημάτινο σύμπαν το οποίο τις περιέχει.

dudukatheater_detective-newa%ce%baostiskallivretakis

Ποιες είναι οι σημειώσεις που κρατάς από την πρώτη σου αυτή σκηνοθετική δουλειά; 

Τι να πρωτοπώ… Θα απαντήσω με τον τίτλο ενός έργου του Χόρβατ που περιέχει τα συστατικά που θεωρώ, πέρα από την σκληρή δουλειά, απαραίτητα σε κάθε καλλιτεχνική δημιουργία: «Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα».

 

Αυτή τη στιγμή συνεργάζεσαι με το Skrow Theater και ως ηθοποιός και ως σκηνοθέτης. Ποιο απολαμβάνεις από τα δύο περισσότερο και σε ποια περίπτωση φεύγεις εσύ πιο ήσυχος το βράδυ όταν κλείνουν τα φώτα της σκηνής;

 Η αλήθεια είναι ότι η διαδικασία της σκηνοθεσίας με άγχωσε πολύ. Πολύ περισσότερο απ’ όσο έχω αγχωθεί ποτέ ως ηθοποιός. Είχα κι εξακολουθώ να έχω την εντύπωση ότι η θέση του σκηνοθέτη φέρει μεγάλη ευθύνη. Κυρίως απέναντι στους συνεργάτες του. Κι απέναντι στο έργο φυσικά, το κείμενο. Επίσης η εμπειρία αυτή ήταν για μένα πρωτόγνωρη. Το άγχος μου, επομένως όσο πλησίαζε η πρεμιέρα του Ντέτεκτιβ ήταν τεράστιο. Όπως τεράστια ήταν και η ανακούφισή μου μετά την πρεμιέρα. Τώρα πια, ύστερα από κάποιες παραστάσεις, όντας πιο ήρεμος, δεν μπορώ να πω ότι απολαμβάνω κάτι από τα δυο περισσότερο ή λιγότερο. Και στις δυο περιπτώσεις μετά από κάθε παράσταση,  υπάρχει ένα αίσθημα πληρότητας πάρα πολύ έντονο και αναζωογονητικό.

dudukatheater_toasynodeuto5agianniskarabatsos

Πληροφορίες για την παιδική-εφηβική παράσταση «Το Ασυνόδευτο»  εδώ

Ο Ντέντεκτιβ του Δημήτρη Χατζή συνεχίζει στο Skrow Theater. Λεπτομέρειες για ώρες και εισιτήρια θα βρείτε εδώ.

Συνέντευξη  Άννα Κάντα

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s