Είδαμε
Σχολιάστε

Μία ντουζίνα ρόλοι για δύο. Είδαμε το «Πέτρες στις Τσέπες του».

Τίτλος μακάβριος σε μία παράσταση διάσημη για την κωμική της πλευρά. Θέατρο του Νέου Κόσμου και δύο (ας μην το κρύψουμε) αναγνωρισμένες φιγούρες του ελληνικού θεάματος.  Ο Γιώργος Χρυσοστόμου και ο Μάκης Παπαδημητρίου ενσαρκώνουν και σκηνοθετούν τους δύο και μοναδικούς πρωταγωνιστές ένας διάσημου θεατρικού έργου.

Έβαλε πέτρες στις τσέπες του και μπήκε στο νερό. Ο Σον. Ένα παιδί που χάρισε τα όνειρα του στα χέρια καιροσκόπων. Μία εταιρεία κολοσσός καταλαμβάνει το χωριό Κέρι της Ιρλανδίας και δίνει δουλειά – εκμεταλλεύεται σε εισαγωγικά- κάθε χωρικό, παιδί, εργάτη και ά-κληρο της περιοχής ως κομπάρσο.  Η εκμετάλλευση, χαρακτηριστικό συγγραφικό γνώρισμα της Μαρί Τζόουνς  καταφέρνει να εισχωρήσει σε κάθε χώρα και πόλη της υφηλίου δείχνοντας μία ακόμα μεγάλη εταιρεία να εισβάλει και να ρουφάει τα όνειρα των αδυνάτων. Εκεί που ένας γίγαντας περνάει και συνθλίβει μικρά οχυρά μιας κοινωνίας.

«Όλοι μας δεν ονειρευόμαστε, δεν φαντασιωνόμαστε ότι θα γίνουμε κάτι τρομερό; ..Δε λέμε πάντα γιατί να μην συμβεί και σε μας;.. (..) Εσύ δεν παρασύρεσαι καμιά φορά; όλοι έτσι κάνουμε». Λέει ο Τσάρλι στον φίλο του Τσέικ.

 Όλοι μας κάποτε φανταστήκαμε ότι θα γίνουμε σπουδαίοι. Δεν γινόμαστε όμως. Όχι όλοι.

Το Πέτρες στις Τσέπες του, γραμμένο από την Ιρλανδή Μαρί Τζόουνς δημιουργήθηκε για να παίζεται αποκλειστικά σε θεατρική σκηνή, αποκλειστικά από δύο ηθοποιούς και τους μοναδικούς πρωταγωνιστές με στόχο να επιβεβαιώσει αυτό που το ίδιο το έργο παραθέτει- οι κομπάρσοι μπορούν να γίνουν πρωταγωνιστές! Πρόκειται για μία αληθινή αγοραπωλησία ονείρων μέσα από κωμικοτραγικές φιγούρες. Είναι ένα ρίσκο που πήραν οι δύο ηθοποιοί και το πέτυχαν σκηνοθετώντας τους εαυτούς τους, όσο αυτό είναι εφικτό, και έχοντας δίπλα τους μία αξιόλογη ομάδα (Σκηνικά: Μαγδαληνή Αυγερινού, Επιμέλεια κίνησης: Σεσίλ Μικρούτσικου,  Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης, Μουσική επιμέλεια: Φωτεινή Γαλάνη).

Γιώργος Χρυσοστόμου ως ενθουσιώδης Τσάρλι με το σενάριο στην τσέπη παρασύρεται ομολογουμένως με τρομερά αστείο τρόπο από το τζιν και την κοκαΐνη  ενώ ταυτόχρονα κατέχει τον ρόλο της ντίβας Κάρολιν Τζιοβάνι παίζοντας συνεχώς με ελαφριά κλήση στο πλάι (σχεδόν αυχενικό σύνδρομο) και εμμονή στο μαλλί. Μικρότεροι ρόλοι αλλά εξίσου απολαυστικοί ο βοηθός σκηνοθέτη, ο μικρός Φιν με το έντονο ψευδό σίγμα στην ομιλία και ο φουσκωτός bodyguard της Κάρολιν, όλοι δικοί του χωρίς καμία εξαίρεση. Έμπνευση η μικρή επιβλητική εμφάνιση του δήθεν σκηνοθέτη στη σκηνή και ακόμα πιο ευφυέστατη η γελοιοποίηση του από δήθεν κάποιον θεατή που μιμούνταν ο Μάκης Παπαδημητρίου. Περισσότερο ευφάνταστος ο βοηθός β’ που υποδύεται ο Μάκης  Παπαδημητρίου όσο τραβούσε χαριτωμένα την μπλούζα κάτω από τον αφαλό και χοροπηδούσε δεξιά αριστερά στη σκιά του α’ βοηθού. Το ίδιο επιτυχημένος και ο παππούς Μίκι, με το αχανές βλέμμα σαν γλαύκωμα, συμπληρώνει μια ακόμα μεγάλη γκάμα ρόλων από τον Μάκη Παπαδημητρίου, που ακολουθούν τον λίγο πιο μετρημένο αλλά βασικό του ρόλο ονόματι Τζέικ.

Αδυνατείς να μην γελάσεις με τους χαρακτήρες που οι ίδιοι εναλλάσσουν σαν μπαλάκι του τένις. Γρήγοροι, ευφυέστατοι και ικανοί να υποδυθούν ρόλους κάθε ηλικίας και φύλου. Η απόλαυση έρχεται στην αλλαγή της φωνής, στάσης σώματος και βλέμματος που δίνει τα χαρακτηριστικά του κάθε προσώπου.  Λεπτομέρειες που πιθανόν να ξεφεύγουν από κάποια μάτια θεατών συμπληρώνουν την σχολαστική μελέτη των χαρακτήρων και την έμπνευση τους να πλαισιώσουν με τρικ το σενάριο του έργου. Το έργο διόλου ανούσιο. Εν αντιθέσει άκρως στοχευμένο σε πολιτικές εξαθλίωσης και συντριβής με φόντο τους αδύναμους ανθρώπους. Μία αυτοκτονία είναι η αφορμή για να πάρουν στα χέρια τους την εξέλιξη της ζωής τους. Οι δύο αδιάφοροι τύποι στο πλήθος μιας ταινίας σηκώνουν κεφάλι και απαρνιούνται αυτό που τους δίνεται δήθεν σαν ευκαιρία.

Εγκρίνω τελικά και προτείνω με κλειστά μάτια μία δουλειά δουλεμένη συνολικά και πολύ περισσότερο στις ατάκες και στους μορφασμούς.  Μία πολύ ωραία επιλογή έργου που δίνει ανομολόγητα την ευκαιρία στους δύο αυτούς τύπους να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους και να προσφέρουν γέλιο, χωρίς να θεωρηθεί παρακαλώ δεδομένο, ότι πρόκειται για  κωμωδία.

Φώτα; Έτοιμοι; Πάμε!

Κείμενο/Άννα Κάντα

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s