Το είδαμε
Σχολιάστε

Όλοι μπροστά μας ξεκαρδιστικοί. Είδαμε τους ήρωες του Αρκά στο Θέατρο Vault.

Τα φώτα πέφτουν. Ζώα με ανθρώπινη μορφή και άνθρωποι με ζωώδη ένστικτα ζωντανεύουν στην σκηνή. Οι ήρωες του Αρκά παρελαύνουν στο θέατρο Vault! Ο Ισοβίτης με τον Μοντεχρήστο, τα Σπουργίτια μπαμπάς και γιος, ο Καστράτο με την Λουκρητία και την γιαγιά, η Κομμώτρια με τις πελάτισσες, και ο αποθανών μαζί με τον άγγελο και τον διάβολο! Ο Αρκάς στα καλύτερά του!

Το εγχείρημα της παράστασης θα έλεγε κανείς, φιλόδοξο και δύσκολο. Οι θεατές ξέρουν τους ήρωες του Αρκά απ’έξω κι ανακατωτά. Κι όμως καταφέρουν να κάνουν το κοινό να γελάσει με την καρδιά του όσο τα στριπ παίρνουν υλική τρισδιάστατη μορφή. Η σκηνοθεσία (Δημήτρης Αγοράς) μαζί με τους ηθοποιούς (Δημήτρης Αγοράς, Έλενα Αρβανίτη, Αλέξης Βιδαλάκης, Δημήτρης Κανέλλος. Στέφανος Κοσμίδης, Μαρία Μπαλούτσου, Χαρά Τσιτομενέα) κάνουν εικόνα τους ήρωες του Αρκά χωρίς απλά να επαναλαμβάνουν το χιούμορ του. Οι ηθοποιοί βγάζουν μια θετική ενέργεια σε όλη την παράσταση, και το κοινό παρασύρεται.. Δεν αναβιώνουν τα στριπ. Δίνουν ζωή με τις ερμηνείες τους σε κάτι που εδώ και 30 χρόνια έχει εγκαθιδρυθεί ως κόμικ. Συνειδητά φαίνεται να μην επιλέγουν, όπως θα περίμενε κανείς, τα best-of του Αρκά. Αντίθετα πλάθουν μία ωραία ροή στις ιστορίες, γεννώντας δραματουργικά στοιχεία εκεί που δεν υπάρχουν. Τα σκηνικά (Δημήτρης Αγοράς – Μαρία Κακάρογλου) και οι φωτισμοί (Anti Steve) είναι λιτά και συνοδεύουν όμορφα τον ρυθμό της παράστασης. Τα κοστούμια είναι εκπληκτικά (Κωνσταντινιά Βαφειάδου) και δίνουν τον απαραίτητο χιουμοριστικό τόνο της παράστασης που μαζί με την κίνηση (Αντιγόνη Γύρα) των ηθοποιών βγάζουν αβίαστα το γέλιο του κοινού.

Duduka_Arkas 11

Ο Αρκάς έχει μεγαλώσει γενιές στην Ελλάδα, σχεδόν όλοι γνωρίζουν το χιούμορ του.  Στην παράσταση επιλέγονται και διακρίνονται ίσως οι πιο «διάσημοι» χαρακτήρες του, γνωστοί και πιο αγαπητοί στο ευρύ κοινό σε σχέση με άλλους. Το μόνο που ξεφεύγει από το εύθυμο κλίμα της παράστασης ήταν η επιλογή του Ισοβίτη. Ενώ όλες οι άλλες ιστορίες είναι πιο «ανάλαφρες» και οι ήρωες είναι πραγματικά καρικατούρες της πραγματικότητας, στον Ισοβίτη είμαστε πιο κοντά σε ένα ρεαλισμό, και στην πολιτική κατάσταση της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια. Στον Ισοβίτη δεν γελάς αβίαστα όπως στις άλλες ιστορίες, αλλά κομπιάζεις γιατί βλέπεις μπροστά σου φυλακισμένους και παρόλο το χιούμορ των ιστοριών, βγαίνει έντονα η μιζέρια και η εξαθλίωση της κατάστασης. Αυτό το κομμάτι της παράστασης αφυπνίζει το κοινό από το καθαρα ψυχαγωγικό κομμάτι της παράστασης και το κάνει να κοντοστέκεται. Αν ήταν αυτή η επιθυμία των συντελεστών, τότε κατάφερε τον σκοπό της.

Η παράσταση τελειώνει με το εκπληκτικό στριπ του Αρκά που βγήκε χρόνια μετά τις Χαμηλές Πτήσεις, και δείχνει το μικρό Σπουργίτι ως μπαμπά πια με παιδί, και ο κύκλος συνεχίζεται. Είναι ο καλύτερος τρόπος να κλείσει μια τέτοια παράσταση και δείχνει πώς τέτοιες δουλειές μπορούν να καταφέρουν να ανέβουν παραπάνω επίπεδα απ’ ό,τι το αναμενόμενο. Φαντάζομαι τον Αρκά να κρυφογελάει κάπου ανάμεσα στο κοινό χωρίς κανείς να τον αναγνωρίζει. Ίσως να έχετε βρεθεί εσείς ο διπλανός του.

Κείμενο/ Διονύσης Αναλυτής

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s