Ψιλοκουβέντα
Σχολιάστε

Εσύ πας θέατρο με τέτοια ζέστη;

 [Άννα Κάντα] 

Ένας φίλος έγραψε πριν μέρες στο facebook ότι εδώ στην Ελλάδα η απόσταση από το καλοριφέρ στο aircondition είναι ένα τσιγάρο δρόμος. Αλήθεια είναι! Αυτές οι μέρες μοιάζουν να μπήκαν τόσο βαθιά στο καλοκαίρι που φαίνονται όλοι οι Αθηναίοι καταπιεσμένοι ξεχειλίζοντας τις ταράτσες και τις απομιμήσεις παραλίας στην Αττική. Δεν προλάβαμε να καταλάβουμε πως έπιασαν ξαφνικά τόσες ζέστες και τρέχουμε να προλάβουμε ότι έχει απομείνει από τον χειμώνα, πριν μας εγκαταλείψει οριστικά.

Περί θεάτρου ο λόγος φυσικά. Η άνοιξη συνήθως εξαφανίζει κάθε παράσταση στην πόλη. Τελευταία όμως δείχνει να προσπαθεί για λίγες μικρές εκπλήξεις που δυστυχώς τις χαντακώνει ο καιρός και η εξωστρεφής διάθεση του καλοκαιριού. Να το θέσω αλλιώς; Ποιος θα πάει να κλειστεί σε μία αίθουσα θεατρική, υπογείου ή παταριού χωρίς aircondition και με το μυαλό στο διήμερο διακοπών που ανυπομονεί να κανονίσει με την πρώτη ευκαιρία;

Φυσικά υπάρχει και το φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου. Υπάρχουν και οι περιοδείες και τα open air θέατρα σε γειτονιές. Έχουμε όμως καιρό για αυτά!  Ας εστιάσουμε στο τώρα. Ο Μάιος είναι ένας μήνας αυτοσυγκέντρωσης και οικονομικής περισυλλογής. Δεν θα ξεκινήσετε να ξοδεύετε λεφτά στις διακοπές από τώρα. Το πιο συνηθισμένο είναι ένα ποτάκι και λίγο φλέρτινγκ κάτω από τα λιγοστά αστέρια του καυσαερίου για να περάσει πιο ευχάριστα ο τελευταίος ανοιξιάτικος μήνας στην Αθήνα. Δράττομαι της ευκαιρίας να πω λοιπόν ότι υπάρχει σοβαρός λόγος να πάτε θέατρο τον Μάιο. Σχεδόν καμία παράσταση δεν ξεπερνάει ποτέ τα 90 λεπτά. Μιάμιση ώρα ευχάριστης παρακολούθησης θα δώσει μπόλικο θέμα για συζήτηση στο ποτό που θα ακολουθήσει. Άσε που δεν χρειάζεται να κάνεις και κράτηση 3 βδομάδες πριν, όπως καλή ώρα το χειμώνα που μας πέρασε. Τελευταία στιγμή και εκεί που λες, αχ ρε γαμώτο κρίμα που δεν πήγα ένα θέατρο το χειμώνα, σου εμφανίζεται η ευκαιρία της ζωής σου. Το αποφάσισες- το κανόνισες και πας κατευθείαν ταμείο. Και να σας πω και ένα μυστικό, πιο εύκολο είναι να πετύχεις καλή παράσταση αυτή την εποχή παρά την χειμερινή σεζόν. Έτσι μπορείς να το παίξεις και στην τύχη, χωρίς να το ψάξεις και πολύ. Ας πιάσουμε τις πρώτες παραστάσεις που μου έρχονται στο μυαλό.   Διαλέγεις και παίρνεις.

Πόλεμος Τοπίων στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων. Μουσική παράσταση, βασισμένη στο βιβλίο του Ηλία Πούλου Τασκένδη / Εξόριστες μνήμες και στο αφήγημα του Δημήτρη Αλεξάκη Πόλεμος Τοπίων, σε σκηνοθεσία της Irène Bonnaud. Βασίζεται σε συνεντεύξεις μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού που μεταφέρθηκαν τον Οκτώβριο του 1949, μετά το τέλος του ελληνικού εμφυλίου, στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν. Σε αυτή την παράσταση θα δείτε τους πρωταγωνιστές να διασχίζουν ένα χώρο που βρίσκεται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, συναντώντας τα φαντάσματα και τις μουσικές της εποχής, μελωδίες ηπειρώτικες, ρεμπέτικες, ρώσικες… Αυτοσχεδιάζοντας, επιστρέφουν πάντα στον εαυτό τους, στους ήχους και στην πραγματικότητα του παρόντος. Ακούγεται ενδιαφέρον και πολλά υποσχόμενο.

The Curing Room στον πολυχώρο Vault. Aντιπολεμικό κοινωνικό δράμα του David Ian Lee, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά. Συζητήθηκε πολύ και τώρα ολοκληρώνει τις παραστάσεις του για όσους δεν κατάφεραν να βρούν θέση.  Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα και αυστηρώς ακατάλληλο, παραμένει ένα από τα πιο σκληρά και σοκαριστικά έργα που ανέβηκαν φέτος στην Αθήνα. Γυμνοί και κλειδωμένοι 7 άντρες σκίζουν τα σωθικά τους προβάλλοντας την πιο άσχημη πλευρά της ανθρώπινης φύσης. Τα υπόλοιπα τα αφήνω για την σκηνή.

Ο Γύρος του κόμπου: Σικελική τραγωδία στο θέατρο TempusVerum / Εν Αθήναις. Έργο σκηνοθεσίας Γιώργου Δούλου. Γραμμένο από τον γνωστό και μη εξαιρετέο Δημήτρη Δημητριάδη, περιστρεφόμενο γύρω από δίπολα (Αλήθεια – Ψεύδος, Σάρκα – Πνεύμα, Σκοτάδι – Φως, Καλό – Κακό, Θύμα – Θύτης, Φύση – Ηθική) και δημητριαδικές έννοιες (Έρωτας, Άνθρωπος, Θνητότητα, Εξουσία, Πόνος), καταλήγει στον πλήρη αφανισμό του Ανθρώπου. Κάτι να δείτε, κάτι να μάθετε για τον πιο σπουδαίο θεατρικό συγγραφέα της εποχής μας.

Μια τεράστια έκρηξη στο Skrow Theater του Βασίλη Μαυρογεωργίου. Ο Ορφέας Αυγουστίδης αναλαμβάνει τον ρόλο του αντι-ήρωα  Γιώργου που πιστεύει ότι είναι ο σωτήρας του κόσμου ενώ οι Άννα Καλαϊτζίδου και Αριάδνη Καβαλιέρου ενσαρκώνουν όλους τους χαρακτήρες της ιστορίας. Ο Φοίβος Δεληβοριάς γράφει τα τραγούδια και την μουσική της παράστασης την οποία και ερμηνεύει ζωντανά ο Δημήτρης Τάσαινας.

Τελευταίο και καλύτερο σας έχω Αύγουστο Κορτώ και Σύγχρονο Θέατρο. Έρωτας, χιούμορ, σουρεαλισμός και τέσσερις αξιοπερίεργοι, αξιαγάπητοι χαρακτήρες συναντιούνται σε μία παράσταση που πρέπει να δεις αν έχεις προφίλ στο facebook και γκουγκλάρεις περισσότερες φορές την ημέρα από αυτές που χασμουριέσαι. Ένα διαδικτυακό love story. Μία μεταμοντέρνα, θεατρική κομεντί. Ρίτα και Ντύλαν και Φαίδρος και Φάμκε σκηνοθεσίας Γρηγόρη Χατζάκη.

Καλά να περάσετε!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s