ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ
Σχολιάστε

Ένας μαρκαδόρος μας χρειάζεται λοιπόν |σκέψεις μετά από μία παράσταση.

[Άννα Κάντα]

Μέσα σε αυτή την αμφιβολία των ημερών αν έφτασε το καλοκαίρι ή το μετάνιωσε για πάντα, έρχονται και φεύγουν εικόνες αυγουστιάτικες με τον ουρανό μαύρο και πιτσιλωτό. Μία γεύση αλμυρή στο στόμα και ένα αεράκι απαλό, απογευματινό…σαν να σου δίνει, βρε παιδί μου, πνοή για όλους τους υπόλοιπους μήνες.

Γι’αυτό ζούμε, παραδεχτείτε το! Για να κάνουμε διακοπές. Αυτό περιμένουμε σαν μανιασμένοι και όταν έρχεται η στιγμή μας πιάνουν οι ντροπές. Θέλουμε κάποιος να μας τραβήξει, να μας πάρει μαζί του. Άσε με δεν έχω όρεξη. Δε θέλω να έρθω. Δε θα πάω πουθενά φέτος. Δεν είμαι καλά. Αυτά μου θύμισε ο Γιώργος, στην «Τεράστια Έκρηξη». Οι Διακοπές είναι ιερό πράγμα γι’ αυτό θα έπρεπε να γράφονται με κεφαλαίο. Κι όπως έλεγε και η φίλη του Γιώργου, Κωνσταντίνα, αν χάσεις αυτή την ευκαιρία να δεις το αστέρι εκεί που φαίνεται και όχι κρυμμένο πίσω από το νέφος, αν χάσεις λοιπόν αυτή την ευκαιρία, μύρια κακά θα σε ακολουθήσουν. Θα χαντακώσεις κάθε ελπίδα ευτυχίας. Θα ορίσεις την ζωή σου δέσμια σε ταλαιπωρία και μόχθο. Θα χάσεις στιγμές που δε θα μπορείς να αναπολήσεις το χειμώνα και θα είσαι άδειος, κενός. Θα είσαι αχνός όπως ήδη ένιωθε ο ήρωας μας.

Αχνός; Πόσο καλύτερα θα μπορούσε να περιγράψει ο Βασίλης Μαυρογεωργίου το συναίσθημα της παραίτησης; Παραιτούμαι από κάθε προσπάθεια που νομίζω ότι πρέπει να κάνω για να καταφέρω να αλλάξω την πραγματικότητα που με πνίγει. Παραιτούμαι από την παραμικρή απόφαση, νεύμα καταφατικό σε οποιαδήποτε επιλογή μπορεί να με μετακινήσει από την θέση μου. Ζορίζομαι να ακολουθήσω ή να προκαλέσω μία αλλαγή στον εαυτό από φόβο ότι θα με απογοητεύσει το ίδιο ή και περισσότερο. Συνεχίζω να υπομένω μία κατάσταση που δεν την απολαμβάνω θεωρώντας ότι τίποτα δε πρόκειται να βελτιωθεί.  Είναι η μάστιγα της εποχής; Aλήθεια, πείτε μου! Ίσως να υπήρχε πάντα και εγώ τώρα να το παρατηρώ. Όλο και περισσότεροι γύρω μου βαλτώνουν σε μία κατάσταση νομίζοντας ότι κάποιος άλλος τους το επιβάλλει. Δουλειά, σχέσεις, φιλίες, οικογένειες, καθημερινότητα, social media, νεύρα, κίνηση στους δρόμους, συνωστισμός, ασφυξία. Όλα τα βιώνουμε σαν απώλεια αναπνοής. Κι αυτή η επανάληψη του προβλήματος ; Δεν έχω χειρότερο. Μήπως χάσετε τον στόχο; O Γιώργος ας πουμε ήξερε… Ψάχνει έναν κομήτη που θα καταφέρει να τον κομματιάσει και να σώσει την Γη και όλους όσους κατοικούν πάνω σε αυτήν. Τι; Ονειροπόλος; Αφελής; Τι σας φαίνεται χαζό σε αυτό τον στόχο; Όλοι αυτό δεν ψάχνουμε, να βρούμε μία ευκαιρία να ξεχωρίσουμε. Να πάρουμε περισσότερα likes, να γίνουμε πιο αναγνωρίσιμοι, πιο πλούσιοι ενδεχομένως, πιο μορφωμένοι επιλεκτικά, πιο ευτυχισμένοι στο τέλος τέλος. Αν το προεκτείνουμε που θα φτάσει; Πόσο πιο γαμάτοι να γίνουμε από έναν σούπερ ήρωα που θα σώσει τον πλανήτη;

O ήρωας Γιώργος, όσο παρασυρόταν από τις επίγειες προκλήσεις απομακρυνόταν από το παιδικό του όνειρο. Και ξαφνικά, σαν παλιό τραύμα, το άκουσμα ενός κομήτη μπορούσε να του θυμίσει πόσο «αποτυχημένος» στα δικά του μάτια είναι. Μία συνάντηση με τον Χάρο κι άλλη μία μ’ένα αθυρόστομο πρόβατο, του έλυσε το αδιέξοδο και βρήκε καινούργιο στόχο. Και έτσι μου έδωσε και εμένα μία ιδέα. Αυτό χρειάζομαι. Να μπερδέψω πάλι τα χαρτιά, να τα ξαναμοιράσω και να βρω τον καινούργιο μου στόχο. Μπορεί ο κομήτης να ήταν λίγο υπερβολικός αλλά με έφτασε ως εδώ.  Μία καινούργια πρόκληση θα με πάει παραπέρα. Σημασία έχει να βρεις αυτό που θα κάνει το περίγραμμα σου πιο έντονο, όπως λέει και ο συγγραφέας του έργου. Ένας μαρκαδόρος μας χρειάζεται λοιπόν, κι ας είναι και Stabilo.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s