Νέα
Σχολιάστε

Σύγχρονη Τέχνη στην Ανάφη

Το Phenomenon είναι ένα πρόγραμμα για τη σύγχρονη τέχνη που πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια στην Ανάφη. Η δεύτερη διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί μεταξύ 3-16 Ιουλίου 2017 και θα περιλαμβάνει ένα πρόγραμμα φιλοξενίας με διαλέξεις, video προβολές, performances, και μία έκθεση σε διάφορα μέρη του νησιού (εγκαίνια (Σάββατο 8 Ιουλίου).

Σύμφωνα με τα Αργοναυτικά του Απολλώνιου Ρόδιου, το νησί πήρε το όνομα Ανάφη επειδή ο Απόλλωνας το εμφάνισε στους Αργοναύτες ως καταφύγιο, χρησιμοποιώντας το βέλος του για να ρίξει πάνω του φως.

Για τη δεύτερη έκδοσή του, το Phenomenon θα διερευνήσει το πώς οι ιστορίες, συλλογικές και προσωπικές, είναι κοινωνικά κατασκευασμένες και συνεχώς επαναδιαπραγματεύσιμες.  Η Ανάφη, στη μικρή αλλά αποκαλυπτική της κλίμακα, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτισμικής  διαστρωμάτωσης, όπου ένας αρχαιοελληνικός ναός χρησιμεύει αθόρυβα ως θεμέλιο ενός ορθόδοξου μοναστηριού, ενώ η ιστορία των εξόριστων συνυπάρχει σιωπηλά με την τοπική ιστορία του νησιού.

Ποιες είναι οι διαδικασίες εκείνες που πραγματώνουν το ορατό και το εκφράσιμο και δομούν ιστορικούς σχηματισμούς; Πώς μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε την ιστορία και να αμφισβητήσουμε το κυρίαρχο αφήγημα; Ο σκοπός του project είναι επιχειρηματολογήσει υπέρ μίας πολλαπλότητας αποσπασματικών και μη αναγώγιμων αρχαιολογιών που ανοίγουν τον κόσμο προς νέα ενδεχόμενα.

Οι προσκεκλημένοι είναι:

Ο Ignasi Aballí αναδιοργανώνει κείμενα, εικόνες, υλικά και διαδικασίες, αντιμετωπίζοντας την παρουσία και την απουσία, το υλικό και το άυλο, το ορατό και το αόρατο. Στην Ανάφη, ο καλλιτέχνης θα δημιουργήσει μία in-situ εγκατάσταση όπου λεκτικοί δείκτες φανερώνουν το αόρατο.

Ο Grégory Castéra επιμελείται καλλιτεχνικές παραγωγές στις οποίες οι τέχνες συντίθενται με τις επιστήμες και την κοινωνική συμμετοχή. Για το Phenomenon, ο επιμελητής θα οργανώσει μία εκδήλωση με ηχητικά δρώμενα καθώς και μία επιλογή video.

Ο Paul Feigelfeld δουλεύει πάνω στα μέσα ενημέρωσης, τις πολιτικές δεδομένων και τεχνητή νοημοσύνη. Για το πρόγραμμα φιλοξενίας, ο θεωρητικός θα μιλήσει για την επινόηση των γλωσσών, από την προέλευση του ελληνικού αλφάβητου ως τη μοντέρνα κρυπτογραφία.

Η Dora García διερευνά τις πολιτικές δυνατότητες που είναι ριζωμένες σε περιθωριακές θέσεις, όπως στις φιγούρες του αουτσάιντερ, του παρία και του παράνομου. Για το Phenomenon, η καλλιτέχνης θα δημιουργήσει μία performance σε σχέση με την Ανάφη ως χώρο εξορίας.

O Mario García Torres επανεξετάζει την ιστορία της Τέχνης και εμπνέεται από αρχεία, τυχαία περιστατικά, μυστικά, για να διερευνήσει τη θέση της τέχνης στη σύγχρονη κοινωνία. Για το Phenomenon, ο καλλιτέχνης θα χρησιμοποιήσει τα αρχαιολογικά ευρήματα του νησιού και θα παρουσιάσει μία multimedia performance.

Η Λενιώ Κακλέα πραγματεύεται κώδικες και συστήματα αναπαράστασης μέσω του σύγχρονου χορού. Κατά τη διάρκεια του προγράμματος η χορογράφος θα εγκαινιάσει μία χορογραφία που θα παρουσιαστεί σε διάφορα μέρη του νησιού.

Η Margaret Kenna έχει γράψει εκτεταμένα για την κοινωνία της Ανάφης από το 1960. Για το πρόγραμμα, η ανθρωπολόγος θα παρουσιάσει ένα καινούργιο άρθρο για τις διαφορετικές, ορατές και αόρατες, “Ιστορίες” της Ανάφης.

Η Χρυσάνθη Κουμιανάκη εξερευνά πραγματικές και συμβολικές αξίες, για παράδειγμα επανεξετάζοντας πολιτικά σλόγκαν και δημιουργώντας φανταστικές αρχαιολογίες. Στην Ανάφη, η καλλιτέχνης θα παρουσιάσει μία καινούργια εγκατάσταση όπου αρχαιολογικά ευρήματα μεταμορφώνονται σε ασταθείς ή κυμαινόμενες φόρμες.

Ο Julien Nédélec δημιουργεί έργα ως αποτελέσματα γλωσσολογικών και φορμαλιστικών παιχνιδιών, αναδεικνύοντας τις άπειρες δυνατότητες της γλώσσας. Για το Phenomenon, ο καλλιτέχνης θα παρουσιάσει νέα έργα που διαπραγματεύονται την ιστορικότητα του χρόνου.

Ο Χριστόδουλος Παναγιώτου εστιάζει στην αναγνώριση και την αποκάλυψη κρυμμένων διηγήσεων στα εικονογραφικά αρχεία της ιστορίας και του χρόνου. Στην Ανάφη, ο καλλιτέχνης θα παρουσιάσει μία διάλεξη/performance με θέμα την αναπαράσταση του θανάτου, καθώς και νέα έργα.

Για το πρόγραμμα:

www.phenomenon.fr
www.facebook.com/phenomenon.anafi
Υλικό για τον Τύπο: http://www.phenomenon.fr/press

PHENOMENON 2

Ανάφη, Κυκλάδες, Ελλάδα

***

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Πρόγραμμα Φιλοξενίας 3 -12 Ιουλίου 2017

Έκθεση 8 – 16 Ιουλίου 2017

Εγκαίνια Έκθεσης 8 Ιουλίου 2017

***

ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΙ​

​Ignasi ABALLI (καλλιτέχνης)

Grégory CASTERA (επιμελητής)

Dora GARCIA (καλλιτέχνης)

Mario GARCIA TORRES (καλλιτέχνης)

Λενιώ ΚΑΚΛΕΑ (χορογράφος / χορεύτρια)

Margaret KENNA (ανθρωπολόγος),

Χρυσάνθη ΚΟΥΜΙΑΝΑΚΗ (καλλιτέχνης)

Julien NEDELEC (καλλιτέχνης)

Χριστόδουλος ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ (καλλιτέχνης)

***

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ

Association Phenomenon

Συλλογή Kerenidis Pepe

kerenidis.pepe@gmail.com

Επικοικωνία: Αγγέλικα Μίτσιου

aggelika.mitsiou@gmail.com

http://www.phenomenon.fr

facebook/phenomenon.anafi

 

 

Με την υποστήριξη των

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IGNASI ABALLI

 

Ο Ignasi Aballí (γεν. 1958, Ισπανία) προτείνει ένα εννοιολογικό στοχασμό πάνω στην παραστατικότητα και την αντίληψη μέσων όπως η ζωγραφική, το αντικείμενο, η φωτογραφία, η μυθοπλασία, ο κινηματογράφος ή το βίντεο. Η δουλειά του, η οποία άρχισε στην δεκαετία του ’80, εφευρίσκει και αναδιοργανώνει κείμενα, εικόνες, υλικά και διαδικασίες, αντιμετωπίζοντας την παρουσία και την απουσία, το υλικό και το άυλο, το ορατό και το αόρατο, τη διαφάνεια και την αδιαφάνεια, την ιδιοποίηση και τη δημιουργία. Αντιμετωπίζει την υπερπληθώρα των εικόνων στη σύγχρονη κοινωνία με την έλλειψη νοημάτων που μπορούμε να τους αποδώσουμε.

 

Εκθέσεις: Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía (Μαδρίτη), Drawing Center (Νέα Υόρκη), MACBA (Βαρκελώνη), ZKM (Καρλσρούη), Joan Miró Foundation (Βαρκελώνη), la Pinacoteca do Estado of São Paulo (Σάο Πάολο), Frac Lorraine (Metz), Fondation Maeght (Saint-Paul de Vence), 52η Μπιενάλε Βενετίας, Μπιενάλε Sharjah, Μπιενάλε Σύδνεϋ.

 

ignasiaballi.net

 

 

 

 

 

 

GREGORY CASTERA

 

Ο Grégory Castéra (γεν. 1981, Γαλλία) επιμελείται καλλιτεχνικές έρευνες και παραγωγές στις οποίες οι τέχνες συντίθενται με τις επιστήμες και την κοινωνική συμμετοχή. Το 2013, ίδρυσε το Council, ένα καλλιτεχνικό εγχείρημα το οποίο διερευνά τρόπους σύνθεσης μέσα από τις τέχνες, την ακαδημαϊκή και επιστημονική έρευνα και την κοινωνία των πολιτών ώστε να προτείνει νέες αναπαραστάσεις κοινωνικών ζητημάτων.

 

Από τον Ιανουάριο το 2010 μέχρι το Δεκέμβριο του 2012 διετέλεσε συνδιευθυντής του Les Laboratoires d’Aubervilliers. Από το 2007 μέχρι το 2009 ήταν συντονιστής και εκπαιδευτής του Betonsalon στο Πανεπιστήμιο Paris Diderot. Ως ανεξάρτητος επιμελητής: Playtime (φεστιβάλ, με την Melanie Bouteloup, Betonsalon) το 2008 και 2009, TJCC (φεστιβάλ, με τον Joris Lacoste και την Elise Simonet, T2G) το 2015, Foreign Places (έκθεση, με την Caroline Dumalin, Wiels) το 2016, Bergen Assembly, Νορβηγία το 2016.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PAUL FEIGELFELD

 

Ο Paul Feigelfeld σπούδασε Cultural Studies και Computer Science στο Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου. Μεταξύ 2004 και 2011 εργάστηκε για τον Γερμανό θεωρητικό των media Friedrich Kittler και τώρα είναι στην επιμελητική ομάδα για το συνολικό έργο του. Από το 2010 ως το 2013 δίδασκε και έκανε έρευνα στο Ινστιτούτο για Θεωρίες των Μίντια του Humboldt με τον Καθ. Δρ. Wolfgang Ernst.

 

Εκτός από το ακαδημαϊκό του έργο, εργάζεται ως συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής στους τομείς της τέχνης, αρχιτεκτονικής, design, θεωρίας και φιλοσοφίας, σε εκδόσεις όπως 032c, frieze, PIN-UP ή Modern Weekly China, και εκδότες όπως Merve, Sternberg Press και Spector Books. Καλλιτεχνικά πρότζεκτ περιλαμβάνουν διαλεκτικές περφόρμανς με τον Olaf Nicolai, καλλιτεχνική έρευνα σε συνεργασία με την Spector Books και την έκθεση “Sound, Vision and Time” στο Humboldt το 2013.

Είναι, επίσης, ένας από τους συντονιστές του εθελοντικού πρότζεκτ Refugee Phrasebook www.refugeephrasebook.de.

 

 

 

 

 

 

 

 

DORA GARCIA

 

Η Dora García (γεν. 1965, Ισπανία) χρησιμοποιεί ένα εύρος μέσων που περιλαμβάνουν την περφόρμανς, το βίντεο, το κείμενο και την εγκατάσταση. Η δουλειά της διερευνά τις συνθήκες που διαμορφώνουν τη συνάντηση του καλλιτέχνη με το καλλιτεχνικό έργο και το θεατή. Τα έργα της συχνά έχουν να κάνουν με τη σκηνοθεσία αυτοσχεδιασμών, οι οποίοι δημιουργούν αμφιβολίες ως προς την κατασκευασμένη ή αυθόρμητη φύση της δεδομένης κατάστασης και διερευνούν τις πολιτικές δυνατότητες  που είναι ριζωμένες σε περιθωριακές θέσεις: δηλαδή τις φιγούρες του αουτσάιντερ, του παρία, του παράνομου, αποτίνοντας φόρο τιμής με διάφορα έργα της σε εκκεντρικούς και συχνά αντι-ηρωικούς χαρακτήρες.

 

Εκθέσεις: 54η Μπιενάλε Βενετίας (Ισπανικό Περίπτερο), (d)OCUMENTA 13 (Kassel), Μπιενάλε Gwangju (Gwangju), Lyon Biennial (Λυόν), TATE Modern (Λονδίνο), Centre Pompidou (Παρίσι), SMAK (Γάνδη), MUSAC (Leon), MACBA (Βαρκελώνη), Kunsthalle Bern, Index Contemporary Art Foundation (Στοκχόλμη), Centro Galego de Arte Contemporánea (Santiago de Compostela).

 

doragarcia.net

 

 

 

MARIO GARCIA TORRES

 

Η δουλειά του Mario García Torres (γεν. 1975, Μεξικό) αφορά κατά πολύ στον εντοπισμό και την πρόκληση του τόπου του έργου τέχνης. Αυτό το ενδιαφέρον του τον έχει οδηγήσει σε ένα περιπατητικό ταξίδι. Έχει επισκεφθεί από ερήμους έως μουσεία, όπου έχουν δημιουργηθεί πραγματικά και φανταστικά έργα και ιδρύματα. Έχει αντλήσει έμπνευση από αποθηκευτικούς χώρους και δυσεύρετα αρχεία για πηγές. Στη διαδρομή, έχει έρθει αντιμέτωπος με περιορισμούς, είτε αυτοί έχουν τη μορφή μυστικών, λήθης ή γραφειοκρατίας. Έχει επίσης διερευνήσει την έννοια του χρόνου, γιατί στον ίδιο το χρόνο έχει συχνά χωροθετηθεί η τέχνη. Οι περιπλανήσεις του καλλιτέχνη, έχουν επομένως εξελιχθεί από αναζητήσεις ενός προορισμού σε έρευνες πάνω στην τέχνη ως περιστατικό ή συμβάν.

 

Εκθέσεις: Modern Art Museum of Fort Worth, Pérez Art Museum (Μαϊάμι), Project Arts Centre (Δουβλίνο), Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía (Μαδρίτη), Stedelijk Museum (Άμστερνταμ), Μπιενάλε Βερολίνου, Manifesta 11 (Ζυρίχη), dOCUMENTA(13) (Kassel), São Paulo Biennial, Μπιενάλε Taipei, Τριενάλε Yokohama, Μπιενάλε Βενετίας.

 

 

 

 

 

LENIO KAKLEA

 

Η Λενιώ Κακλέα (γεν. 1985, Αθήνα) είναι απόφοιτος της Εθνικής Σχολής Σύγχρονου Χορού της Αθήνας, του CNDC στην Angers (FAC) και του Μάστερ Πειραματισμός στις Τέχνες και την Πολιτική (SPEAP), σκηνοθετημένο από τον Bruno Latour στο SciencesPo, Παρίσι. Ως ερμηνεύτρια συνεργάζεται με τους Αλεξάνδρα Μπαχτσετζή, Gerard & Kelly, Claudia Triozzi, François Chaignaud & Cecilia Bengolea, Emmanuelle Huynh, Boris Charmatz, Moser & Schwinger, Fanny de Chaillé, Laure Bonicel και Hela Fattoumi & Eric Lamoureux. Από το 2009 έχει χορογραφήσει έργα όπως το Matter of Act (2009), Fluctuat nec Mergitur (2010), Arranged by Date (2012), Deux • L (2013) σε συνεργασία με τη Lucinda Childs, Margin Release f/f (2015) και Arranged by Date, A Guided Tour (2016).

 

Η δουλειά της έχει παρουσιαστεί στα Center Pompidou, ImpulsTanz, Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, Brest’s Quartz-Scène National, Latitudes Contemporaines και στο Menagerie de Verre. Το 2017, θα συνεργαστεί ως χορογράφος με τον Joris Lacoste και την L’Encyclopédie de la Parole για τη δημιουργία της  Suite N ° 3.

 

abd-contents.com

 

 

 

 

MARGARET KENNA

 

Η Margaret E. Kenna (Ph.D. 1971 Πανεπιστήμιο του Kent στο Canterbury (U.K.)), δίδαξε Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο Swansea για σαράντα χρόνια. Συνεχίζει να ερευνά και να γράφει, συχνά για το νησί της Ανάφης όπου έκανε έρευνα πεδίου για ένα διδακτορικό το 1966-67. Έχει επιστρέψει στο νησί, και στα Αναφιώτικα της Αθήνας, πολλές φορές τα τελευταία πενήντα χρόνια. Οι πολυάριθμες δημοσιεύσεις της πάνω σε κοινωνικοπολιτικά ζητήματα σχετικά με το νησί της Ανάφης βρίσκονται στην ιστοσελίδα  academia.edu. Έχει επίσης γράψει βιβλία σχετικά με την Ανάφη όπως το Greek Island Life: Fieldwork on Anafi και This Organization of Exile: Greek Political Detainees in the 1930s.

 

independent.academia.edu/KennaMargaret

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CHRYSANTHI KOUMIANAKI

 

Η δουλειά της Χρυσάνθης Κουμιανάκη (γεν. 1985, Ελλάδα) εξετάζει την παρούσα κατάσταση της Ελλάδας διερευνώντας την έννοια των αξιών (χρηματικών, εικονικών και συμβολικών) ενόσω επανεξετάζει την έννοια της ουτοπίας.  Αυτές οι θεματικές έχουν επανεμφανιστεί στη δουλειά της τα τελευταία τρία χρόνια, και έχει αρχίσει να εμπνέεται από πολιτικά σλόγκαν διαδηλώσεων – είτε από το Παρίσι το Μάη του 1968 είτε της Αθήνας τη δεκαετία του 2010. Είναι, επίσης, από τα ιδρυτικά μέλη του χώρου 3137 στην Αθήνα.

 

Εκθέσεις: Μουσείο Μπενάκη (Αθήνα), ΜΕΝΤΗΣ (Αθήνα), State of Concept (Αθήνα), Baths (Νίσυρος), Thessaloniki Biennale of Contemporary Art (Θεσσ/νίκη), ΕΜΣΤ Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Αθήνα), 4η Μπιενάλε Αθήνας, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης (Θεσσαλονίκη), The Nunnery (Λονδίνο).

 

cargocollective.com/chrysanthikoumianaki

 

 

 

 

 

 

 

 

JULIEN NEDELEC

 

Η δουλειά του Julien Nédélec (γεν. 1982, Γαλλία) μπορεί να πάρει πολλές μορφές, από γλυπτική, βιβλία και φωτογραφία μέχρι σχέδιο, με μία προτίμηση στο χαρτί, το οποίο χρησιμοποιεί όχι μόνο ως στήριξη, αλλά και ως ένα υλικό το οποίο το λυγίζει, το κόβει, το χρωματίζει, το στοιβάζει ή το τσαλακώνει. Τα έργα του είναι αποτέλεσμα γλωσσολογικών και φορμαλιστικών παιχνιδιών τα οποία αποκαλύπτουν το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τις δυνατότητες της γλώσσας, με ένα δόλο που τον καθιστά φυσικό διάδοχο των συγγραφέων Oulipo, ενόσω η αδυναμία του στα γεωμετρικά και σειριακά σχήματα τον τοποθετεί πιο κοντά στην παράδοση του μινιμαλισμού.

 

Εκθέσεις: Centre d’art Albert Chanot (Clamart), Musée des Beaux-Arts (Mulhouse), FRAC des Pays de la Loire (Carquefou), MRAC Languedoc-Roussillon (Sérignan), The Grolier Club (Νέα Υόρκη), Eté 78 (Βρυξέλλες), Museu de Arte da Pampulha (Belo Horizonte), Les Abattoirs (Τουλούζη), Friche Belle de Mai (Μασσαλία).

 

julien-nedelec.net

CHRISTODOULOS PANAYIOTOU

 

Το έργο του Χριστόδουλου Παναγιώτου (γεν. 1978, Κύπρος) εστιάζει στην αναγνώριση και την αποκάλυψη κρυμμένων διηγήσεων στα εικονογραφικά αρχεία της ιστορίας και του χρόνου. Τα έργα του έχουν ως αφετηρία την περφόρμανς και εκτείνονται σε κάθε επίπεδο του παραστατικού στην τέχνη – τη δημιουργία ενός χώρου για μια δράση όπως ο χορός, ή τη σκηνοθεσία ηθοποιών και δράσεων. Οι αισθητικές παρεμβάσεις του Παναγιώτου συχνά έχουν πολιτικά ερεθίσματα και παρόλα αυτά μπορούν να ερμηνευτούν με πάρα πολλούς τρόπους.

 

Εκθέσεις: 56η  Μπιενάλε Βενετίας (Κυπριακό Περίπτερο), Moderna Museet (Στοκχόλμη), Casino Luxembourg, CCA Kitakyushu; CAC Brétigny; Museum of Contemporary Art (St. Louis), Kunsthalle Zürich, dOCUMENTA (13) (Κάσελ), Μπιενάλε Βερολίνου, Μπιενάλε Liverpool, Centre Pompidou (Παρίσι), Museion (Bolzano), CCA Wattis Institute for Contemporary Arts (Σαν Φρανσίσκο), Witte de With (Ρόττερνταμ), Philadelphia Museum of Art, MoCA (Μαϊάμι).

 

christodoulospanayiotou.com

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s