Είδαμε, Θέατρο Νέου Κόσμου, Σχέσεις
Comment 1

Οι άνθρωποι είναι αδυσώπητοι απέναντι στο διαφορετικό. Είδαμε το Μικρό Πόνι.

Το 2014 δύο παιδιά, ο Μάικλ Μορόνες και ο Γκρέισον Μπρους, στις Η.Π.Α., έπεσαν θύματα ενδοσχολικής βίας, χωρίς κανένας να τα προστατέψει. Ο Μάικλ Μορόνες αυτή τη στιγμή ζει με νεκρωμένο το νευρικό του σύστημα, μετά από την προσπάθειά του να αυτοκτονήσει, και  ο Γκρέισον Μπρους κουβαλάει τα δικά του τραύματα.  Ένα χρόνο αργότερα, όχι πολύ μακριά μας, στα Γιάννενα, ο Βαγγέλης Γιακουμάκης δίνει τέλος στη ζωή του υπό την ασφυκτική πίεση που του ασκείται από τους συμφοιτητές του. Και πόσα άλλα ακόμα παιδιά και έφηβοι, ανώνυμοι και επώνυμοι, γνωστοί και άγνωστοι, υφίστανται σχολικό εκφοβισμό, το γνωστό bullying; Κανείς δεν είναι σίγουρος ότι πρόκειται για καινοφανή περιστατικά. Οι άνθρωποι πάντα είναι αδυσώπητοι απέναντι στο διαφορετικό, πόσο μάλλον τα παιδιά…

Ο Λουίσμι είναι ένα άλλο παιδί, διαφορετικό και αυτό, που επιλέγει να πάει στο σχολείο του με μια σάκα που το κάνει ακόμα πιο «ιδιόρρυθμο» και δίνει την αφορμή στους «κανονικούς» συμμαθητές του να ξεκινήσουν μια κανονική εκστρατεία εξόντωσής του, χρησιμοποιώντας λεκτική αλλά και σωματική βία. Το σχολείο επιλέγει να απαγορεύσει στον Λουίσμι την είσοδο με τη συγκεκριμένη τσάντα και, όταν το παιδί επιμένει, να το αποπέμψει.

 Οι γονείς του νοιάζονται για τον Λουίσμι, τον αγαπούν, αγωνιούν γι` αυτόν και, όταν τα πρώτα μηνύματα από το σχολείο έρχονται, θορυβούνται και συζητούν το θέμα, προσπαθούν να βρουν μια λύση στο πρόβλημα του γιου τους. Όμως, τελικά, το πρόβλημα είναι του Λουίσμι ή του κοινωνικού συστήματος που δυσκολεύεται να αποδεχτεί μια σχολική σάκα με κοριτσίστικες παραστάσεις στους ώμους ενός αγοριού;

«Το φυσιολογικό είναι το συνηθισμένο, αυτό που κάνει η πλειονότητα», διαμαρτύρεται, με απόλυτη φυσικότητα, η μητέρα του Λουίσμι.  «Αν φυσιολογικός είναι  αυτός που μισεί τον διαφορετικό, δεν ξέρω εσύ τι κάνεις, εγώ πάντως δεν θέλω το παιδί μου να είναι φυσιολογικό!», βροντοφωνάζει ο πατέρας του.  Οι δυο αυτές απόψεις είναι και η πεμπτουσία του έργου. Τι είναι τελικά φυσιολογικό και τι μη φυσιολογικό;

Ο Πάκο Μπεθέρα διερευνά το θέμα ουσιαστικά μέσα από δύο πρίσματα: αφενός τον απασχολεί η αποδοχή της διαφορετικότητας από τον εαυτό μας και από τους άλλους και αφετέρου διεισδύει, με χειρουργική ακρίβεια, στη σταδιακή αποδόμηση της σχέσης των δύο γονέων, με αφορμή τη σχολική σάκα του Λουίσμι. Το παιδί απουσιάζει από τα τεκταινόμενα. Όλες οι αποφάσεις που αφορούν τις επιλογές του λαμβάνονται ερήμην του. Οι γονείς του συζητούν πάνω στη σκηνή γι’ αυτόν,  διαφωνούν, αλληλοσπαράσσονται και εν τέλει βρίσκουν την ισορροπία τους, έχοντας αποδεχτεί τα λάθη και τους δικούς τους εγωισμούς. Όμως ο Λουίσμι απουσιάζει ηχηρά.

Το «Μικρό Πόνι» είχε την ευτυχία να ανέβει στη χώρα μας από μια ομάδα ανθρώπων που προσέγγισαν με μεγάλη ευαισθησία αλλά και εξαιρετική ευστοχία το ωραίο κείμενο του Μπεθέρα. Ξεκινώντας από την πολύ καλή μετάφραση της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ, που έδωσε την πρώτη ύλη στη Σοφία Καραγιάννη, για να στήσει στη σκηνή την ιστορία του μικρού Λουίσμι, στεκόμαστε στην εξαιρετική ιδέα του παιδικού παιχνιδιού «Γύρω γύρω όλοι» (σκηνικά – κοστούμια της Κωνσταντίνας Κρίγκου), το οποίο φιλοξενεί τους δύο γονείς, Κωνσταντίνο Γιαννακόπουλο και Ρηνιώ Κυριαζή. Οι δύο ηθοποιοί, με τη φροντίδα της Μαργαρίτας Τρίκκα στην κίνησή τους, «παίζουν» πάνω, κάτω, γύρω από το «Γύρω γύρω όλοι», αποδίδοντας σχεδόν βιωματικά όλη την πορεία της οικογένειας, από τις πρώτες ανέμελες στιγμές έως την τελική κατάρρευση.

Το έργο κλείνει με ένα αξιοζήλευτο video animation του Αλέξανδρου Τσόχα, στο πνεύμα του παιδικού παιχνιδιού, που κυριαρχεί στην παράσταση. Η σκηνοθέτης επιμένει στο διττό ρόλο του παιδικού παιχνιδιού: Όλοι «παίζουν»: ο Λουίσμι με τα παιχνίδια του, οι γονείς του με την τύχη του, το σχολείο με την αξιοπρέπειά του. Αυτό που φαινομενικά είναι αθώο μπορεί να αποβεί μοιραίο. Την ίδια άποψη θα έχουν μάλλον όλοι οι εμπλεκόμενοι στο «παιχνίδι» του σχολικού εκφοβισμού, θύτες και θύματα.

Υ.Γ. Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε κατάστημα παιδικών παιχνιδιών, παρατηρείστε την κατηγοριοποίηση των παιχνιδιών σε αγορίστικα και κοριτσίστικα. Τα μεν διαμορφώνουν το «φυσιολογικό» προφίλ του αγοριού: αυτοκίνητα, σούπερ ήρωες κλπ. Ακόμα πιο εντυπωσιακά όμως είναι τα κοριτσίστικα: κούκλες αλλά και πλυντήρια και κουζίνες και σιδερώστρες, παιχνίδια για μελλοντικές μαμάδες και νοικοκυρές!

 

Κείμενο|Βάσω Σπυροπούλου

Μικρό_Πόνι_1

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ

Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη

Σκηνικά – Κοστούμια: Κωνσταντίνα Κρίγκου

Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου

Επιμέλεια κίνησης: Μαργαρίτα Τρίκκα

Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Βάσια Μίχα

Παίζουν οι ηθοποιοί: Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Ρηνιώ Κυριαζή

Θέατρο Νέος Κόσμος

Κάτω Χώρος

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 21:15

Κυριακή 19:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Παρασκευή

Κανονικό 13€

Φοιτητικό 10€

Ανέργων 8€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 14€

Φοιτητικό / Ανέργων 12€

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 80 λεπτά

Advertisements

1 σχόλιο

  1. Παράθεμα: Οι άνθρωποι είναι αδυσώπητοι απέναντι στο διαφορετικό. Είδαμε το Μικρό πόνι. – Solo Teatro

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s