Είδαμε
Σχολιάστε

Τι ζούμε; Αυτοί οι «βαρετοί» κωμικοί που γεμίζουν το θέατρο Βέμπο.

                Η αντισυμβατικότητα και η εφευρετικότητα του Λάμπρου Φισφή για άλλη μια φορά φαίνεται μπροστά στα μάτια του κοινού που γελά συνεχώς με την ψυχή του. Ο ίδιος μαζί με τους εξαίρετους κωμικούς μας μαγεύουν και εγκαθιδρύουν μια και καλή την νέα πολύπλευρη κωμική σκηνή που ήρθε για να μείνει. Ο Φισφής, άμεσος και ετυμόλογος εκτός από τα εμπνευσμένα κείμενα (στα οποία έχουν συμβάλλει και οι Μαθιουδάκης, Σαρακατσάνης) κάνει ενδιάμεσα standup comedy με θέμα την ελληνική καθημερινότητα. Τα σκηνικά (Μαίρη Τσαγκάρη) ,εξαιρετικά, εξυπηρετούν απόλυτα την παράσταση σε συνδυασμό με τα ευφάνταστα κοστούμια της Μαρίας Καραπούλιου.  Η σκηνοθεσία του Γιάννη Σαρακατσάνη αναδεικνύει την κάθε ατάκα, και  εκμεταλλεύεται στο έπακρο την προσωπικότητα και ερμηνεία του κάθε ηθοποιού, σκορπώντας τον γέλιο αβίαστα.

                Η επιτυχημένη συνταγή αποτελείται από τους Γιώργο Αγγελόπουλο, Μιχάλη Μαθιουδάκης, Δημήτρη Μακαλιά, Αλεξάνδρα Ούστα, Ζήση Ρούμπο, Γιάννη Σαρακατσάνη, Λάμπρος Φισφή, Ειρήνη Ψυχράμη. Τους ξέρουμε όλους σχεδόν από το standup, αλλά και άλλες θεατρικές ομάδες όπως τους Abovo. Αν έπρεπε να μιλήσουμε για τον καθένα τους προσωπικά, δεν θα τελείωνε το άρθρο. Μεταμορφώνονται σε κάθε σκετς και παίζουν εξαιρετικά με το κοινό όσο η παράσταση παίρνει ως εφαλτήριο τις περιπέτειες καθημερινών ανθρώπων και μέσα στην υπερβολή τους χαρίζει άφθονο γέλιο. Η υπερβολή εξάλλου είναι ένα τεράστιο κομμάτι του ελληνικού χιούμορ, και ο Φισφής το γνωρίζει πολύ καλά αυτό. Βρίθει από σουρεαλιστικά στοιχεία  και έχει έναν ρυθμό φωτιά που δεν σ’ αφήνει να χαλαρώσεις, παρά μένεις καθηλωμένος μέχρι το τέλος.

                Κανένα αστείο δεν είναι «του κουτιού», αλλά έρχεται αυθόρμητα από τα γεγονότα, καταστάσεις, ατάκες, ερμηνείες ηθοποιών και πόσα άλλα.. Η διάδραση με το κοινό το κάνει να λυθεί και κερδίζει έτσι το στοίχημα. Είναι τεράστια δυσκολία μέσα σε λίγα λεπτά να χτιστεί μία  αμφίδρομη σχέση μεταξύ θεατών-ηθοποιών. Γι’ αυτό κάθε παράσταση τους είναι μοναδική με διαφορετικό κοινό, κάνοντας τους θεατές να θέλουν να την παρακολουθήσουν ξανά!

                Τι ζούμε, όμως; Η απάντηση έρχεται στο τέλος με ένα τραγούδι! Η μουσική του Ζορμπά ντύνεται με νέους στίχους, προσφέροντας μας το συναίσθημα που μόνο τέτοιοι ελληνικοί στίχοι καταφέρνουν: την χαρμολύπη. Έχει μέσα του όλη την ελληνική νοσταλγία, τον αυτοσαρκασμό, και πόσα άλλα στοιχεία που μας αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο από αυτή την ομάδα, που ήρθε πριν χρόνια δειλά δειλά για να ορίσει εν τέλει την δικιά της κωμωδία και επιτέλους να ταξιδέψει το κοινό σε μονοπάτια που –παραλληλίζοντας αλλά όχι εξομοιώνοντας– μόνο οι έλληνες κωμικοί του ’50 κατάφεραν να κάνουν.

 

Κείμενο| Διονύσης Αναλυτής

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s