Είδαμε
Σχολιάστε

Μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία. Είδαμε το Χελιδόνι του Γκιλιέμ Κλούα.

12 Ιουνίου 2016, Ορλάντο, Φλόριντα. Στο gay bar Pulse περίπου 350 άνθρωποι διασκεδάζουν. Είναι Σάββατο βράδυ και έχουν κάθε δικαίωμα να ξεφαντώνουν, είναι νέοι και ζουν τη στιγμή  πίνοντας, χορεύοντας, βγάζοντας φωτογραφίες. Η ζωή είναι δική τους, έχουν πολύ χρόνο μπροστά τους, ή μήπως δεν έχουν; Όχι όλοι γιατί στις 2 περίπου τα ξημερώματα εισβάλλει στο club ένας ένοπλος και αρχίζει να πυροβολεί στα τυφλά. Με μίσος στρέφει τα φονικά του όπλα εναντίον των ανυποψίαστων νέων και σκοτώνει, σκοτώνει, σκοτώνει, χωρίς έλεος, χωρίς διάκριση, μόνο με μίσος…

Χειμώνας 2019, Αθήνα, κέντρο. Στο Μικρό θέατρο Γκλόρια συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά η παράσταση «Το χελιδόνι» του Γκιλιέμ Κλούα, ενός από τους πιο αξιόλογους Καταλανούς συγγραφείς. Αφόρμηση για τον δημιουργό στάθηκε  η τρομοκρατική επίθεση στο Ορλάντο, μια από τις μαζικότερες δολοφονίες στην ιστορία των ΗΠΑ. Η υπόθεση του έργου είναι μια μικρή, καθημερινή ιστορία σαν αυτές που κρύβονται πίσω από κάθε γεγονός και που συνθέτουν τη μεγάλη εικόνα. Και ενώ θα μπορούσε να παρουσιάσει ένα έργο-μνημόσυνο για τα θύματα ή μια παράσταση γεμάτη διδακτισμούς και κοινωνικά σχόλια πάνω στα κίνητρα του δράστη, ο Κλούα υφαίνει μια αφήγηση ανθρώπινη, ζεστή που αφορά στην απώλεια, στην ταυτότητα, στο προσωπικό ταξίδι του καθενός μας προς την αλήθεια, στην αποδοχή και στην κάθαρση, με την αρχαιοελληνική έννοια της έκβασης της τραγωδίας.

Στην προκειμένη περίπτωση η μικρή μας ιστορία εξελίσσεται στην Ισπανία, υπερβαίνοντας το χρόνο και τον τόπο της εξέλιξης των γεγονότων. Η Αμέλια, μια συντηρητική, καθολική μητέρα χάνει το μονάκριβο παιδί της, τον Ντάνι στο τρομοκρατικό χτύπημα στο gay bar και ζει μόνη, παραδίδοντας ιδιαίτερα μαθήματα φωνητικής. Ο Ραμόν είναι ένας νέος που ζητά από την Αμέλια να τον διδάξει ένα συγκεκριμένο τραγούδι, «Το χελιδόνι», που θα τραγουδήσει σε μια τελετή μνήμης για την αδικοχαμένη μητέρα του. Η πρώτη τους συνάντηση θα είναι αποκαλυπτική και για τους δύο, καθώς ο καθένας τους κρύβει το δικό του μυστικό. Η Αμέλια δεν έχει αποδεχτεί τη σεξουαλική ταυτότητα του Ντάνι, που την ανακάλυψε με το θάνατό του, ουσιαστικά δεν έχει αποδεχτεί τον ίδιο τον Ντάνι, και ο Ραμόν είναι ο σύντροφος του γιου της που επέζησε της φονικής επίθεσης, ο άνθρωπος που ήταν μαζί με τον Ντάνι για πολλά χρόνια αλλά και τις τελευταίες στιγμές της ζωής του.

Η αποκάλυψη της αλήθειας για την Αμέλια θα είναι ιδιαίτερα επώδυνη. Περιχαρακωμένη πίσω από το μητρικό πένθος και την παρηγοριά που της προσφέρει η τοπική ενορία, η ηρωίδα μας θα ζήσει τις ωδίνες ενός δεύτερου τοκετού, όταν θα αντικρίσει τον αληθινό γιο της, αυτόν που κρυβόταν από τον πουριτανισμό και τους φόβους της όλα αυτά τα χρόνια. Θα μάθει για μια παράλληλη ζωή που ζούσε, για τα όνειρα που έκανε, τις ελπίδες και τις ματαιώσεις του. Και όταν ο Ραμόν, που λειτουργεί σαν τον μαιευτήρα που τη βοηθά να δει το παιδί της, θα τη φέρει αντιμέτωπη με τις δικές της ευθύνες, θα επέλθει η κάθαρση, η λύτρωση, σε ένα κλίμα αγάπης και τρυφερότητας.

Η ελληνίδα Αμέλια στη σκηνή είναι η Σοφία Σεϊρλή, μια σπουδαία ηθοποιός, που με απόλυτη φυσικότητα αποδίδει την ουσία του ρόλου της, χωρίς κραυγαλέες υπερβολές και μανιερισμούς. Δίπλα της στέκεται ο Βασίλης Μαυρογεωργίου, που έγινε γνωστός ευρέως με την αξέχαστη «Κατσαρίδα», ως  φιλελεύθερος γκέι, που ακροβατεί ανάμεσα στο χιούμορ και την τραγικότητα. Και οι δύο έχουν αναπτύξει μια πολύτιμη χημεία που τους επιτρέπει να αποδώσουν δύο ανθρώπινους ήρωες, με αδυναμίες, χωρίς μανιχαϊσμούς, δύο ανθρώπους που μας μοιάζουν πολύ και με τους οποίους δε δυσκολεύομαστε να ταυτιστούμε. Η Ελένη Γκασούκα αφουγκράστηκε τον Γκιλιέμ Κλούα και με τους ηθοποιούς της έστησε μια παράσταση στα δικά μας μέτρα, χωρίς να εκβιάζει το συναίσθημα, που όλα λειτουργούν με τρόπο φυσικό, όπως η ανθρώπινη γέννα. Σ’ αυτό το κλίμα συμβάλλουν τα σκηνικά και τα κοστούμια της Μαίρης Τσάγκαρη καθώς και οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου. Θα σταθούμε λίγο παραπάνω στο όμορφο τραγούδι του Θέμη Καραμουρατίδη που κάθε φορά που θα ακούμε στο εξής θα σκεφτόμαστε την τρυφερή ιστορία της Αμέλια και του Ραμόν. Παρακινδυνευμένη ίσως πρόβλεψη αλλά στο μέλλον μπορεί να είναι το αντίστοιχο του τραγουδιού «Τυχερό αστέρι» του Κωνσταντίνου Βήτα για το Anglel Baby του Αντώνη Καλογρίδη…

Η μικρή ιστορία της Αμέλια θα μπορούσε να είναι η μικρή ιστορία κάθε μάνας που αρνείται να αποδεχτεί το παιδί της και τις επιλογές του, θα μπορούσε να είναι η ιστορία του οποιουδήποτε που αδυνατεί να δει την αλήθεια κατάματα, εφευρίσκει δικαιολογίες για τα ρατσιστικά και ομοφοβικά περιστατικά και οχυρώνεται στο μίζερο μικρόκοσμό του.  Η μικρή ιστορία του Ραμόν από την άλλη αφορά κάθε νέο που έχει κάνει τις προσωπικές του επιλογές και παλεύει για την αποδοχή του και το δικαίωμά του να ζήσει ισότιμα, με αξιοπρέπεια. Η παράσταση στο μικρό Γκλόρια είναι μια ωραία, ανθρώπινη ιστορία σαν αυτές που χρειαζόμαστε για να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τους φόβους και τις μικρόνοιές μας, εμείς οι καθημερινοί άνθρωποι στην Ελλάδα, στην Ισπανία ή όπου αλλού.

Κείμενο| Βάσω Σπυροπούλου

 

 

 

Πληροφορίες Παράστασης 

Μετάφραση από τα ισπανικά: ΜαριαΧατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία: Ελένη Γκασούκα
Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης
Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Σκηνικά/Κοστούμια: Μαίρη Τσαγκάρη
Σχεδιασμός Φωτισμού: Λευτέρης Παυλόπουλος
Moυσική διδασκαλία: ΙώβηΦραγκάτου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αγνή Χιώτη
Φωτογραφίες: Μαριλένα Σταφυλίδου&ΕλίναΓιουνανλή
Βίντεο:Παναγιώτης Λαμπής
Ερμηνεύουν: Σοφία Σεϊρλή, Βασίλης Μαυρογεωργίου


Παράταση Παραστάσεων έως 26 Φεβρουαρίου 2019
Ημέρες  ώρες παραστάσεων: Δευτέρα, Τρίτη στις 21:00
Διάρκεια: 90 λεπτά
Χώρος: Θέατρο Γκλόρια Μικρό.
Διεύθυνση: Ιπποκράτους 7, Αθήνα
Εισιτήριο: Κανονικό 12 ευρώ, Μειωμένο 10 ευρώ, Aτέλεια 5 ευρώ
Τηλέφωνο ταμείου: 2103642334 | Καθημερινά 10:30-13:00 & 17:30-21:30

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s