Η Κυρά της Θάλασσας του Ε. Ίψεν

Πρεμιέρα: Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου
2ος χρόνος

Για 10 παραστάσεις

 

 

«Ήμασταν, λέει, πλάσματα του νερού που χάσαμε το δρόμο μας και βγήκαμε στη στεριά.
Κι έπειτα συνηθίσαμε. Αυτό, όμως, το ξέρει ο άνθρωπος.
Ξέρει, ότι κάπου αλλού θα’ πρεπε να είναι
κι αυτή είναι η πραγματική αιτία της ανθρώπινης θλίψης».

 

 

Το αριστούργημα του Ερρίκου Ίψεν, “Η Κυρά της Θάλασσας”, σε σκηνοθεσία Δανάης Σπηλιώτη ανεβαίνει για 2ο χρόνο, στο Tempus Verum|Εν Αθήναις, από τις 10 Σεπτεμβρίου, για 10 μόνο παραστάσεις.
Ένα ζεστό καλοκαίρι, σε μια λουτρόπολη. Ένας άντρας ζει με τη γυναίκα και τις δυο του κόρες. Η γυναίκα, όμως, νοσταλγεί μια άλλη ζωή. Τη ζωή στην ανοιχτή θάλασσα, το δυνατό καλοκαιρινό έρωτα που κάποτε αρνήθηκε. Όταν το όνειρο της φυγής, το φάντασμα του ιδανικού έρωτα την επισκέπτεται, αυτή πρέπει να διαλέξει: τον έρωτα ή την ασφαλή πραγματικότητα.
Άνθρωποι υπέροχοι. Γελοίοι και θλιβεροί μαζί. Δεν τους χωράει ο τόπος. Γνώριμες, καθημερινές καταστάσεις και συμπεριφορές για να περάσει η μέρα. Στο στενό κιόσκι του κήπου κάνουν αστεία, μιλούν για τη ζέστη, το φαγητό, πόσο μεγάλωσαν τα παιδιά, τραγουδούν, σκέφτονται το γάμο, πώς θα έπρεπε να ζουν οι άνθρωποι, αποχαιρετούν το καλοκαίρι με λουλούδια και βινύλια. Προσπαθούν ν’ αντέξουν τη ζωή, που πάντα κάτι αφήνει απ’ έξω. Να συνηθίσουν στην ιδέα, ότι πάντα κάτι θα λείπει.

 

Σ’ αυτόν το διάλογο με το κλασικό κείμενο του Ίψεν, όσο οι ήρωες πλησιάζουν, τα  πρόσωπά τους γίνονται ολοένα πιο οικεία. Και η ιστορία τους γίνεται η δική μας. Μα τι μας συγκρατεί και δε φεύγουμε; Τόση δύναμη έχει πια;

 

Ο Ίψεν μας κλείνει το μάτι από το 1888. «Η τέχνη θα μας σώσει!» αναφωνεί ο καλλιτέχνης στο έργο. Φλερτάρει και αστειεύεται ένα γλυκό καλοκαιριάτικο βραδάκι.

 

Μετάφραση*- Σκηνοθεσία: Δανάη Σπηλιώτη

Σκηνικά – Κοστούμια: Αριστοτέλης Καρανάνος, Αλεξάνδρα Σιάφκου

Φωτογραφίες: Βασίλης Γεροντάκος

 

Διανομή
Ελίντα: Στέλλα Βογιατζάκη

Βάγκελ: Μπάμπης Γαλιατσάτος

Μπολέτ: Μυρτώ Πανάγου

Χίλντε: Πένυ Παπαγεωργίου
Άρνχολμ: Θανάσης Ζερίτης

Λύγκστραντ/ Ξένος: Κωνσταντίνος Πλεμμένος

 

*απ’ τα Γερμανικά.

 

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=uRvWjMw4V90

 

Μέρες και ώρα παραστάσεων: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη από 10 Σεπτεμβρίου έως 9 Οκτωβρίου στις 21.00

 

Tιμές εισιτηρίων: 12€, 8€ μειωμένο

 

Διάρκεια: 90’

 

Tempus Verum І Εν Αθήναις
Ιάκχου 19, Γκάζι
Τ: 210 3425170, 6948298063
E: tempusverum@gmail.com
F: tempusverum
* Το θέατρο είναι προσβάσιμο σε ΑμεΑ.


Προπώληση:
https://www.viva.gr/tickets/theater/tempus-verum/i-kira-tis-thalassas/

 

Advertisements

Τι ξέρετε για τον Μισάνθρωπο που ανεβαίνει στο Σύγχρονο Θέατρο;

 

Έξι ήρωες επί σκηνής, όλοι θύτες και θύματα μιας μακράς, ατομικής και ομαδικής, υποκρισίας με σκοπό το κέρδος των εντυπώσεων και μια καλή θέση στα μάτια των άλλων. Μόνος αντίπαλος με την πραγματικότητα, ο ειλικρινής Άλκηστος. Με την εμμονική του ροπή προς την αλήθεια με κάθε κόστος και κυρίως τον ατελείωτο και ατελέσφορο έρωτά του για τη γοητευτική Σελιμένη, να δεσπόζουν ως πηγές της δυστυχίας του.

Τα πρόσωπα του έργου

Άλκηστος, η ψυχή που βασανίζεται βαθιά μέσα στη σύγκρουση μεταξύ της πραγματικότητας και της εξιδανικευμένες ηθικής τελειότητας, την οποία αποζητά από τον καθένα και με κάθε κόστος.

Σελιμένη, ο θηλυκός Δον Ζουάν. Ομορφιά, ευγλωττία, κοινωνική λάμψη. Η νεαρή χείρα με τη μεγάλη κοινωνική επιφάνεια, τους χειραφετημένους τρόπους και τους αμέτρητους θαυμαστές. Αγαπημένο της παιχνίδι: ο  Άλκηστος.  

Αρσινόη, ο θηλυκός Ταρτούφος. Γυναίκα με μεγάλη επιρροή στους κοσμικούς κύκλους της εποχής και υπόδειγμα κοινωνικής υποκρισίας. Πρόσωπο χυδαίο και φθονερό, μασκαρεμένο ωστόσο πάντα με το πέπλο της προσποιητής ευγένειας και της θρησκευτικής ευλάβειας.

Ορόντης, ο αντίζηλος του Άλκηστου, στη ζωή και την τέχνη. Διεκδικεί επί ίσοις όροις τα μάτια της Σελιμένης και αξιώνει από παντού κολακευτικούς επαίνους για την, μάλλον κακή, ποίησή του.

Φιλήντας, ο καλύτερος φίλος του Άλκηστου. Ψυχή ευγενική, που με θάρρος ασκεί καλοπροαίρετη κριτική στον φίλο του, με σκοπό να κατευνάσει του τρόπους του και τον βοηθήσει να προσαρμοστεί στην κοινωνική πραγματικότητα..

Ελιάνθη, ξαδέρφη της Σελιμένης, υπόδειγμα τιμιότητας, ευγένειας και αμοιβαιότητας. Ερωτευμένη με το ήθος του Άλκηστου – όχι όμως και με τη σκληρότητά του. Παραδίδεται τελικά στον έρωτα του τρυφερού Φιλήντα.

 

Πληροφορίες 

Σύγχρονο Θέατρο

Ευμολπιδών 45, Γκάζι | Τηλ.: 2103464380, 2105138067

Παραστάσεις: Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 21.15 | Διάρκεια 90 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ γενική είσοδος, 10 ευρώ φοιτητικό & ανέργων

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2018

 

Η ψυχή η δική μου αγάπησε το δρόμο της φυγής

και δώρο εγώ δεν έλαβα από τον ουρανό μία ψυχή κατάλληλη για τον αέρα της αυλής.

Δεν έχω αυτές τις «αρετές» που οι εποχές απαιτούν

γι’ αυτό και οι υποθέσεις μου δεν πρόκειται ποτέ να ευοδωθούν.

Ειλικρίνεια κι ευθύτητα το μόνο τάλαντό μου

και αγνοώ πώς γίνεται ο εμπαιγμός του ατόμου.

Η Constantly Productions παρουσιάζει στο Σύγχρονο Θέατρο από τις 20 Απριλίου την παράσταση «Ο Μισάνθρωπος». Η πιο πικρή κωμωδία του Μολιέρου, σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη, μετάφραση Γιάγκου Ανδρεάδη και διασκευή για έξι πρόσωπα της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη σε νέα ελληνική έμμετρη απόδοση 1.600 στίχων.

Το ανέβασμα αυτό εμπνέεται από τη θεατρικότητα της κοινωνίας καθώς αυτή συνδιαλέγεται με το απροσποίητο και την αιχμηρή, γυμνή ειλικρίνεια του πρωταγωνιστή – σαν να μην πέρασε μια μέρα από τον Ιούνιο του 1666 όπου το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά.

Λίγα λόγια για το έργο

Ο Μισάνθρωπος, 1666. Πλήρης τίτλος: Ο Μισάνθρωπος ή ο Χολερικός ερωτευμένος (Le Misanthrope ou l’ Atrabilaire amoureux), πεντάπρακτη κωμωδία σε 1808 αλεξανδρινούς στίχους. Παραστάθηκε για πρώτη φορά στις 4 Ιουνίου 1666, στο θέατρο του Palais-Royal. Είναι εμπνευσμένη από τον «Δύσκολο» του Μενάνδρου. Ο υπότιτλος παραπέμπει στη θεωρία του Γαληνού, ευρέως διαδεδομένη και ακόμη αποδεκτή μέχρι τον 18ο αιώνα, σχετικά με τα τέσσερα στοιχεία που καθορίζουν τον ανθρώπινο οργανισμό και τον ψυχισμό του ατόμου. Στο ανθρώπινο σώμα ενυπάρχουν τέσσερα «υγρά» και οι μεταξύ τους αναλογίες καθορίζουν τον χαρακτήρα. Ο «χολερικός» Άλκηστος (Alceste) καθορίζεται από τη μαύρη χολή (μέλαινα χολή –bile– μελαγχολία), ενώ ο «σώφρων» φίλος του Φιλήντας (Philinte) από το «φλέγμα». Αναφορές σε αυτά τα στοιχεία (humeurs) βρίσκουμε σε πολλές κωμωδίες του Μολιέρου. Ο Άλκηστος μισεί την ανθρωπότητα, καταγγέλλει την υποκρισία, τη δειλία και τη συναλλαγή που επικρατεί. Αγαπά εντούτοις με πάθος τη Σελιμένη (Célimène), νεαρή χήρα, «φιλάρεσκη» («coquette») που αρέσκεται να διασκεδάζει, και να κακολογεί τους γύρω της. Ο ενάρετος Άλκηστος είναι αναγκασμένος λοιπόν να δίνει μάχες, χαμένες από τα πριν, οι οποίες θα τον οδηγήσουν στην τελική φυγή. Ένα έργο «σαλονιού», στο οποίο ο Μολιέρος ασκεί έντονη κριτική στα ήθη της Αυλής και στην υποκρισία που κυριαρχεί σ’ αυτήν την κοινωνία του «φαίνεσθαι», στην οποία οι συμπεριφορές φθάνουν στα όρια της παρωδίας. | Απόσπασμα από το «Ο Μολιέρος και η κωμωδία» των Άννα Ταμπάκη και Αλεξία Αλτουβά

 

Σημείωμα σκηνοθέτη

 

Η συζήτηση τελείωσε.

Περάστε στην πινακοθήκη – σας καλώ για επίσκεψη.

Σελιμένη: Σκηνή 3η, Πράξη ΙΙ

Στην προσέγγιση του Μισανθρώπου που επιχειρείται εδώ, όλη η δράση του έργου μεταφέρεται στην «Πινακοθήκη». Σε αυτό το ειδικό δωμάτιο που υπάρχει στο σπίτι της Σελιμένης και στο οποίο προτρέπει τους καλεσμένους της να περάσουν -στην 3η σκηνή της 2ης πράξης- με σκοπό την αποφυγή ενός καβγά που ετοιμαζόταν να ξεκινήσει, καθώς εκείνοι κουτσομπόλευαν στο σαλόνι με έντονο ύφος. Μόνο που αντί για τους πίνακες που περιγράφονται στο έργο, αυτή τη φορά στα κάδρα θα περάσουν  οι ίδιοι οι ήρωές του.

Με αυτό τον τρόπο, έξι γιγάντια κάδρα δεσπόζουν, εξαρχής, στο κέντρο της σκηνής. Από μέσα τους ξεπηδούν σταδιακά οι έξι ήρωες του Μολιέρου, για να παρουσιάσουν τον εαυτό τους σε τρεις διαφορετικές εκδοχές, οι οποίες συνθέτουν διαλεκτικά για τον καθένα τη μία και μοναδική, αληθινή του όψη.

Εκδοχή πρώτη: ο χώρος μέσα στα κάδρα.

Μέσα στα κάδρα, ο θεατής βλέπει το υποσυνείδητο των χαρακτήρων. Πρόκειται για έναν χώρο ονειρικό, εντός του οποίου οι έξι ήρωες μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα και δίχως τη δέσμευση της λογικής. Μέσα στα κάδρα τους, τα πρόσωπα δεν μιλούν. Έχουν ως μόνο τρόπο έκφρασης την μεγεθυμένη κίνηση του χαρακτήρα τους, σαν κάποιος ζωγράφος να τους απαθανάτισε σε στάσεις μεγάλες και αντιπροσωπευτικές της ζωής τους και του ό,τι αυτή πρεσβεύει.

Εκδοχή δεύτερη: ο χώρος έξω από τα κάδρα.

Η δεύτερη εκδοχή των έξι χαρακτήρων εκτυλίσσεται κατά τη δράση τους έξω και μπροστά από τα κάδρα. Εκεί, με λόγο πιο ρεαλιστικό και κινήσεις σχεδόν φυσικές, οι ήρωες ερμηνεύουν μια κοντινότερη στην πραγματική ζωή εκδοχή του εαυτού τους και μας καλούν να παρακολουθήσουμε τι πραγματικά συμβαίνει στο σπίτι της Σελιμένης και που θα οδηγήσουν αυτές οι αδιέξοδες παρεξηγήσεις και οι συνεχείς αποκαλύψεις που λαμβάνουν χώρα.

Εκδοχή Τρίτη: το μικρόφωνο.

Το τρίτο πεδίο δράσης των ηρώων εστιάζεται στη χρήση ενός μικροφώνου, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της σκηνής, χαρίζοντας φωνή, ήχο και έκφραση στην πιο μύχια εκδοχή του εαυτού τους. Εκεί οπού οι σκέψεις εκφράζονται χωρίς να κρύβονται ούτε πίσω από το «σχήμα» ενός κάδρου – όπως ορίζεται στην πρώτη εκδοχή του χαρακτήρα τους, ούτε μέσα στον καθημερινό λόγο των κοινωνικών συμβάσεων – όπως ορίζεται στη δεύτερη. Εκεί όπου μιλά αποκλειστικά η ψυχή του κάθε ήρωα.

 

Ιόλη Ανδρεάδη

 

 

Ταυτότητα Παράστασης

Μετάφραση: Γιάγκος Ανδρεάδης

Έμμετρη διασκευή: Ιόλη Ανδρεάδη & Άρης Ασπρούλης

Σκηνοθεσία – Κίνηση: Ιόλη Ανδρεάδη

Σκηνογραφία – Κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Cover song: Κώστας Δαλακούρας

Φωτογραφίες: Πάνος Μιχαήλ | Video trailer: Μιχαήλ Μαυρομούστακος

Βοηθοί σκηνοθέτη: Γιάννης Παυλόπουλος & Μαρία Νικητοπούλου

Κατασκευή Κοστουμιών: Δάφνη Τσακότα & Σιμέλα Τουργαϊδου | Βοηθός Ενδυματολόγου: Αμαλία Αντώνη

Επικοινωνία: Άρης Ασπρούλης

Παραγωγή: Constantly Productions – Βαγγέλης Κώνστας

 

Διανομή

Άλκηστος: Μιλτιάδης Φιορέντζης, Σελιμένη: Βασιλική Τρουφάκου, Ορόντης: Θύμιος Κούκιος, Ελιάνθη: Δανάη Επιθυμιάδη, Φιλήντας: Ορέστης Καρύδας, Αρσινόη: Μελίνα Θεοχαρίδου

 

Λίγα λόγια για την Ιόλη Ανδρεάδη

Η Ιόλη Ανδρεάδη γεννήθηκε στην Κυψέλη και σπούδασε σκηνοθεσία στη RADA και στο King’s College London, στο οποίο ολοκλήρωσε το 2014 τη διδακτορική της διατριβή γύρω από το Θέατρο και την Τελετουργία, ως υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση. Έζησε 7 χρόνια στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, σπουδάζοντας και δουλεύοντας πάνω στο θέατρο ως υπότροφος των ιδρυμάτων FULBRIGHT FOUNDATION GREECE​, Ίδρυμα Ωνάση / Onassis Foundation​, Stavros Niarchos Foundation​ και J. F. COSTOPOULOS FOUNDATION. Είναι, επίσης, απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης, του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Πολιτιστική Πολιτική στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Έχει σκηνοθετήσει περισσότερες από 25 παραγωγές σε Αθήνα, Λονδίνο, Εδιμβούργο, Βερολίνο, Ρώμη και Νέα Υόρκη. Έχει υπάρξει ιδρυτικό μέλος της διεθνούς πλατφόρμας σκηνοθετών «World Wide Lab», η οποία δημιουργήθηκε στο Watermill Center του Bob Wilson το 2011 και της οποίας διετέλεσε Καλλιτεχνική Διευθύντρια το 2013 και το 2015. Έκτοτε, η Ιόλη εργάζεται εντατικά στην Ελλάδα. Στη χώρα μας, τα τελευταία τρία χρόνια, έχει παρουσιάσει τις παραστάσεις: «Αρτώ – Βαν Γκογκ / avec un pistolet» στο Θέατρο Σημείο το 2015, «Οικογένεια Τσέντσι» στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης τη σεζόν 2015-2016, «Διακόσιες δέκα χιλιάδες οκάδες βαμβακιού – μια παράσταση στο Αρχείο» στο Πολιτιστικό Ίδρυμα του Ομίλου Πειραιώς το 2016, «Young Lear» στο Φεστιβάλ Αθηνών το 2016, «Φονικό στην Εκκλησιά» στο Φεστιβάλ Φιλίππων το 2016, «Το βασίλειο της γης» στο Olvio τη σεζόν 2016 – 2017, «Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου και στο Bob Festival (Φεστιβάλ Αθηνών το 2017), «Ίων» στο Φεστιβάλ Φιλίππων το 2017 και στο Άλφα.Ιδέα το 2018 και «Ένας άνθρωπος επιστρέφει στην πατρίδα του πιστεύοντας ότι θα τον σκοτώσουν και τον σκοτώνουν» στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης τη σεζόν 2017 – 2018. Το ίδιο διάστημα των τελευταίων τριών ετών που βρίσκεται στην Ελλάδα δίδαξε Αρχαίο Δράμα και Devised Theater στο Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, όπου πραγματοποίησε και σεμινάρια θεάτρου για άτομα σε απεξάρτηση. Παράλληλα συμμετείχε στο «Caravan Project» μέσω του οποίου ταξίδεψε σε ακριτικές περιοχές της Ελλάδας για να διδάξει δημιουργική γραφή. Από το 2017 εργάζεται ως Yoga Teacher διδάσκοντας Acting Yoga σε ηθοποιούς στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης «Δήλος» και πραγματοποιώντας Σεμινάριο στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής. Διδάσκει «Εισαγωγή στην Performance: Θεωρία και Πράξη» στο Elearning Πρόγραμμα Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Talking Heads στο θέατρο Θησείον

Πώς, ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει μια πραγματικότητα που τον δυσκολεύει, φτιάχνει μία δική του παράλληλη, που μέσα της αισθάνεται ασφαλής αλλά στην ουσία εκεί εγκλωβίζεται …

 Πληροφορίες

Θησείον, ένα θέατρο για τις τέχνες,

Δευτέρα και Τρίτη στις 19:00.

Από 5 Μαρτίου μέχρι και 27 Μαρτίου.

Διάρκεια παράστασης 85 λεπτά

 

Θέατρο «Θησείον»
Τουρναβίτου 7,Ψυρρή
τηλ.: 210 3255 444

Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ

Η Αϊρήν είναι μια γυναίκα που ζει μόνη, με ελάχιστες κοινωνικές επαφές. Αντιμετωπίζει τη μοναξιά και την απομόνωση, παρακολουθώντας τους ανθρώπους από το παράθυρό της. Γράφει γράμματα για ότι την ενοχλεί, για ότι πιστεύει ότι έχει τη λύση. Το ενδιαφέρον της για ένα μικρό παιδί (που θεωρεί ότι κακοποιείται) την οδηγεί στο να αναστατώσει γιατρούς, εφημέριο, κοινωνικές υπηρεσίες και τελικά στον εγκλεισμό. Με ελαφρώς αστυνομικό σασπένς, χιούμορ και χωρίς καθόλου δραματικότητα, αποκαλύπτεται το πρόσωπο αυτής της γυναίκας που καταλαβαίνει τελικά ότι το ενδιαφέρον για τους ανθρώπους, η κατανόηση, είναι μια θέση που δεν λειτουργεί από απόσταση.

Η Σούζαν είναι γυναίκα εφημέριου. Προσπαθεί ν ‘ανταποκριθεί στο ρόλο μιας αξιοπρεπούς Αγγλικανής κυρίας, ακόμη και με την συνδρομή αλκοόλ, αλλά το κοστούμι της πέφτει κοντό, ακόμη περισσότερο μάλιστα από τη στιγμή που ερωτεύεται έναν αλλόθρησκο Ινδό νεαρό μπακάλη. Η συνάντησή τους την οδηγεί στους ανώνυμους αλκοολικούς και ίσως στην αποδοχή του εαυτού της και των άλλων.

Η Αϊρήν λέει: «Και γιατί ρωτάτε εμένα;» του κάνω. Κι εκείνος μου λέει, «Σε ρωτάμε γιατί ποιός έγραψε στο φαρμακοποιό ότι η γυναίκα του είναι πουτάνα; Σε ρωτάμε γιατί ποιός έκανε τον ζαχαροπλάστη να πάθει νευρική κρίση;». «Μπα; Τι δουλειά έχει αυτός με τα αγοράκια;» του λέω.

 

Η Σούζαν λέει: «Η γυναίκα του δικηγόρου δεν είναι υποχρεωμένη να πηγαίνει στο δικαστήριο, η γυναίκα του ηθοποιού δεν πηγαίνει σε όλες τις παραστάσεις, γιατί λοιπόν πρέπει εγώ να στήνομαι στην εκκλησία;»

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη:

Πειραματιζόμαστε πάνω στην προσωπική σφραγίδα που θέτει κάθε άνθρωπος εκτοξεύοντας τη λέξη του στο «εδώ και τώρα». Αυτό το νόημα που εμπεριέχει η λέξη όπως την εκφέρει καθένας από εμάς διαφορετικά καθορίζοντας την επικοινωνία του με τον «άλλον».

 

 

 

***

 

 

 

Ταυτότητα Παράστασης

Τίτλος: Talking Heads
Συγγραφέας: Άλαν Μπέννετ
Μεταφράστρια: Ιώ Μαρμαρινού
Σκηνοθεσία: Μιχάλης Τσουρουνάκης
Σκηνικά – κοστούμια: Ζωή Αρβανίτη
Φωτισμοί: Μάριος Κουτσουρέλης
Παίζουν οι ηθοποιοί: Κλεοπάτρα Τολόγκου (στο ρόλο της Αϊρήν) και Μάρα Μπαρόλα (στο ρόλο της Σούζαν)
Δ/νση Παραγωγής: Λέττα Ανδρεάδη

 

 

Θέατρο Μυστηρίου από δύο διαφορετικές εκδοχές.

 

Το Ιλλινόι παρουσιάζει την τελευταία νύχτα του Xάουαρντ Χολμς στο ξενοδοχείο που είχε δημιουργήσει στο Σικάγο, γνωστό με το όνομα Murder Castle. To φθινόπωρο του 1895, Ο Χολμς επιστρέφει στο ξενοδοχείο για να τακτοποιήσει κάποιες τελευταίες υποθέσεις του και να επιστρέψει στην Φιλαδέλφεια όπου και συλλαμβάνεται, αρχικά με την κατηγορία της κλοπής αλόγων. Παράλληλα, στο ξενοδοχείο βρίσκεται και ο ντετέκτιβ που έχει αναλάβει την υπόθεσή του, προσπαθώντας να ανακαλύψει το πραγματικό μέγεθος της εγκληματικής φύσης του Χολμς.

 

Το έργο παρουσιάζεται σε δύο εκδοχές: στην εκδοχή Οι Γηγενείς βλέπουμε την ιστορία μέσα από την ματιά του προσωπικού του ξενοδοχείου και στην εκδοχή Οι Ξένοι μέσα από το πρίσμα των σημαντικών προσώπων της ζωής του Χολμς. Έτσι, το έργο αποκτά μια διττή υπόσταση, παρουσιάζοντας  τα γεγονότα που συμβάλλουν στην προσωπικότητα του Χολμς, αλλά και στην κατασκευή της κοινωνικής κατάστασης του αμερικάνικου λαού στις αρχές, σχεδόν, του 20ου αιώνα. Το έργο εξελίσσεται ως δύο παράλληλες ιστορίες, η πλοκή μοιράζεται σε δύο όψεις, οι πρωταγωνιστές κάθε ιστορίας διαφοροποιούνται και κάθε εκδοχή παρουσιάζεται με διαφορετικό θίασο μέσα στον κοινό τόπο, το ξενοδοχείο. Οι δύο εκδοχές παρουσιάζονται εναλλάξ μέρα παρά μέρα.

Σημαντικές πληροφορίες

  1. Το έργο δεν είναι διαδραστικό αλλά περιπατητικό. Οι θεατές τοποθετούνται σε κάθε δωμάτιο σε θέσεις, ύστερα από μικρές πορείες.
  2. Η είσοδος δεν ενδείκνυται σε άτομα με ευαίσθητη υγεία, σε άτομα με κλειστοφοβία, αλλεργία στις γάτες, άτομα που πάσχουν από αναπνευστικά προβλήματα, προβλήματα καρδιάς, επιληπτικές κρίσεις. Λόγω των πολλών επίπεδων του σκηνικού χώρου, δεν υποστηρίζεται η πρόσβαση ατόμων με κινητικά προβλήματα μέσα στο θέατρο.
  3. Ο θεατής μπορεί να ενημερωθεί για τις επιλογές στην διάθεση των εισιτηρίων και τις ισχύουσες εκπτώσεις στο ενιαίο εισιτήριο 2 εκδοχών, προτού προβεί σε αγορά. Μετά την αγορά το εισιτήριο δεν ανακαλείται, ούτε μεταφέρεται για άλλη μέρα και ώρα.
  4. Η ώρα εισόδου κάθε γκρουπ θεατών τηρείται αυστηρά. Τυχόν καθυστέρηση στερεί τη δυνατότητα εισόδου στο θέατρο και σημαίνει την ακύρωση του εισιτηρίου.
  5. Κάθε γκρουπ θεατών αποτελείται από μέγιστο αριθμό 15 ατόμων.

 

 

Εκδοχές: Οι γηγενείς | Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο –

Οι ξένοι | Τετάρτη, Παρασκευή, Κυριακή

Πρεμιέρα: Τρίτη 13 Φεβρουαρίου 2018  – Tετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2018

Ώρες έναρξης ανά γκρουπ: κάθε μέρα εκτός Δευτέρας 21.15 – 21:30 – 21:45 – 22:00

 

Rabbithole, Γερμανικού 20, Μεταξουργείο

Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά

 

 

Για τις ανάγκες του έργου το θέατρο Rabbithole, καλλιτεχνικό σπίτι της ομάδας Νοσταλγία που αναλαμβάνει την παραγωγή αυτού του project, διαμορφώνεται ολόκληρο στο ξενοδοχείο του Χάουαρντ Χολμς, με δωμάτια, διαδρόμους και μυστικά περάσματα. Το Ιλλινόι είναι ένα περιπατητικό έργο όπου οι θεατές εισέρχονται σε γκρουπ, ακολουθώντας μια πορεία μέσα στο Κάστρο, και παρακολουθούν την ιστορία μέσα από σκηνές που διαδραματίζονται σε κάθε δωμάτιο.

 

Ένα σκοτεινό θρίλερ με πολιτικές διαστάσεις από τους δημιουργούς της θεατρικής σειράς ΑΝΤΕΡΟΒΓΑΛΤΗΣ. To Iλλινόι είναι βασισμένο στην αυτοβιογραφία και γραπτή ομολογία του πρώτου serial killer στην Αμερική, Xάουαρντ Χολμς, με τίτλο Holmes’ own story, Confessed 27 murder, Lied then Died.

Γεωγραφικό στίγμα: Ιλλινόι

Το Ιλλινόι είναι μεσοδυτική πολιτεία των ΗΠΑ. Συνορεύει νότια με το Μιζούρι και το Κεντάκι, δυτικά με το Μιζούρι και την Αϊόβα, ανατολικά με την Ιντιάνα και βόρεια με το Ουισκόνσιν, ενώ βρέχεται από τη λίμνη Μίσιγκαν. Μία από τις μεγαλύτερες πόλεις του είναι το Σικάγο όπου διαδραματίζεται η ιστορία. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική τοποθεσία στην ιστορία των ΗΠΑ καθώς πολλά σημαντικά ιστορικά γεγονότα έλαβαν χώρα εκεί και επιπλέον υπήρξε κέντρο της ανάπτυξης της αμερικανικής ζωής σε πολλούς κλάδους και τομείς. Τέλος, είναι σημείο αναφοράς για την έκρηξη μιας μακράς εγκληματικής πορείας σημαντικών κακοποιών, όπως του Αλ Καπόνε, Τζον Ντίλιντζερ και του Χάουαρντ Χολμς.

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

ΣΚΗΝΙΚΑ: ΤΩΝΙΑ ΡΑΛΛΗ

ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΟΥ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ

ΗΧΗΤΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ: ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΛΥΤΡΟΚΑΠΗΣ

ΕΙΔΙΚΑ ΕΦΕ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΟΓΓΟΣ

ΒΙΝΤΕΟ TRAILER: THE VIP PHOTOGRAPHERS [http://www.thevipphotographers.com/]

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΑΡΙΑ ΤΟΥΛΤΣΑ

ΦΩΤΙΣΜΟΙ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΡΔΕΛΑΣ

ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΣΙΔΗΡΟΥ: ΣΟΚΟΛ ΚΑΛΙΤΣΑΝΙ

ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ: ΝΑΤΑΣΑ ΣΤΕΦΑΝΑΤΟΥ

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: ΒΕΣΤΙΑΡΙΟ ΟΜΑΔΑΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

ΤΑΜΕΙΟ: ΓΚΕΛΥ ΓΚΟΤΣΗ

ΔΙΑΣΚΕΥΗ |ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΙΜΩΝΑΣ

ΗΘΟΠΟΙΟΙ:

ΟΙ  ΓΗΓΕΝΕΙΣ

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ | ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΑΣ | ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΛΑΖΑΡΗ | ΕΜΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ | ΗΩΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ | ΔΗΜΗΤΡΑ ΒΛΑΧΟΥ | ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΦΑΣΟΗ | ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗ | ΦΙΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ | ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΣΟΦΙΑ | ΔΑΝΑΗ ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΥ | ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

ΟΙ  ΞΕΝΟΙ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΛΗΣ | ΘΑΝΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ | ΕΛΕΑΝΑ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ | ΜΥΡΤΩ ΣΤΡΑΜΠΗ | ΜΑΡΙΑ ΔΕΡΕΜΠΕ | ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΒΑΤΡΙΚΑΣ | ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΙΝΑΡΔΑΚΗΣ | ΙΩΑΝΝΑ ΙΖΑΜΠΕΛ ΟΡΙΟ | ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΔΕΜΕΣΤΙΧΑ | ΜΑΓΔΑ ΓΚΟΥΒΕΡΟΥ | ΓΡΗΓΟΡΙΑ ΜΕΘΕΝΙΤΗ | ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΩΤΗΡΙΑΝΑΚΟΥ

 

 

Αναλυτικές τιμές εισιτηρίων

Στο ταμείο:

Για μία εκδοχή: 16 ευρώ γενική είσοδος | 10 ευρώ μειωμένο (ανέργων, φοιτητικό, άνω των 65, κάρτα ΣΕΗ, ΣΕΧΩΧΟ)

Κάθε Τρίτη & Τετάρτη: 12 ευρώ γενική είσοδος | 8 ευρώ μειωμένο (ανέργων, φοιτητικό, άνω των 65, κάρτα ΣΕΗ, ΣΕΧΩΧΟ)

Για τις δύο εκδοχές: 28 ευρώ (ενιαίο εισιτήριο 2 παραστάσεων εκτός Τρίτης-Τετάρτης)

Τηλεφωνικές κρατήσεις: 210 524 9903 | Ώρες ταμείου: 17:30-21:30

Οnline προπώληση (viva.gr): https://www.viva.gr/tickets/theater/theatrorabbithole/illinoi/

Ειδική προσφορά για αγορές μέσω viva: 14 ευρώ

 

Περισσότερες πληροφορίες:

https://illinoishow.com

Μυλωνάς και Βακούσης παίρνουν παράταση στον Αμπιγιέρ.

Στον «Αμπιγιέρ» (1981) ο Ronald Harwood σκιαγραφεί την ιδιόμορφη συναισθηματική σχέση του Σερ, ενός σαιξπηρικού ηθοποιού που τα καλύτερά χρόνια της καριέρας του είναι πια παρελθόν, και του Νόρμαν, του αφοσιωμένου αμπιγιέρ του, δημιουργώντας έτσι ένα από τα ουσιαστικότερα έργα για τη ζωή στο θέατρο και για τους ανθρώπους του θεάτρου.

Ο Harwood εμπνεύστηκε το έργο από την δική του εμπειρία ως αμπιγιέρ του σπουδαίου άγγλου ηθοποιού  Ντόναλντ Γούλφιτ.  Ο «Αμπιγιέρ» είναι ένα έργο που ισορροπεί θαυμαστά ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα. Είναι μια ιστορία για την φιλία, την αφοσίωση, τις φιλοδοξίες και τα προδομένα όνειρα των ανθρώπων. Αποτελεί μια σάτιρα του θεατρικού κόσμου όπου οι θεατές καλούνται να κρυφοκοιτάξουν μέσα από την κλειδαρότρυπα των παρασκηνίων του θεάτρου και γίνονται μάρτυρες των κωμικοτραγικών καταστάσεων που εξελίσσονται στα καμαρίνια και στις κουίντες την ώρα της παράστασης.

 

Πληροφορίες

Β’ Σκηνή  του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας

Κεφαλληνίας 18 Κυψέλη

Πληροφορίες – κρατήσεις: 2114117878 (νέο τηλέφωνο επικοινωνίας)

 

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

 

Έως 6 Φεβρουαρίου: Δευτέρα 21.00, Τρίτη 21.00 και Κυριακή 17.00

Από 11 Φεβρουαρίου έως 1 Απριλίου μόνο κάθε Κυριακή στις 17.00

 

Διάρκεια:

1.45 λεπτά

 

Τιμές εισιτηρίων:

Κανονικό: 15 ευρώ

Μειωμένο: 10 ευρώ

Ατέλειες: 5 ευρώ

 

 

«Ο Αμπιγιέρ» του Ronald Harwood, ένα από τα σημαντικότερα θεατρικά έργα της παγκόσμιας δραματουργίας, ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Μανώλη Δούνια στη Β΄ Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας. Στο ρόλο του Σερ ο Αλέξανδρος Μυλωνάς και του Αμπιγιέρ ο Μάνος Βακούσης. Τους υπόλοιπους ρόλους ερμηνεύουν η Άννυ Λούλου, η Ευγενία Αποστόλου, ο Νίκος Καλομό και ο Δημήτρης Μαργαρίτης.

Οι παραστάσεις παρατείνονται έως την 1η Απριλίου, αλλά με μία μόνο παράσταση την βδομάδα, κάθε Κυριακή στις 17.00. Έως τις 6 Φεβρουαρίου η παράσταση θα παίζεται κανονικά, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00 και Κυριακής τις 17.00.

Το έργο διαδραματίζεται στη δίνη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, σε ένα ετοιμόρροπο θέατρο της αγγλικής επαρχίας. Λίγο πριν από την 227η παράσταση του «Βασιλιά Ληρ», ο Σερ (Αλέξανδρος Μυλωνάς) καταρρέει και κυριεύεται από τις ανασφάλειες του. Ο μοναδικός άνθρωπος στον οποίο μπορεί να βασιστεί, είναι ο αμπιγιέρ του, ο Νόρμαν (Μάνος Βακούσης), που προσπαθεί να τον εμψυχώσει και να του τονώσει την αυτοπεποίθηση ώστε να μη ματαιωθεί η παράσταση. Ταυτόχρονα η Λαίδη (Άννυ Λούλου) και η διευθύντρια σκηνής Ματζ (Ευγενία Αποστόλου) πασχίζουν να πείσουν τον Σερ ότι ίσως έχει έρθει η ώρα να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Και όλα αυτά ενώ το κοινό στην πλατεία του θεάτρου περιμένει και οι σειρήνες δεν αφήνουν κανέναν να ξεχάσει ότι ο κίνδυνος των αεροπορικών βομβαρδισμών τους απειλεί ανά πάσα στιγμή.

Το έργο έγινε κινηματογραφική ταινία το 1983 σε σκηνοθεσία Peter Yates με τον Albert Finney και τον Tom Courtenay, ενώ το 2015 το  BBC πρόβαλε και την τηλεοπτική μεταφορά της σε σκηνοθεσία Richard Eyre με τον Ian McKellen στο ρόλο του Αμπιγιέρ, τον Anthony Hopkins στο ρόλο του Σερ και την Emily Watson στο ρόλο της Λαίδης. Ο ίδιος ο Harwood κέρδισε το Όσκαρ Σεναρίου για τον «Πιανίστα» του Roman Polanski, ενώ ήταν επίσης υποψήφιος για τον «Αμπιγιέρ» και «Το Σκάφανδρο και η Πεταλούδα».

 

Συντελεστές

Μετάφραση: Εύα Γεωργουσοπούλου

Σκηνοθεσία: Μανώλης Δούνιας

Σκηνικά: Δημήτρης Πολυχρονιάδης

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου

Φωτισμοί: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη

Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Χανδρά

Φωτογραφίες-trailer: Πάτροκλος Σκαφίδας

Επικοινωνία: Ανζελίκα Καψαμπέλη-Έλενα Γρίβα

Παραγωγή: Kart Productions

Ερμηνεύουν: Αλέξανδρος Μυλωνάς, Μάνος Βακούσης,  Άννυ Λούλου, Ευγενία Αποστόλου, Νίκος Καλαμό, Δημήτρης Μαργαρίτης

 

H παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

Σκότος -Σαγήνη -Σαλώμη.

 

 

Η μονόπρακτη τραγωδία του Όσκαρ Ουάιλντ  , που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων και απαγορεύτηκε στην πουριτανική Αγγλία του 19ου αιώνα, το σκοτεινό ποίημα για τη σαρωτική δύναμη του ανεκπλήρωτου πόθου που μπορεί να γεννήσει τέρατα. Η βιβλική ιστορία της Σαλώμης, που χόρεψε μπροστά στον πατριό της Ηρώδη τον «χορό των 7 πέπλων» και ζήτησε ως αντάλλαγμα την κεφαλή του Ιωάννη «επί πίνακι», στο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ μετατρέπεται σε μια ακραία ιστορία εμμονής και σύγκρουσης κάτω από το πάλλευκο, αμείλικτο φως της Σελήνης.

 

Πληροφορίες

ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΦΑ ΙΔΕΑ: 28ης Οκτωβρίου 37, Αθήνα

ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 210 523 8742

 

ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ: ΔΕΥΤΕΡΑ & ΤΡΙΤΗ: 21.00

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: 8€ (ειδικές κατηγορίες) , 12€ Προπώληση (viva.gr) , 15€ Ταμείο

Η παράσταση Σαλώμη με τη σκηνοθετική υπογραφή της Λίλλυς Μελεμέ και τη μετάφραση του Δημήτρη Μαυρικίου θα παρουσιάζεται από τη Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου 2018, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00, στο θέατρο ΑΛΦΑ ΙΔΕΑ για 20 παραστάσεις.

Στο ρόλο της Σαλώμης η Μυρτώ Γκόνη, του Ηρώδη ο Νίκος Αλεξίου, της Ηρωδιάδας η Εύα Κεχαγιά, του Ιωχανάν ο Βαγγέλης Στρατηγάκος και φρουροί-νεαροί ακόλουθοι ο Ερρίκος Μηλιάρης και ο πρωτοεμφανιζόμενος Πάρης Λεόντιος.

 

Συντελεστές:

 

Μετάφραση: Δημήτρης Μαυρίκιος
Σκηνοθεσία: Λίλλυ Μελεμέ
Πρωτότυπη μουσική: Βύρων Κατρίτσης

Σκηνογράφος: Μικαέλα Λιάκατα
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Επιμέλεια κίνησης: Κική Μπάκα

Φωτογραφία: Γιώργος Berman

Βοηθός Σκηνοθέτη: Ειρήνη Βαλατσού

Αφίσα – Γραφιστικά: Δάφνη Γκόνη

Επικοινωνία : Μαρία Κωνσταντοπούλου (maria.konstantopoulou@yahoo.gr)

Παραγωγή: Γιώργος Μελισσαρόπουλος – Mojolive 210- 8737475

 

 

Ερμηνεύουν αλφαβητικά: Νίκος Αλεξίου, Μυρτώ Γκόνη, Εύα Κεχαγιά, Πάρης Λεόντιος,  Ερρίκος Μηλιάρης, Βαγγέλης Στρατηγάκος.

 

 

 

Οι άνθρωποι είναι αδυσώπητοι απέναντι στο διαφορετικό. Είδαμε το Μικρό Πόνι.

Το 2014 δύο παιδιά, ο Μάικλ Μορόνες και ο Γκρέισον Μπρους, στις Η.Π.Α., έπεσαν θύματα ενδοσχολικής βίας, χωρίς κανένας να τα προστατέψει. Ο Μάικλ Μορόνες αυτή τη στιγμή ζει με νεκρωμένο το νευρικό του σύστημα, μετά από την προσπάθειά του να αυτοκτονήσει, και  ο Γκρέισον Μπρους κουβαλάει τα δικά του τραύματα.  Ένα χρόνο αργότερα, όχι πολύ μακριά μας, στα Γιάννενα, ο Βαγγέλης Γιακουμάκης δίνει τέλος στη ζωή του υπό την ασφυκτική πίεση που του ασκείται από τους συμφοιτητές του. Και πόσα άλλα ακόμα παιδιά και έφηβοι, ανώνυμοι και επώνυμοι, γνωστοί και άγνωστοι, υφίστανται σχολικό εκφοβισμό, το γνωστό bullying; Κανείς δεν είναι σίγουρος ότι πρόκειται για καινοφανή περιστατικά. Οι άνθρωποι πάντα είναι αδυσώπητοι απέναντι στο διαφορετικό, πόσο μάλλον τα παιδιά…

Ο Λουίσμι είναι ένα άλλο παιδί, διαφορετικό και αυτό, που επιλέγει να πάει στο σχολείο του με μια σάκα που το κάνει ακόμα πιο «ιδιόρρυθμο» και δίνει την αφορμή στους «κανονικούς» συμμαθητές του να ξεκινήσουν μια κανονική εκστρατεία εξόντωσής του, χρησιμοποιώντας λεκτική αλλά και σωματική βία. Το σχολείο επιλέγει να απαγορεύσει στον Λουίσμι την είσοδο με τη συγκεκριμένη τσάντα και, όταν το παιδί επιμένει, να το αποπέμψει.

 Οι γονείς του νοιάζονται για τον Λουίσμι, τον αγαπούν, αγωνιούν γι` αυτόν και, όταν τα πρώτα μηνύματα από το σχολείο έρχονται, θορυβούνται και συζητούν το θέμα, προσπαθούν να βρουν μια λύση στο πρόβλημα του γιου τους. Όμως, τελικά, το πρόβλημα είναι του Λουίσμι ή του κοινωνικού συστήματος που δυσκολεύεται να αποδεχτεί μια σχολική σάκα με κοριτσίστικες παραστάσεις στους ώμους ενός αγοριού;

«Το φυσιολογικό είναι το συνηθισμένο, αυτό που κάνει η πλειονότητα», διαμαρτύρεται, με απόλυτη φυσικότητα, η μητέρα του Λουίσμι.  «Αν φυσιολογικός είναι  αυτός που μισεί τον διαφορετικό, δεν ξέρω εσύ τι κάνεις, εγώ πάντως δεν θέλω το παιδί μου να είναι φυσιολογικό!», βροντοφωνάζει ο πατέρας του.  Οι δυο αυτές απόψεις είναι και η πεμπτουσία του έργου. Τι είναι τελικά φυσιολογικό και τι μη φυσιολογικό;

Ο Πάκο Μπεθέρα διερευνά το θέμα ουσιαστικά μέσα από δύο πρίσματα: αφενός τον απασχολεί η αποδοχή της διαφορετικότητας από τον εαυτό μας και από τους άλλους και αφετέρου διεισδύει, με χειρουργική ακρίβεια, στη σταδιακή αποδόμηση της σχέσης των δύο γονέων, με αφορμή τη σχολική σάκα του Λουίσμι. Το παιδί απουσιάζει από τα τεκταινόμενα. Όλες οι αποφάσεις που αφορούν τις επιλογές του λαμβάνονται ερήμην του. Οι γονείς του συζητούν πάνω στη σκηνή γι’ αυτόν,  διαφωνούν, αλληλοσπαράσσονται και εν τέλει βρίσκουν την ισορροπία τους, έχοντας αποδεχτεί τα λάθη και τους δικούς τους εγωισμούς. Όμως ο Λουίσμι απουσιάζει ηχηρά.

Το «Μικρό Πόνι» είχε την ευτυχία να ανέβει στη χώρα μας από μια ομάδα ανθρώπων που προσέγγισαν με μεγάλη ευαισθησία αλλά και εξαιρετική ευστοχία το ωραίο κείμενο του Μπεθέρα. Ξεκινώντας από την πολύ καλή μετάφραση της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ, που έδωσε την πρώτη ύλη στη Σοφία Καραγιάννη, για να στήσει στη σκηνή την ιστορία του μικρού Λουίσμι, στεκόμαστε στην εξαιρετική ιδέα του παιδικού παιχνιδιού «Γύρω γύρω όλοι» (σκηνικά – κοστούμια της Κωνσταντίνας Κρίγκου), το οποίο φιλοξενεί τους δύο γονείς, Κωνσταντίνο Γιαννακόπουλο και Ρηνιώ Κυριαζή. Οι δύο ηθοποιοί, με τη φροντίδα της Μαργαρίτας Τρίκκα στην κίνησή τους, «παίζουν» πάνω, κάτω, γύρω από το «Γύρω γύρω όλοι», αποδίδοντας σχεδόν βιωματικά όλη την πορεία της οικογένειας, από τις πρώτες ανέμελες στιγμές έως την τελική κατάρρευση.

Το έργο κλείνει με ένα αξιοζήλευτο video animation του Αλέξανδρου Τσόχα, στο πνεύμα του παιδικού παιχνιδιού, που κυριαρχεί στην παράσταση. Η σκηνοθέτης επιμένει στο διττό ρόλο του παιδικού παιχνιδιού: Όλοι «παίζουν»: ο Λουίσμι με τα παιχνίδια του, οι γονείς του με την τύχη του, το σχολείο με την αξιοπρέπειά του. Αυτό που φαινομενικά είναι αθώο μπορεί να αποβεί μοιραίο. Την ίδια άποψη θα έχουν μάλλον όλοι οι εμπλεκόμενοι στο «παιχνίδι» του σχολικού εκφοβισμού, θύτες και θύματα.

Υ.Γ. Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε κατάστημα παιδικών παιχνιδιών, παρατηρείστε την κατηγοριοποίηση των παιχνιδιών σε αγορίστικα και κοριτσίστικα. Τα μεν διαμορφώνουν το «φυσιολογικό» προφίλ του αγοριού: αυτοκίνητα, σούπερ ήρωες κλπ. Ακόμα πιο εντυπωσιακά όμως είναι τα κοριτσίστικα: κούκλες αλλά και πλυντήρια και κουζίνες και σιδερώστρες, παιχνίδια για μελλοντικές μαμάδες και νοικοκυρές!

 

Κείμενο|Βάσω Σπυροπούλου

Μικρό_Πόνι_1

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ

Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη

Σκηνικά – Κοστούμια: Κωνσταντίνα Κρίγκου

Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου

Επιμέλεια κίνησης: Μαργαρίτα Τρίκκα

Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Βάσια Μίχα

Παίζουν οι ηθοποιοί: Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Ρηνιώ Κυριαζή

Θέατρο Νέος Κόσμος

Κάτω Χώρος

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 21:15

Κυριακή 19:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Παρασκευή

Κανονικό 13€

Φοιτητικό 10€

Ανέργων 8€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 14€

Φοιτητικό / Ανέργων 12€

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 80 λεπτά

Η Παρέλαση είναι αυτό που θα έπρεπε να κοιτάμε όλοι. Οι συνέπειες κάθε εποχής.

Η Παρέλαση είναι το έργο που ζήτησε ο Κάρολος Κουν από την Λούλα Αναγνωστάκη για να κλείσει την τριλογία της Πόλη και να σταθούν και τα τρία έργα επί σκηνής το 1965. Είναι ένα έργο που σε οδηγεί στο ερέθισμα για το οποίο γράφτηκε και έμμεσα στην προσωπικότητα της συγγραφέως που καταλήγει να σε ρουφήξει. Είναι το έργο που μιλάει για την ασφάλεια της απόστασης από τα γεγονότα.

 Ένα μονόπρακτο όπως η Παρέλαση μοιάζει σίγουρα να είναι μικρό δίπλα στις θεατρικές συνήθειες της εποχής. Οι εντυπώσεις και το βάρος του έργου όμως έρχονται μέρες μετά το πέρας του.  Στην αρχή κρατάω σημειώσεις.

Μία σιγή επικρατεί στο δωμάτιο για αρκετή ώρα.  Η σκηνή μειωμένη στην έκτασή της μεταδίδει την αίσθηση του περιορισμού. Πνοή προοπτικής εμφανίζεται όσο ο Άρης σχεδιάζει ευθείες γραμμές στον τοίχο. (Ευρηματικά Σκηνικά Κωνσταντίνα Μαρδίκη). Η Ζωή κολλημένη στην καρέκλα της, ευαίσθητη στα χαζο-πειράγματα του αδερφού της, στέκεται πάντα λίγο διστακτική. Ο Άρης πιο παρορμητικός πλησιάζει το παράθυρο συχνά πυκνά έχοντας τον ρόλο του αφηγητή για όσα συμβαίνουν έξω. Τα δύο αδέρφια δείχνουν να μην είναι απολύτως μονιασμένα.  Οι δυο τους ονειρεύονται την έξοδο τους από το δωμάτιο που βρίσκονται, με διαφορετικούς τρόπους. Μία ψεύτικη δικαιολογία όμως τους γκρεμίζει κάθε φορά τα σχέδια.  Παρόλη την άρνηση των παιδιών να αποφύγουν τον έξω κόσμο, αυτός ο κόσμος εισέρχεται μέσα στο δωμάτιο. Ο τρόμος είναι γιγάντιος και ο εφιάλτης ζωντανός.

 Ο Μάριος Ράμμος και η Ουρανία Φουρλάνου υποδύονται τους ήρωες με άριστη φυσικότητα και ταιριάζουν στην σχέση που προστάζει η συγγραφέας. Μεταξύ τους υπάρχει οικειότητα και ο λόγος τους απλός όπως απευθυνόταν η Λούλα στον κόσμο. Μου περνάει από το μυαλό ότι μία κακή σκηνοθεσία θα κατακερμάτιζε το έργο αλλά ευτυχώς κάτι τέτοιο δεν συνέβη στη δουλειά του Ρωμανού Καλοκύρη. Ο ίδιος σεβάστηκε τον ρυθμό και πάτησε σωστά στις λέξεις. Όσο όμως καλή κι αν είναι η σκηνοθετική ματιά ή οι ερμηνείες, το κείμενο της Λούλας Αναγνωστάκη τα υπερκαλύπτει όλα.

Η αθωότητα της ηλικίας των ηρώων με κάνει να νιώσω ένοχη για τις επόμενες γενιές.  Υπονοείται ένα σκοτεινό παρελθόν για τον Άρη αλλά η μνήμη είναι θολή. Θυμίζει την σύγχυση του τόπου μας για τα χρόνια που πέρασαν. Το μέλλον ακολουθεί την τρομολαγνία του παρελθόντος και το παρόν των δύο παιδιών γίνεται αφόρητο και κλειστοφοβικό όπως ακριβώς συνέβη και στην μεταπολεμική Ελλάδα.  Η Λούλα Αναγνωστάκη άνοιξε την μνήμη της και παρουσίασε μία αλληγορία για όσα έζησε και θυμάται. Η ίδια τα τελευταία πρόσφατα χρόνια της ζωής της επέλεξε να τα ζήσει κλεισμένη στο σπίτι της. Τι ειρωνεία;

 Το έργο λέγεται ότι παραπέμπει στην φυλάκιση του γνωστού ποιητή και αδερφού της Μανώλη Αναγνωστάκη στο Γεντί Κουλέ ταυτίζοντας προφανώς το κλίμα εγκλεισμού. Στο έργο όμως δεν γνωρίζουμε αν τους ανάγκασαν οι συνθήκες ή το επέλεξαν μόνοι να μείνουν κλεισμένοι σε ένα δωμάτιο. Αυτό μάλλον εξαρτάται από τον θεατή.

Ομολογώ ότι τρομοκρατήθηκα για το τέλος της παράστασης. Και όσο οι μέρες φεύγανε μετά τόσο καταλάβαινα τον φόβο  της Ζωής και του Άρη. Όταν βρίσκεσαι μέσα στο δωμάτιο, ο εφιάλτης μεγαλώνει. Ο φόβος γιγαντώνεται και τελικά σε πνίγει. Όλα συμβαίνουν σε ένα πιο μικρό χώρο από το δωμάτιο. Στο ίδιο μας το μυαλό. Η Παρέλαση είναι ακριβώς αυτό που θα έπρεπε να κοιτάμε όλοι. Τις συνέπειες της κάθε εποχής. Εσύ για πόσο ακόμα θα κρύβεσαι πίσω από το παράθυρό σου;

 

Κείμενο|Άννα Κάντα

Parelasi©YiannisKarabatsos

Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15

έως 12 Δεκεμβρίου 2017

Διάρκεια: 60 λεπτά
Χώρος: Θέατρο 104 (σκηνή Black Box)

Διεύθυνση: Ευμολπιδών 41, Γκάζι, 11854, Αθήνα (Μετρό-Κεραμεικός)
Εισιτήριο: Κανονικό 10 ευρώ, Μειωμένο/ανέργων 5 ευρώ
Κρατήσεις θέσεων (περιορισμένος αριθμός): 210 3455020

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σκηνοθεσία: Ρωμανός Καλοκύρης
Σκηνικά-Κοστούμια: Κωνσταντίνα Μαρδίκη
Κίνηση: Χριστίνα Μαριάνου
Μουσική: Nίκος Λάμπρου
Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ζωή Φράττη
Βοηθός φωτιστή: Τζάνος Μάζης
Κατασκευή σκηνικού: Χρήστος Χαμζαλάρης
Κατασκευή κοστουμιών: Ευθαλία Κυρίτση
Σχεδιασμός αφίσας/flyer: Αριάδνη Καλοκύρη
Φωτογραφίες: Γιάννης Καραμπάτσος
Οργάνωση παραγωγής: Γιούλη Αθουσάκη
Παίζουν: Μάριος Ράμμος, Ουρανία Φουρλάνου

Ω Κ Ε Α Ν Ο Σ  στο Θέατρο Νέου Κόσμου

 

«Εδώ, στα σωθικά της Θάλασσας είδα την αλήθεια να φτιάχνει τη φωλιά της σχολαστική και τέλεια και αυτό που είδα είναι ένα αρπαχτικό πουλί, μεγαλειώδες σαν πετάει και άγριο. Δεν ξέρω. Δεν ήταν ό,τι ονειρευόμουν, όταν ονειρευόμουν αυτό».

 Πληροφορίες

Κάτω Χώρος Θέατρο Νέου Κόσμου

Τ: 2109212900 / F: 2109212901 / E: info@nkt.gr / http://www.nkt.gr / Αντισθένους 7 & Θαρύπου, 11743, Αθήνα

Από 04.12.2017 μέχρι 30.01.2018

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15  Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 12€ Φοιτητικό 10€ Ανέργων 8€

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 55 λεπτά

 

 

Μια ακυβέρνητη σχεδία στη μέση του Ωκεανού. 147 άνθρωποι, τα μάτια τους, μια σκέψη, μια σχολαστική σφαγή, η νύχτα που έρχεται, η πείνα, τα φαντάσματα, η σάρκα, ένας άντρας που με κοιτάζει… Η Θάλασσα χορεύει, αργά όμως.

Στο έλεος της Θάλασσας, σε μία παράλογη μονομαχία, ανάμεσα σε όλους τους πιθανούς θανάτους, δύο άντρες συνεχίζουν να μισούν, ώσπου σηκώνουν τα μάτια και βλέπουν για πρώτη φορά τον Ωκεανό.

Στη στεριά, ένα παιδί με καρφωμένα τα μάτια στον ορίζοντα, ονειρεύεται να φτάσει την αλήθεια που βρίσκεται εκεί κάτω και ένας γέρος με σκυμμένο το κεφάλι και μισόκλειστα μάτια, που είχε δει, μα είχε γυρίσει ζωντανός, θα μείνει για πάντα απαρηγόρητος.

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Λένα Ταχμαζίδου

Σκηνοθεσία – Σκηνικός χώρος: Σάκης Μπιρμπίλης

Δραματουργική επεξεργασία: Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη

Συνεργάτης σκηνοθέτης: Μενέλαος Καραντζάς

Επιμέλεια κίνησης: Ζωή Χατζηαντωνίου

Παίζει η ηθοποιός: Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη

 

 

 

 

 

 

 

 

O Ένκε Φεζολλάρι ανεβάζει τον Συλλέκτη στον Πολυχώρο Vault

 

 

 Δυο κόσμοι εντελώς διαφορετικοί, υποχρεώνονται με τη βία να συνυπάρξουν μέσα στο υπόγειο κελάρι ενός παλιού σπιτιού στην αγγλική εξοχή: από τη μια αυτός του μικροαστού κι ακαλλιέργητου Κλεγκ, του οποίου μοναδικό ενδιαφέρον είναι η συλλογή πεταλούδων, και από την άλλη εκείνος της μορφωμένης και μεγαλοαστής Μιράντας, φοιτήτριας στη Σχολή Καλών Τεχνών. Στην Αγγλία των έντονων κοινωνικών διακρίσεων, που η καθημερινή ζωή δεν αφήνει κανένα περιθώριο ουσιαστικής επαφής ανάμεσα στις διαφορετικές τάξεις, ο ήρωας, με τον πλέον ανορθόδοξο και σκληρό τρόπο, καταφέρνει να τις αναμίξει σε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.  Απαγάγει τη Μιράντα και την υποχρεώνει σε μια συγκατοίκηση μαζί του, ενώ ταυτόχρονα καταγράφονται οι πολλαπλές οπτικές του μοιραίου αυτού «πειράματος»: κάθε ήρωας, ενδοσκοπούμενος, παρατηρεί, σχολιάζει και ενίοτε συμπεραίνει πράγματα για τη μεταξύ τους σχέση σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, ενώ ταυτόχρονα παρακινεί τον θεατή να κάνει από την πλευρά του το ίδιο. Το διασκευασμένο για το θέατρο μυθιστόρημα του John Fowles δεν διατηρεί μόνο στο ακέραιο τη διεισδυτική ματιά του δημιουργού πάνω στη συντηρητική αγγλική κοινωνία και τον ανάγλυφο τρόπο να προβάλει τις εμμονές και τις ανακολουθίες της, αλλά και την ικανότητα του να απευθύνει την ουσία του συγκεκριμένου προβληματισμού σε κάθε κοινότητα που πλήττεται από φαινόμενα ταξικών διακρίσεων, αποκλεισμών και εντέλει φόβου να αποδεχθεί κάθε μορφή ετερότητας.

Πληροφορίες

 

Δευτέρα και Τρίτη: 21.00

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 80’

Γενική είσοδος: 12 ευρώ

Μειωμένο: 10 ευρώ (Φοιτητές, Μαθητές, Σπουδαστές, Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων, ΑμΕΑ, Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ), Συνταξιούχοι άνω των 65.

Ατέλειες: 5 ευρώ

Πολυχώρος VAULT THEATRE PLUS

Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός

Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8′ περίπου με τα πόδια)

Πληροφορίες-κρατήσεις: 213 0356472 / 6949534889

(τηλεφωνικό κέντρο 11:00 – 14:00 και 17:00 – 21:00)

Email: vaultvotanikos@gmail.com

http://www.facebook.com/VAULTTheatreGr1

Ο «Συλλέκτης», το πρώτο μυθιστόρημα του John Fowles, ανεβαίνει από τις 18 Δεκεμβρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00, στον Πολυχώρο Vault, σε μετάφραση – δραματουργική επεξεργασία της Μαριλένας Παναγιωτοπούλου και σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι, με τους Γιώργο Παπαπαύλου και Πολυξένη Μυλωνά. Πρόκειται για το μυθιστόρημα το οποίο καθιέρωσε τον John Fowles ως έναν από τους κορυφαίους σύγχρονους πεζογράφους σε παγκόσμια κλίμακα. Η ένταση και η δυναμική του κειμένου καθώς και το σασπένς της ιστορίας κατατάσσουν το βιβλίο, που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο και το θέατρο, στα πιο σημαντικά θρίλερ της μεταπολεμικής λογοτεχνίας.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ

O Φρέντερικ, ένας νεαρός ταπεινής καταγωγής αρκετά μοναχικός, ασχολείται (από μικρή ηλικία) με τη συλλογή πεταλούδων και είναι γοητευμένος από τη Μιράντα, μια νεαρή φοιτήτρια της Καλών Τεχνών, από οικογένεια ανώτερης κοινωνικής τάξης, με πολλούς φίλους και πλούσια κοινωνική ζωή. Όταν ο Φρέντερικ κερδίζει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό στο ΠΡΟΠΟ αρχίζει να παρακολουθεί επισταμένα την Μιράντα, την οποία τελικά απαγάγει και κλείνει για ένα μήνα στο ειδικά διαμορφωμένο -από εκείνον- κελάρι μιας απομονωμένης βίλας, λίγο πιο έξω από το Λονδίνο. Σε αυτό το διάστημα οι δύο νέοι θα ζήσουν την ίδια κατάσταση (της απαγωγής και του εγκλεισμού) από μία εντελώς διαφορετική οπτική. Ο Φρέντερικ έχει στήσει ένα σχέδιο αγάπης. Η Μιράντα είναι θύμα ενός σχεδίου απαγωγής.

 

 

 

Μετάφραση – Δραματουργική Επεξεργασία: Μαριλένα Παναγιωτοπούλου

Σκηνοθεσία: Ένκε Φεζολλάρι

Σκηνικά- Κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης

Φωτισμοί: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου

Δραματολόγος: Ναταλί Μηνιώτη

Μουσική Επιμέλεια: Ένκε Φεζολλάρι

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δάφνη Λιανάκη

Βοηθός Σκηνογράφου: Ανθή Παρασκευά – Βελουδογιάννη

Επιστημονική Σύμβουλος – Εγκληματολόγος: Κάτια Σωτηρίου

Φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

Επικοινωνία: Μαρία Κωνσταντοπούλου

Παραγωγή: Red Moonlight Productions

 

Ερμηνεύουν: Γιώργος Παπαπαύλου, Πολυξένη Μυλωνά