All posts filed under: Συνεντεύξεις

Συνεντεύξεις για την Duduka

Η θεατρική και η ψυχαναλυτική διαδικασία είναι συγγενείς. Συνέντευξη με τον Φίλιππο Μέντες Λάζαρη.

  Γιατί Flavio Goldman και γιατί «οι επιβάτες» ; Γνωρίζω τον Φλάβιο Γκόλντμαν τέσσερα χρόνια τώρα μέσω της βραζιλιάνικης πρεσβείας, κι έχουμε συνεργαστεί πολύ καλά σε άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Επειδή είναι και άνθρωπος του θεάτρου έχουμε πολλά κοινά και γίναμε γρήγορα φίλοι. Ο Φλάβιο έχει -λόγω επαγγέλματος- ταξιδέψει πολύ και παρακολουθήσει θέατρο σε διάφορες χώρες. Προσωπικά μ’ ενδιαφέρει ιδιαίτερα η σχέση με το χρόνο. Πώς ξαφνικά η επιτάχυνση της καθημερινότητας που επιβάλει η εποχή, η ανάγκη ελέγχου του χρόνου μας, των σχέσεων, της εικόνας μας, η επιταγή να διαχειριζόμαστε ακατάπαυστα τον εαυτό μας και να εκφραζόμαστε διαρκώς πριν προλάβουμε να σκεφτούμε, ξαφνικά αποσταθεροποιείται και επιβραδύνεται με τον εγκλεισμό των πρωταγωνιστών στο ασανσέρ. Τι συμβαίνει όταν αναγκάζονται να κοιτάξουν μέσα τους και να βγουν από τους προκαθορισμένους ρόλους τους. Ο Φλάβιο ήταν παρών σε όλη τη διαδικασία με τις πρόβες και ήταν επίσης πολύ ανοιχτός στο διάλογο και σε επεμβάσεις. Είναι μια πολυτέλεια να έχεις κοντά σου τον συγγραφέα. Ασανσέρ και εγκλωβισμός είναι τα όρια της σχέσης των δύο ηρώων;  Η σύμβαση αυτή που οριοθετεί τη σχέση τους …

Κατερίνα Δαμβόγλου: Την Frida στην αρχή την μισούσα

Μεγάλωσε στην Κρήτη και αγάπησε το θέατρο μέσα από μία διαφορετική οπτική. Η μέθοδος Lecoq, που διδάχτηκε στην Αγγλία και ακολουθεί στις παραστάσεις της, ήταν η αφορμή να γνωρίσει τον Robin Beer, τότε συμφοιτητή της και τώρα πια σύντροφο στη ζωή και στο θέατρο. Μαζί μετακόμισαν στην Ελλάδα όπως λέει και η ίδια  γιατί το Λονδίνο ήταν ασύμφορο. Δυο τους έφτιαξαν την ομάδα Fly Theatre και έγιναν γνωστοί από την παράσταση «Αγγελική» που γνωρίσαμε στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Η μέθοδος Lecoq που πρεσβεύουν και χρησιμοποιούν στις παραστάσεις τους σχετίζεται με την χρήση του σώματος ως ένα όργανο, ενίοτε και το μοναδικό. Λίγες μέρες πριν ξεκινήσει η νέα τους δουλειά στο θέατρο 104 με θέμα την Frida Kahlo απαγάγουμε την Κατερίνα Δαμβόγλου  και μαθαίνουμε μυστικά της παράστασης. Θέλεις να μας αποκαλύψεις πως ξεκίνησε η Φρίντα να γίνεται αυτό που θα δούμε; Πολύ απλά. Στην αρχή  έβαλα τρία λουλούδια, έβαψα το φρύδι μου, έβαλα ογδόντα βραχιόλια, δέκα δαχτυλίδια. Έβαλα φούστες. Έβαλα τα πάντα. Τα έβαλα όλα και με κοίταγα στον καθρεφτη. Αργότερα διάβαζα αυτοβιογραφίες της και …

Η Σεβαστιάνα Αναγνωστοπούλου μας μιλάει για το παραμύθι της.

Σκηνοθέτης και δημιουργός ενός οπτικοακουστικού παραμυθιού που για δεύτερη φορά δίνεται η ευκαιρία στους θεατές της Αθήνας να το παρακολουθήσουν. Πρόκειται για τον έργο Follicle/Θύλαξ που με εικόνες και φαντασία καταφέρνει κάπου, κάπως να ακουμπήσει στην δικιά μας πραγματικότητα. Το κορίτσι του Follicle  είναι ένα κορίτσι με ατίθασα μαλλιά και αλλήθωρο βλέμμα. Μεγαλώνει στην σκιά της γιαγιάς της και ενηλικιώνεται μέσα σε ένα κλειστό περιβάλλον χωρίς να έχει επαφή  με τον έξω κόσμο. Η σχέση με την οικογένεια της θα καθορίσει και την προσωπική της εξέλιξη επιφυλάσσοντας εκπλήξεις για το τέλος. Συναντήσαμε την Σεβαστιάνα Αναγνωστοπούλου και ρωτήσαμε τα SOS πριν πάμε στην παράσταση.   Το παραμύθι μιλάει για ένα κορίτσι, το κορίτσι Follicle! Τι γνωρίζουμε γι’ αυτό το κορίτσι και ποια είναι τα πρόσωπα του περιβάλλοντος της; Το Κορίτσι του Follicle είναι ένα αιώνιο παιδί σφηνωμένο στο θύλακά του. Ένα πλάσμα-προϊόν του περιβάλλοντός του που αδυνατεί να ανταπεξέλθει σε οτιδήποτε έξω από αυτό. Ένα Κορίτσι διαμορφωμένο σύμφωνα με τα αυστηρά κριτήρια της Γιαγιάς του, την οποία όμως όχι μόνο δεν αμφισβητεί αλλά και αναπόφευκτα θαυμάζει, όπως …

Η Elizabeth Marie και η Ρηνιώ Κυριαζή μιλούν για την παράσταση Ακραιόφιλο.

Η Elizabeth Marie και η ομάδα Scarface Ensemble μετά την παρουσίαση του έργου Ακραιόφιλο  στο Φεστιβάλ Αθηνών επιλέγουν το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων και δίνουν την ευκαιρία στο Αθηναϊκό κοινό να παρακολουθήσει το έργο της Alexandra Badea σε μία δίγλωσση απόδοση με φόντο την παγκόσμια επικαιρότητα αλλά και τις προσωπικές επιλογές του κάθε ατόμου ως κοινωνικό ον. Πρόκειται για ένα έργο που συνομιλεί με τους θεατές στην Ελληνική και Γαλλική γλώσσα και διηγείται τρεις προσωπικές ιστορίες αποχωρισμού σχολιάζοντας  μηχανισμούς εξουσίας, πολιτικής και ιστορίας σε Ανατολή και Δύση.  Η ίδια η σκηνοθέτης της παράστασης Elizabeth Marie μαζί με την Ρηνιώ Κυριαζή (μετάφραση και ερμηνεία) μιλούν στη Duduka για το τρόπο που προσεγγίζουν το έργο, φωτίζοντας έτσι τα νοήματα που ξεχειλίζουν στην παράσταση «Ακραιόφιλο». Την είδαμε, την προτείνουμε! Μην την χάσετε. To έργο «Ακραιόφιλο» παρουσιάστηκε στην Ελλάδα πρώτη φορά θεατρικά από την ομάδα Scarface Ensemble. Μιλήστε μας για την ομάδα και τις σκέψεις που μοιράζονται τα μέλη της. Elizabeth Marie: Το καλοκαίρι του 2016 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών παρουσιάσαμε το έργο της Alexandra Badea σε παγκόσμια πρώτη. Ως …

Ο Απόστολος Φράγκος και η Μαρία Μαμούρη μιλάνε για την παράσταση Playhouse.

Το Play House ― που γράφτηκε το 2011 από τον Martin Crimp και ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα από την Ειρήνη Μαργαρίτη, εκθέτει την καθημερινότητα ενός νέου ζευγαριού, και την προσπάθειά του να «στήσει» το σπιτικό του. H Duduka μιλάει με τους δύο πρωταγωνιστές για το έργο και την απόδοση του θεατρικά στον Πολυχώρο KET. Στην παράσταση Playhouse υποδύεστε την Katrina και τον Simon. Ένα ζευγάρι που μόλις ξεκινάει να χτίζει την ζωή του. Τι γνωρίζουμε για αυτούς τους δύο και ποιες οι επιθυμίες τους; Aπόστολος Φράγκος: O Simon είναι ένας νεαρός άνδρας κάπου στα 35, εργάζεται σε κάποια εμπορική εταιρεία όπου ελπίζει να ανελιχθεί και συζεί με την Κatrina με την οποία είναι ερωτευμένος. Είναι φιλόδοξος, με αυτοπεποίθηση, με δυναμικό χαρακτήρα, ανοιχτό σε προκλήσεις. Δε μοιάζει να έχει ιδιαίτερες ανησυχίες για τη ζωή, μάλλον πρόκειται για ένα τυπικό δείγμα μικροαστού με εξωστρεφή συμπεριφορά. Όσο αφορά το παρελθόν του, ο Κριμπ δεν μας δίνει καμιά πληροφορία, σε αντίθεση με την Katrina. Και δεν είναι τυχαίο. Στο πλαίσιο της πρόθεσης του συγγραφέα να περιγράψει ένα σύγχρονο …

Συνέντευξη με τον Γιώργο Αγγελόπουλο, σκηνοθέτη και συν-δημιουργό του Jeronimo Space.

Ο Γιώργος Αγγελόπουλος γνωστός για το χιούμορ του και την κωμική του έκφανση και έκφραση στα καλλιτεχνικά δρώμενα σκηνοθετεί την sci-fi κωμωδία «JERONIMO SPACE:το κυνήγι των Σούσι»  στο θέατρο Άβατον. Ο ίδιος μαζί με τον συνοδοιπόρο του Ζήση Ρούμπο δημιούργησαν μία θεατρική κωμωδία με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας έχοντας έντονη επιθυμία κανένας θεατής να μην φύγει αλώβητος από τα γέλια. Η Duduka συνάντησε τον Γιώργο Αγγελόπουλο σε γειτονικό γαλαξία και απέσπασε πληροφορίες για το έργο, τη σχέση του με τον Ζήση Ρούμπο και by the way τη σκηνοθετική του δουλειά.   Θα μπορούσατε να μας συστήσετε στον ήρωα και πρωταγωνιστή Τζερόνιμο Μένσουες Καλτσώνη; Δώστε μας κάποια βασικά χαρακτηριστικά του. Ο Τζερόνιμο είναι ένας άντρας σε mid-life crisis. Έχει παραιτηθεί από τα πάντα, έχει αποδεχτεί τη μετριότητά του αλλά, την ίδια στιγμή, παθαίνει κάποιες αδικαιολόγητες εκλάμψεις μεγαλείου. Μάλλον επειδή κατάγεται από κάποιους Έλληνες – ανδροειδή που σώθηκαν από το Μεγάλο Αφανισμό της Γης το 3000 μ.Χ. Μοναδικός του φίλος είναι ο Τικ, ένα wearable ρομπότ βοηθός.   Η υπόθεση μέχρι τώρα μας αποκαλύπτει ότι ο εν λόγω κεφαλοκυνηγός του διαστήματος …

Συνέντευξη με την Σάρα Τοσκάνο για την πρώτη βρεφική παράσταση στο θέατρο Άβατον.

Η παράσταση «Θα βγω απ’ το αυγό» απευθύνεται σε μωρά συγκεκριμένης ηλικίας; Τι είναι αυτό που μπορεί να αντιληφθεί ένα μωρό και πως μπορεί να ενεργοποιήσει μία θεατρική παράσταση τις αντιδράσεις του; Τα μωρά έχουν περιέργεια για τον κόσμο και αντιλαμβάνονται ό,τι συμβαίνει γύρω τους. Αντιδράνε σε νέα περιβάλλοντα και παρατηρούν τους ανθρώπους, τα αντικείμενα, τις εκφράσεις και τα συναισθήματα. Η παράσταση μας δημιουργήθηκε -συγκεκριμένα- για μωρά 4-18 μηνών και έχουμε επιλέξει τα πάντα, από τα χρώματα των σκηνικών μέχρι τη μουσική και τις δράσεις, αναλογα με τις αντιδράσεις των μωρών.   Τι είναι αυτό που έχει να κερδίσει μία οικογένεια όταν επιλέγει να έρθει σε μία παράσταση για βρέφη; Αυτό που θέλουμε είναι τα μωρά και οι γονείς να περάσουν ωραία στο θέατρο. Υπάρχουν πολλές δραστηριότητες για παιδιά αλλά για μωρά οι επιλογές είναι λιγοστές. Οι γονείς ψάχνουν να βρουν κάτι να κάνουν με τα μωρά τους εκτός από το να πάνε για μια βόλτα στο πάρκο.  Το θέατρο είναι μια πολύ ωραία δραστηριότητα γιατί τα μωρά αλλάζουν εικόνες και έρχονται σε επαφή με καινούργια …

Συνέντευξη με τον Μάνο Στεφανάκη στο Skrow Theater

Θα τον βρείτε στο Παγκράτι, οδό Αρχελάου, μέσα στο θέατρο με τον πέτρινο τοίχο. Ο Μάνος Στεφανάκης λύνει και δένει στο Skrow Theater συμμετέχοντας σε δύο παραστάσεις. Υποδύεται τον έφηβο νεαρό μιας οικογένειας ελληνικής. Εκφραστικός και παρορμητικός όπως του αρμόζει εκπαίμπει ενθουσιασμό και ένταση σε μία πολύ γλυκιά παράσταση για μικρούς και μεγάλους. Πρόσφατα όμως ανέλαβε και την πρώτη του σκηνοθετική δουλειά στην ίδια σκηνή με το έργο -Ο Ντέντεκτιβ-  του Δημήτρη Χατζή. Το γνωστό μυθιστόρημα παίζεται με μία παράδοξη αφήγηση υπό την καθοδήγηση του από δύο ταλαντούχες νέες ηθοποιούς. Μιλήσαμε με τον Μάνο Στεφανάκη και για τις δύο αυτές δουλειές και ανυπομονούμε για την εξέλιξή του. Φέτος σε βλέπουμε να συμμετέχεις στην παράσταση «Το Aσυνόδευτο» όπου οι θεατές τυγχάνει να είναι και παιδιά. Μπροστά σε ένα κοινό λοιπόν με νεότερη ηλικία πιστεύεις ότι οι απαιτήσεις μιας ερμηνείας μικραίνουν ή μεγαλώνουν;  Δεν νομίζω ότι στην πραγματικότητα αλλάζει κάτι. Υπάρχουν διαφορές στις απαιτήσεις από παράσταση σε παράσταση, από ρόλο σε ρόλο αλλά η ηλικία του κοινού δεν έχω την αίσθηση ότι διαμορφώνει τις απαιτήσεις αυτές.   …

Η Νατάσσα Νταϊλιάνη και η Άντζελα Δεληχάτσιου μας μιλάνε για την περφόρμανς «Buy me».

Η Νατάσσα Νταϊλιάνη (περφόρμερ-σκηνοθέτρια) και η Άντζελα Δεληχάτσιου (συν-σκηνοθέτρια) φέτος το χειμώνα στήνουν μία διαδραστική περφορμανς στο θέατρο Underground, τον κρυφό αυτό χώρο που λίγοι γνωρίζουν ότι υπάρχει στο υπόγειο του κινηματογράφου Άστυ, πλατεία Κοραή. Το έργο «Buy Me» μιλάει στο κοινό σαν μια καθημερινή παρατήρηση για τον καταναλωτισμό που πλήτει την σημερινή δυτική κοινωνία. Μία περφόρμανς που μπορεί να προκαλέσει πολλές συζητήσεις πριν και μετά. Εμείς κάναμε την αρχή..η συνέχεια δικιά σας. *** Η περφόρμανς «Buy me» σχολιάζει τον άνθρωπο- homo consumens. Πιστεύετε ότι υπάρχει αυτό το είδος ανθρώπου στην ελληνική πραγματικότητα του σήμερα; Θα μπορούσαμε να απομονώσουμε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για να τον περιγράψουμε; Νατάσσα Νταϊλιάνη: Σίγουρα έτσι τον αντιλαμβάνεται η αγορά. Σαν άνθρωπο-καταναλωτή. Είναι το υποκείμενο που θα καταναλώσει πληθώρα αγαθών και υπηρεσιών.  Και νομίζω έτσι είναι διαρθρωμένος ο δυτικός τρόπος ζωής, δεν έχει να κάνει με τον Έλληνα. Απλώς σταδιακά και η καταναλωτική δύναμη  του Έλληνα μεγάλωσε.  Φυσικά μέσα στην κρίση αποδυναμώθηκε, πάλι όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ολόκληρη η ζωή μας δεν εξακολουθεί να είναι συνυφασμένη με την κατανάλωση και τα αρνητικά …

Εικαστικό θέατρο- Συνομιλία με την δημιουργό της performance «Παρατήρηση του Άχρονου»

  Ποια ήταν η αφορμή για να συλλάβετε την ιδέα της συγκεκριμένης performance ; Όλα ξεκινούν από την Ανάγκη, Η Ανάγκη είναι αυτή που μου δείχνει το Δρόμο, στη συγκεκριμένη περίπτωση η Ανάγκη μιας βαθύτερης επαφής με τον Εαυτό  σε επίπεδο Αυτογνωσίας είναι που με Οδήγησε σχεδόν βιωματικά σε μια κατάσταση Παρατήρησης. Η Παρατήρηση ως ποιότητα με ακολουθεί από παιδί, Παρατηρώντας δημιουργείς Συνείδηση δίνεις υπόσταση στην ατμόσφαιρα γύρω σου έμψυχη η άψυχη. Οπότε η Ανάγκη μου να επικοινωνήσω μέσα μου την ποιότητα και τη Δυναμική της Παρατήρησης με οδήγησε να έρθω σε Επαφή με αυτό το Άναρθρο Σύμπαν, να Έρθω σε επαφή με τη Σιωπή της , την Άυλη Ακινησία της. Να Ακουμπήσω τα Αόρατα Σύνορα της.    Τι παρατηρείτε εσείς συνήθως ως καλλιτέχνης όσο βρίσκεστε στη σκηνή ή όσο προετοιμάζετε μία εικαστική παράσταση; Είμαι σε μια στενή επαφή με τον Εαυτό μου με το Μέσα μου, Προετοιμάζω τον Εαυτό μου Ψυχικά -Πνευματικά -Σωματικά. Οι Άνθρωποι που θα έρθω σε Επαφή-η Τροφή που θα μπει στο Σώμα μου-η Τροφή που θα δώσω  στο Πνεύμα μου και η Σωματική …