Πρόσφατα άρθρα

Ένα παραμύθι είναι η αφορμή για την ανάπτυξη της επικοινωνίας και της αισθητικής έκφρασης.

Η διεθνής ομάδα Ηippo παρουσιάζει το κλασικό παραμύθι Ωραία Κοιμωμένη, σε διασκευή Καλλιόπης Φύκαρη με τίτλο Ωραία Κοιμωμένη², στο Θέατρο 104 από την Κυριακή 9 Οκτωβρίου και κάθε Κυριακή στις 12.00μ.μ.

Με τη χρήση τεχνικών σωματικού θεάτρου, χορού και τραγουδιού στήνεται μια πληθωρική παράσταση για παιδιά όλων των ηλικιών. Η ομάδα Hippo προτείνει μια σύγχρονη εκδοχή του κλασικού παραμυθιού με έντονα κωμικά στοιχεία, γρήγορο ρυθμό, συγκίνηση και ανατροπές. H Ωραία Κοιμωμένη² είναι μια ιστορία ενηλικίωσης, που μιλάει στην καρδιά και στο μυαλό των παιδιών. Θέμα της παράστασης είναι η προσωπική ελευθερία και τα όρια της.

Την παράσταση ακολουθεί ένα σχεδιασμός Εκπαιδευτικού Δράματος. Τα παιδιά, μέσα από θεατρικές δραστηριότητες (αυτοσχεδιασμοί, κινητικά και φωνητικά παιχνίδια), συμμετέχουν σε έναν φανταστικό κόσμο, εμπνευσμένο απ’ το θέαμα που παρακολούθησαν. Στόχοι του Δράματος είναι η ανάπτυξη της ικανότητας προφορικής επικοινωνίας, η καλλιέργεια της αισθητικής έκφρασης, η προαγωγή της κριτικής σκέψης και η ευαισθητοποίηση όσον αφορά θέματα όπως οι σχέσεις με τους γονείς, η προσωπική ευθύνη και η έννοια της ελευθερίας.

Διάρκεια παράστασης: 45΄

Διάρκεια εκπαιδευτικού δράματος: 20΄

Περίληψη:

“…Τότε κι οι δυο οι βασιλείς, πήρανε προφυλάξεις, έβγαλαν νόμους ειδικούς, προστάγματα, διατάξεις:

Από παντού εξαφάνισαν κάθε τύπου μαχαίρι, για να μην πάει να τρυπηθεί της κόρης τους το χέρι.

Κατήργησαν με προσοχή τα αιχμηρά σημεία και τα στρογγυλοποίησαν για να χουν ηρεμία,

Έτσι την κόρη τους νομίζαν πως θα σώσουν κι από της μοίρας το γραφτό πως θα τηνε γλιτώσουν…”

Η ηρωίδα μας επιθυμεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν. Παρά τους περιορισμούς θα τρυπηθεί και θα πέσει σε έναν πολύ βαθύ ύπνο, που φτάνει μέχρι το σήμερα…θα ξυπνήσει άραγε η Κοιμωμένη ή όχι; Η Ωραία Κοιμωμένη² αποτελεί άλλη μια πρωτότυπη ιδέα της ομάδας Hippo που δημιουργεί έναν πλούσιο παραμυθένιο κόσμο με δύο υπερ-ηθοποιούς, οι οποίοι τα κάνουν όλα!

Συντελεστές:

Η ομάδα Hippo αποτελείται από τους:

Φώτη Δούσο, Αλέξανδρο Ράπτη


Παίζουν: Βαλεντίνα Κάντα, Γιώργος Σοφικίτης

Κείμενο: Καλλιόπη Φύκαρη 

Μουσική – Σκηνοθεσία: Ηippo (Φώτης Δούσος, Αλέξανδρος Ράπτης)

Σχεδιασμός δραστηριότητων εκπαιδευτικού δράματος: Καλλιόπη Φύκαρη, ομάδα Hippo 

Κοστούμια: Κατερίνα Χατζοπούλου 

Μάσκα: Μάρθα Φωκά 

Κίνηση: Χάρης Πεχλιβανίδης, Hippo 

Τραγούδι αρχής & τέλους: Νάσος Πατσίκας

Ενορχήστρωση: Γιώργος Δούσος, Ευριδίκη Παπαοικονόμου 

Υπεύθυνοι Επικοινωνίας: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας

 

Υπεύθυνη επικοινωνίας για τις καθημερινές παραστάσεις σχολείων: Κατερίνα Συναπίδου

Δείτε το τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=sTzzSJjOo7o

Η παράσταση παρουσιάζεται για 1η φορά στην Αθήνα ενώ παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις την περίοδο 2013-2015.

Έγραψαν για την παράσταση (αποσπάσματα κριτικών):

«Η εύρυθμη και πυκνή σκηνοθεσία (Hippo, δηλαδή Αλέξης Ράπτης και Φώτης Δούσος) στηρίζεται στέρεα σε τεχνικές του σωματικού θεάτρου. Οι μεταμορφώσεις των δύο ηθοποιών γίνονται μπροστά στα μάτια των θεατών ως μία “φυσική” θεατρική διαδικασία». [Κατερίνας Διακουμοπούλου, εφ.: Μακεδονία]

«Ο εξαιρετικά γρήγορος ρυθμός και τα ξαφνιάσματα/ανατροπές της παράστασης είναι σίγουρα τα highlights, όπως επίσης και οι διάφορες μεταμορφώσεις πχ.σε κόμισσα Αμαλία, αλλά και τον πολύ έξυπνο τρόπο εμφάνισης της Αμαλίας επί σκηνής μετά από 16 χρόνια. Αποφεύγοντας τελείως τον διδακτισμό, η παράσταση διερευνά το θέμα της προσωπικής ελευθερίας και των ορίων της μεσά από αστείες ατάκες και διασκεδαστικά ευρήματα». [Ιωάννα Λιούτσια, Εξώστης]

Βιογραφικό Σημείωμα Ομάδας Hippo:

Η ομάδα HIPPO ιδρύθηκε το 2009 και αποτελείται από τους Φώτη Δούσο και Αλέξανδρο Ράπτη. Δραστηριοποιείται στο χώρο του παιδικού θεάτρου και του Εκπαιδευτικού Δράματος και χαρακτηρίζεται από μια “avant-garde” αισθητική που σέβεται τις αναζητήσεις της σύγχρονης παιδαγωγικής επιστήμης.

 

Έχει επτά παιδικές παραστάσεις στο ενεργητικό της που ανέβηκαν σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Λονδίνο, δύο παραστάσεις για ενήλικες (Chaos.gr, Νέα Υόρκη, 2013, Lie! Lie! Lie!, Αθήνα, 2014), ενώ έχει πραγματοποιήσει θεατροπαιδαγωγικά εργαστήρια για παιδιά και νέους σε Ελλάδα και Η.Π.Α.

 

Η ομάδα έχει παρουσιάσει δουλειές της σε Ελλάδα και εξωτερικό, σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία, σε θεατρικούς χώρους, σε φεστιβάλ και σε Πανεπιστήμια:

 

ΕΛΛΑΔΑ

Παιδαγωγικό Τμήμα Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας στα πλαίσια του φεστιβάλ «Χώρος Δράσης» 2011, ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου Κιλκίς, Φεστιβάλ Κωμωδίας Ξάνθης, Ονειρούπολη Δράμας. Σε δημοτικά σχολεία σ’ ολόκληρη την επικράτεια.

 

ΚΥΠΡΟΣ

Στο πλαίσιο του φεστιβάλ κατά του σχολικού εκφοβισμού Voice (it)- Λευκωσία, 2013 και σε δημοτικά σχολεία σ’ όλη την Κύπρο.

 

ΕΥΡΩΠΗ

Σε ελληνικά σχολεία σε μεγάλες πόλεις της Αγγλίας, της Ουαλίας, της Γερμανίας, της Ελβετίας και του Λουξεμβούργου.

 

Η.Π.Α.

Σε ελληνικά σχολεία στις μεγαλύτερες πόλεις της δυτικής και της ανατολικής ακτής (από τη Νέα Υόρκη μέχρι και το Λος Άντζελες).

 

ΚΑΝΑΔΑΣ

Σε ελληνικά σχολεία του Τορόντο και του Μοντρεάλ.

 

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

Σε ελληνικά σχολεία της Μελβούρνης και του Σύνδεϋ.

 

Επίτευγμα της ομάδας θεωρείται η παρουσίαση της παράστασης Νιάρα στο Πανεπιστήμιο του YALE, ενώπιον φοιτητών του τμήματος νεοελληνικής γλώσσας.

Για περισσότερες πληροφορίες για την Ομάδα, επισκεφθείτε το website: http://hippohippos.wix.com/hippo-theatre-group

και

H Κοιμωμένη ταξιδεύει: https://www.youtube.com/watch?v=l8Di9t8sBEA

Info:

Τοποθεσία: Θέατρο 104, Ευμολπιδών 41, Γκάζι, Αθήνα (μετρό Κεραμεικός)
Ημερομηνία: Πρεμιέρα: Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2016, στις 12.00μ.μ. Παραστάσεις για το κοινό: Κάθε Κυριακή στις 12.00μ.μ.
Καθημερινές παραστάσεις για σχολεία σε ειδικές τιμές στο χώρο του κάθε σχολείου ή στο θέατρο μετά από συνεννόηση. Υπεύθυνη επικοινωνίας για τις καθημερινές παραστάσεις: Κατερίνα Συναπίδου τηλ 6949009699.
Διάρκεια παράστασης: 45΄, διάρκεια εκπαιδευτικού δράματος: 20΄.
Πληροφορίες: Τηλ 210 3455.020
Τιμή εισιτηρίου: 8 ευρώ
Προπώληση: Στο ταμείο του θεάτρου από τις 16/09. Ώρες λειτουργίας ταμείου: 11-2 και 6-1. Online στο Viva.gr, τηλεφωνικά στο 11876 και στα σημεία προπώλησης του Viva (Public, Sevenspots, Reload, Media Markt Ευριπίδης Βιβλιοπωλεία).  

Θέατρο με οικολογική συνείδηση αυστηρώς κατάλληλο για παιδιά.

Στο Μεγάλο Δικαστήριο του Σύμπαντος ο αέρας, η θάλασσα, η βροχή και η βροχούλα, το δάσος και ο εκπρόσωπος των ζώων, κατηγορούν τον άνθρωπο για τα οικολογικά προβλήματα. Συμβολικά ζητούνται ευθύνες από ένα παιδί ως εκπρόσωπο των ανθρώπων και «μελλοντικό καταστροφέα». Η Γη επεμβαίνει: «Τα παιδιά είναι το μέλλον του κόσμου! Αυτός που πραγματικά φταίει είναι ο Δράκος της αδιαφορίας!».

Το παιδί, πρόθυμα αναλαμβάνει την αποστολή να βρει κάτι πραγματικά άχρηστο. Σε ένα υπέροχο ταξίδι περιπέτειας και γνώσης ανακαλύπτει τις οικολογικές ισορροπίες, γίνεται φίλος με ζώα, πουλιά, μυρμήγκια και δέντρα και σώζει το δάσος με τη βοήθεια της σύννεφο-πυροσβεστικής.

Όταν συναντιέται με τον «Δράκο της Αδιαφορίας» αποπροσανατολίζεται. Αφυπνίζεται, όμως, από τους εμπνευσμένους «Ανακυκλωτές» που με φαντασία μεταμορφώνουν «άχρηστα» αντικείμενα σε μουσικά όργανα….

«Υπάρχει μία μυστική σύνδεση ανάμεσα στον Άνθρωπο, τη Φύση και την Αγάπη! Πότισε με Αγάπη τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις σου και θα δεις τον κόσμο γύρω σου να ομορφαίνει!»

Έλα κι εσύ!

«Μαζί θα χτίσουμε έναν κόσμο όμορφο και υγιή, γεμάτο αρμονία και αγάπη! Έναν κόσμο γεμάτο με ανθρώπους που πραγματικά ενδιαφέρονται!»

Ο Θίασος «Λώτινος Ήλιος» παρουσιάζει στο Θέατρο Άνεσις από το Σάββατο 8 Οκτωβρίου και κάθε Σάββατο στις 5 το απόγευμα την παιδική παράσταση «Το τραγούδι της γης» σε κείμενα και στίχους Άννας Παπαμάρκου και Λεωνίδα Ψέλτουρα και σκηνοθεσία Άννας Παπαμάρκου.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο Θίασος «Λώτινος Ήλιος» παρουσιάζει εκ νέου «Το τραγούδι της γης» μετά από 6 χρόνια. Το πρώτο ανέβασμα του έργου έτυχε μεγάλης αποδοχής και επιτυχίας, καθώς παιζόταν για το κοινό και τα σχολεία για τρία χρόνια αποκομίζοντας δημοσιογραφικές διακρίσεις και επαίνους: Συγκεκριμένα η παράσταση είχε επιλεγεί δεύτερη στη λίστα με τις πιο ενδιαφέρουσες παιδικές παραστάσεις της χρονιάς (Εφημερίδα «Το Βήμα» 27/10/2010) ενώ είχε χαρακτηριστεί ως «ένας ύμνος για το περιβάλλον» και «ένας παιάνας αφύπνισης μέσω της τέχνης και της θεατρικής οδού»  (Θ. Καραγιάννης κριτικός θεάτρου 13/3/2009).

Πλήρως ανανεωμένη λοιπόν και συνδυάζοντας αρμονικά τη θεατρική τέχνη με τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα (projecting-animation) για τη δημιουργία μιας θεατρικής εμπειρίας, η παράσταση «Το τραγούδι της γης» επιθυμεί να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά και να αφυπνίσει την οικολογική τους συνείδηση με βιωματικό τρόπο. Τα βοηθάει να καταλάβουν ότι κάθε τους δράση έχει άμεσο αντίκτυπο στο περιβάλλον και τα εμπνέει ώστε να γίνουν υπεύθυνα και συνειδητά άτομα στη διαχείριση των φυσικών πόρων. Είναι απόλυτα συντονισμένη με το ρυθμό της παιδικής φαντασίας και συνεπαίρνει τα παιδιά, κερδίζοντάς τα από την πρώτη στιγμή, με το χιούμορ, το σφρίγος, τις εκπλήξεις της αλλά και με τις επιβλητικές μάσκες, τα κοστούμια και τις πολύχρωμες σκιές που εξάπτουν τη φαντασία! Εντάσσει τα παιδιά στα δρώμενα, δίνοντάς τους την ευκαιρία να εκφραστούν με ενθουσιασμό ενώ η μουσική επένδυση είναι πλούσια με τραγούδια και χορογραφίες γεμάτες ρυθμό και ζωή!

Συντελεστές:

Κείμενα-Στίχοι: Άννα Παπαμάρκου – Λεωνίδας Ψέλτουρας

Σκηνοθεσία: Άννα Παπαμάρκου

Μουσική Σύνθεση: Χρήστος Σταματίου

Κοστούμια: Ντομινίκ Ντελκός

Μάσκες: Κατερίνα Θεοφανοπούλου

Σκηνογραφία: Απολλωνία Θεοχάρις

Videο Art: Λεωνίδας Ψέλτουρας

Μουσική Επιμέλεια: Ευδαίμων Άμροτος

Φωτογραφία: Studio Κορέσης

Παίζουν: Μαρία Λογοθέτη, Στέφανος Αλεξόπουλος, Ρωμανός Κατανάς

Σε φιλική συμμετοχή:
Η Αριέττα Μουτούση εμφανίζεται κινηματογραφικά στο ρόλο της Γης.Ο Θανάσης Τσαλταμπάσης δανείζει τη φωνή του στο ρόλο του Δράκου της Αδιαφορίας

Το τραγούδι “Μια αγκαλιά από τη Γη” έχει συνθέσει και ενορχηστρώσει ο Στάθης Σκουρόπουλος και τραγουδά η νεανική χορωδία Λεοντείου Ν. Σμύρνης σε διεύθυνση Κατερίνας Βασιλικού.

Με την υποστήριξη του “Αρκτούρου”

«ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΓΗΣ», βιβλίο με c.d.

Το παραμύθι της παράστασης διατίθεται και σε πλούσια εικονογραφημένο βιβλίο που συνοδεύεται από c.d.με το δραματοποιημένο παραμύθι και τα τραγούδια της παράστασης.

Info:

Τοποθεσία: Θέατρο «Άνεσις», Λ. Κηφισίας 14, Αμπελόκηποι

Ημερομηνία: Πρεμιέρα: Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2016, ώρα: 5.00μ.μ.

Παραστάσεις για το κοινό: Κάθε Σάββατο στις 5.00μ.μ.

Για τα σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης:

Καθημερινά, Δευτέρα – Παρασκευή, στις 10:00 π.μ.

Πληροφορίες – Κρατήσεις: Τηλ.: 211.411.11.10

Τιμή εισιτηρίου: Γενική είσοδος: 10€, Παιδικό: 8€,

Πολυτέκνων/ Ανέργων: 8€

παραστάσεις για σχολεία: ειδική τιμή

Προπώληση: Viva.gr

Τι θα δούμε φέτος στο θέατρο Οδού Κυκλάδων Λευτέρης Βογιατζής.

Το θέατρο Οδού Κυκλάδων -Λευτέρης Βογιατζής αυτή τη σεζόν 2016-2017  διαλέγει δύο πολύ σπουδαία έργα σταθμούς στην ιστορία του θεάτρου. Αυτά θα είναι ο κορμός του θεάτρου μαζί με 2 ακόμα, νέες θεματικές σειρές.

«Το κουκλόσπιτο», του Ίμπσεν, σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκεύα, με την Αμαλία Μουτούση (Νόρα) και τον Άρη Λεμπεσόπουλο (Τόρβαλντ) είναι η αρχή και το ήμισυ του παντός.. Μια μινιμαλιστική παράσταση μεγάλων ερμηνειών, μία ουσιαστική στιγμή του θεάτρου που επαναλαμβάνεται ξανά μετά την περσινή επιτυχία.

Το 2017 έχουμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το πιο σπουδαίο, ίσως, έργο του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, την Πλατεία Ηρώων του αυστριακού Τόμας Μπέρνχαρντ, μια πολιτική και πολιτιστική ανατομία του αιώνα που πέρασε και τα αποστήματα που άφησε στην σκέψη και την κοινωνία. Η σκηνοθεσία είναι του Δημήτρη Καραντζά, για δεύτερη φορά στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων (Φαέθων, του Δημήτρη Δημητριάδη 2015).

Δευτέρες και Τρίτες, οι θεατές μας θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν 2 αφιερώματα.

Το πρώτο, με τον τίτλο «Τα σονέτα του Σαίξπηρ στην νέα ΣΚΗΝΗ», αφιέρωμα στα 400 χρόνια από τον θάνατό του. Εδώ «νέα ΣΚΗΝΗ» νοείται η σκηνή του θεάτρου της Οδού Κυκλάδων, και μαζί οι νέες προσεγγίσεις  των νέων καλλιτεχνών μας (Γλυνάτσης, Γουλιώτη, Πανταζάρας, Σκουρλέτης, αλφαβητικά). Η σειρά περιλαμβάνει και μία παγκόσμια πρώτη: τη μουσική του Γιώργου Κουμεντάκη, για το Σονέτο 57, σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση.

Η δεύτερη σειρά: Το μυθιστόρημα στην νέα ΣΚΗΝΗ αφορά στην πεζογραφία. Είναι γνωστό εδώ και πάνω από μια δεκαετία, πως η λεγόμενη, έλλειψη καινούργιας σημαντικής δραματουργίας, οδήγησε παγκοσμίως τους σκηνοθέτες, σε διασκευές και ανεβάσματα μυθιστορημάτων κ.ά στη σκηνή. Πιστεύουμε πώς έτσι, συγκεντρωμένη κάτω από έναν ενιαίο τίτλο, η πεζογραφία, ελληνική και ξενόγλωσση στο θέατρό μας σήμερα, θα αποτελέσει την απαρχή για μία γόνιμη συζήτηση πάνω στο θέμα.

Ειρήνη Λεβίδη,
Καλλιτεχνική Διευθύντρια του
Θεάτρου της οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Ας δούμε αναλυτικά το Πρόγραμμα για την φετινή θεατρική σεζόν.

Τον Οκτώβριο θα παρακολουθήσουμεγια 2η συνεχή χρονιά.

Το Κουκλόσπιτο (Νόρα) του Χένρικ Ιμπσεν

Εκατόν σαράντα χρόνια σχεδόν, μετά την πρώτη του εμφάνιση στην ευρωπαϊκή θεατρική σκηνή, το αριστούργημα του Χένρικ Ίμπσεν, διατηρεί αναλλοίωτη τη δύναμή του, χάρη στην ανατρεπτική του φύση και την εκρηκτική του ένταση. Ο ήχος της πόρτας που κλείνει πίσω της η Νόρα, αφήνοντας σύζυγο και παιδιά, φτάνει μέχρι τις μέρες μας. Γραμμένο το 1879, το έργο του μεγάλου Νορβηγού συγγραφέα, συντάραξε την εποχή του και υπήρξε καταλυτικό για την εξέλιξη της θεατρικής τέχνης. Η Νόρα – πρόσωπο μυθικό για τη σύγχρονη δραματουργία – γίνεται στην εποχή μας, ένα σύμβολο όχι μόνο για την γυναίκα, αλλά γενικότερα για τον άνθρωπο.

Μέσα από την ποιητική διάσταση του λόγου, ο Ίμπσεν μας καλεί σ΄ ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Η Νόρα αναζητά και προσμένει το «θαύμα» κι όταν γυρεύεις το θαύμα πρέπει να σπείρεις το αίμα σου στις οκτώ γωνιές των ανέμων γιατί το θαύμα δεν είναι πουθενά παρά κυκλοφορεί μέσα στις φλέβες του ανθρώπου.


//7 Οκτωβρίου 2016 έως 15 Ιανουαρίου 2017//

Ημέρες και Ώρες παραστάσεων

Τετάρτη 20:00

Πέμπτη – Παρασκευή 20:30

Σάββατο 21:00

Κυριακή 19:00

Διάρκεια: 2:30′ (με διάλειμμα)

Τιμές εισιτηρίων

Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 16 € και μειωμένο 12 €

Σάββατο & Κυριακή: 18 € και μειωμένο 12 €

Διανομή

Αμαλία Μουτούση    Νόρα
Άρης Λεμπεσόπουλος    Τόρβαλντ Χέλμερ
Μαρία Ζορμπά    Κριστίνα Λίντε
Γιώργος Συμεωνίδης    Νιλς Κρόγκσταντ
Νικόλας Παπαγιάννης    Γιατρός Ρανκ

Μετάφραση-Δραματουργική Επεξεργασία: Γιώργος Σκεύας
Σκηνοθεσία: Γιώργος Σκεύας
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Μουσική-σύνθεση ήχων: Σήμη Τσιλαλή
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Βοηθός Σκηνοθέτη: Σύλβια Λιούλιου
Βοηθός Σκηνογράφου: Φιλάνθη Μπουγάτσου
Βοηθός Ενδυματολόγου: Βέρικο Μγκελάτζε
Σχεδιασμός Χτενισμάτων: Αλέξανδρος Μπαλαμπάνης
Φωτογραφίες: Κώστας Ορδόλης
Γραφιστικά: Γιώργος Ρυμενίδης
Παραγωγή: Η νέα ΣΚΗΝΗ, Λυκόφως – Γ. Λυκιαρδόπουλος
Διεύθυνση Παραγωγής: Κατερίνα Μπερδέκα

Μια συμπαραγωγή της Λυκόφως με το

Θέατρο Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής

…………………….

Για 2η χρονιά επίσης το θέατρο Οδού Κυκλάδων- Λευτέρης Βογιατζής επιλέγει το έργο

Οστέα Ξηρά Σφόδρα Περί μνήμης θανάτου 

(Με αφορμή την προφητεία 37 του Ιεζεκιήλ και ένα κείμενο του Χρήστου Μαλεβίτση).

Η περφόρμανς  Οστέα Ξηρά Σφόδρα του Περικλή Μουστάκη, βασισμένη στην προφητεία 37 του Ιεζεκιήλ και στο κείμενο του Χρήστου Μαλεβίτση για την απώλεια του τρίχρονου αδελφού του, επιστρέφει τον Οκτώβριο και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής.

Η παράσταση, που από μερίδα κριτικών χαρακτηρίστηκε ως η πιο ενδιαφέρουσα της περσινής σεζόν,  εμπνέεται από το μεγαλειώδες όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ (Παλαιά Διαθήκη, Ιεζεκιήλ, § 37) με τα διασκορπισμένα στην πεδιάδα ξηρά οστά,  τα οποία αποκτούν σιγά-σιγά και πάλι ζωή με τη θεία πνοή. Την προφητεία του αυτή, ο προφήτης την κατέγραψε όταν κατακτήθηκε το Ισραήλ από τους Βαβυλώνιους, με σκοπό να παρηγορήσει και να εμψυχώσει τους συμπατριώτες του. Επιπλέον, η παράσταση αντλεί έμπνευση και από τον  πρόλογο-αφιέρωση του Χρήστου Μαλεβίτση στο έργο του «Έγκοπος Λόγος»  (εκδόσεις Αρμός), όπου μιλάει για τον θάνατο του μικρού αδερφού του σε ηλικία τριών ετών.

Παρουσιάζοντας μια πραγματικότητα πνευματικής ακινησίας, η περφόρμανς χρησιμοποιεί τη μνήμη του θανάτου ως όχημα για μια εσωτερική ανακαίνιση που μπορεί τελικά να οδηγήσει σε διαφορετική αντιμετώπιση της ίδιας της ζωής.    

 


 

// Κυριακή από τις 9 Οκτωβρίου 2016//

Παραστάσεις: Κυριακή στις 22:30

Διάρκεια: 90 λεπτά

Τιμές Εισιτηρίων: 16€ κανονικό, 12€ μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ, άνω των 65)

Συντελεστές

Σύλληψη-Σκηνοθεσία: Περικλής Μουστάκης
Μετάφραση: Γιώργος Κοροπούλης
Διαμόρφωση Σκηνικού Χώρου: Ελένη Σουμή
Κοστούμια: Μάριος Ράμμος
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Μουσική Επιμέλεια: Ντίνα Σταματοπούλου
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Αννίτα Καπουσίζη, Ντίνα Σταματοπούλου, Γκέλυ Πεντεφούντη
Φωτογραφίες: Γιάννης Μαρμάρας, Σπύρος Αλιδάκης
Γραφιστικά: Γιάννης Στύλος
Promo video: Σπύρος Αλιδάκης

Ερμηνεύουν: Περικλής Μουστάκης, Θανάσης Δόβρης, Σπύρος Αλιδάκης, Ελένη Γαρυφαλλή, Νίκη Σερέτη και ο ταχυδακτυλουργός Fanua.

Παραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου Άσκηση και Η νέα ΣΚΗΝΗ

                                                                        …………………….

 

 

Το Θέατρο της οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής, θέλοντας να τιμήσει το έτος Σαίξπηρ και τη συμπλήρωση 400 χρόνων από τον θάνατο του μεγάλου Ελισαβετιανού ποιητή, θα παρουσιάσει στη διάρκεια της νέας καλλιτεχνικής σεζόν, την ενότητα «ΤΑ ΣΟΝΕΤΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ στην νέα ΣΚΗΝΗ». Στο πλαίσιο του αφιερώματος, καταξιωμένοι καλλιτέχνες συνεργάζονται και παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα σονέτα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ιδωμένα μέσα από τη δική τους καλλιτεχνική οπτική. Η πρώτη παράσταση του αφιερώματος είναι το “57//α passion play” των Γιώργου Κουμεντάκη και Θέμελη Γλυνάτση, σε παγκόσμια πρώτη. Θα ακολουθήσουν στο πλαίσιο του εν λόγω αφιερώματος, η Στεφανία Γουλιώτη και ο Αργύρης Πανταζάρας με την παράσταση «Στου έρωτα τα δύσβατα λημέρια», και ο Δημήτρης Δημητριάδης με τους bijoux de kant και την «Αντιφώνηση στο Πρώτο Σονέτο».

 

 

«ΤΑ ΣΟΝΕΤΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ στην νέα ΣΚΗΝΗ»/1

 

57 // a passion play

Γιώργος Κουμεντάκης – Θέμελης Γλυνάτσης

Ένα καινούριο έργο του Γιώργου Κουμεντάκη σε παγκόσμια πρώτη

// 24, 25, 31 Οκτωβρίου και 1, 7 και 8 Νοεμβρίου 2016 //

Ώρα έναρξης: 21:00

Διάρκεια: 50’

Τιμές εισιτηρίων: €15, €10

 

Το 57ο σονέτο του Γουίλιαμ Σαίξπηρ είναι μέρος των ποιημάτων του που κατά τους ειδικούς απευθύνεται σε έναν μυστηριώδη, νεαρό άνδρα με τον οποίον ο Σαίξπηρ εικάζεται να είχε κάποιο είδος ερωτικής σχέσης. Όμως, το συγκεκριμένο σονέτο φαίνεται να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα λόγω της ιδιαίτερης αναπαράστασης μιας σχεδόν σαδομαζοχιστικής σχέσης, όπου ο ομιλών υποτάσσεται πλήρως στις επιθυμίες του απόντος εραστή, δημιουργώντας μια ακραία αίσθηση απώλειας, αναμονής και βίαιης παθητικότητας.

Με βάση τον εξαιρετικά σύγχρονο χαρακτήρα αυτού του σονέτου, ο συνθέτης Γιώργος Κουμεντάκης και ο σκηνοθέτης Θέμελης Γλυνάτσης ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν μια παράσταση που ισορροπεί ανάμεσα στην θεατρική παράσταση και το μουσικό έργο, με συμμάχους τέσσερις λυρικούς τραγουδιστές και τρεις ηθοποιούς. Η παράσταση χρησιμοποιεί το σονέτο  τόσο σαν ποίηση όσο και σαν έναυσμα παραγωγής ήχου, και σε συνδυασμό με ένα πλούσιο ηχοτοπίο και ένα ιδιαίτερο σκηνικό περιβάλλον, επικοινωνεί το ποίημα σαν μουσική και τον ήχο σαν ποίηση.

 

Συντελεστές

Απόδοση: Θέμελης Γλυνάτσης
Ηχητικός σχεδιασμός: Tim Ward
Μουσική διδασκαλία: Μάρθα Μαυροειδή και Μιχάλης Παπαπέτρου
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Παίζουν (αλφαβητικά): Νικήτας Γκρίτζαλης, Πάνος Κούγιας, Νέστωρ Κοψιδάς, Βασίλης Λιάκος, Σταμάτης Πακάκης, Σωτήρης Τριάντης, Γιάννης Φίλιας

…………………………….

bijoux-de-kant-logo-black

Τον Νοέμβριος 2016 ανεβαίνει στην νέα ΣΚΗΝΗ/1 το μυθιστόρημα Μέλπω Αξιώτη

«Θέλετε να χορέψομε Μαρία;» των bijoux de kant

//14 Νοεμβρίου 2016 – Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2017//

Ημέρες και Ώρες παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη, Ώρα 21:00

Τιμές εισιτηρίων: 14 ευρώ (κανονικό), 10 ευρώ (μειωμένο)


Η νουβέλα της Μέλπως Αξιώτη «Θέλετε να χορέψομε Μαρία;» κυκλοφόρησε το 1940. Γραφή ιδιότυπη, γλώσσα τρυφερή, ονειρική, κοφτή, λαχανιασμένη μέσα στην αγωνία της να συλλάβει τις καθαρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας, ξεδιπλώνει με τρόπο μοναδικό το απλό και συνάμα τρομακτικό που κρύβει η ζωή.

Η ιστορία μιας ζωής.

Η Άννα, η κυρία Θαλή, ο Γιάννης, άνθρωποι που ξεκίνησαν από αλλού, με το τρέμουλο να τα γνωρίσουν όλα γύρω τους. Γλείφουν χρόνια, λόγια, σιωπές, τρατάρουν την τύχη τους γέλια και δάκρυα, και κάποτε σμίγουν μαζί, ησυχασμένοι για το δρόμο που έκαναν.

Η ιστορία της ζωής.

Αφτιασίδωτη και επιθυμητή, όπως μια πρόσκληση σε χορό.

 

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Η κυρία Θαλή έζησε μόνη. Και κουβέντιαζε ολομόναχη. Η Άννα έτρεμε μήπως δεν προλάβει να τα γνωρίσει όλα στη ζωή. Και αναρωτιόταν σε ποια μεριά της γης να βρίσκουνται άραγε τα σπουδαία πράγματα. Ο Γιάννης κάποτε έφτασε στο θάνατο. Και τώρα έχει φτιάξει ένα θρόνο και περιμένει τη Μαρία του.

Κάθε άνθρωπος θα καθόταν να αφηγηθεί τη ζωή του, αν βρισκόταν έστω κι ένας που να ‘θελε να τον ακούσει.   Άνθρωποι μιλάνε μόνοι τους, άλλοι ξαπλώνουν ανάσκελα και φτιάχνουν περιβόλια στον ύπνο τους, ορισμένοι φτάνουν στο θάνατο και γυρίζουν.

Κι όλοι περιμένουμε τη Μαρία.

Όμως, πρέπει να φτάσουνε να αξίζουνε τα πράγματα με τρόπο πιο τρομαχτικό από τα πράγματά μας τα καθημερνά.

Γιατί στα σύνορα της περασμένης ζωής μας και στα τώρα, θα συναντήσουμε τη Μαρία. Εκεί θα βρίσκονται και τα σπουδαία πράγματα.

Στο Θέλετε να χορέψομε Μαρία; στέκομαι στο σύνορο αυτών που μπορώ να αφηγηθώ και σ’ αυτά που δε διανοούμαι ούτε να φανταστώ. Μια ερώτηση προσκαλεί σε κίνηση τις ιστορίες των ανθρώπων του ασήμαντου, αυτών των ελάχιστων που ατάραχοι παρατηρούν τα θαύματα που τους περιστοιχίζουν και μόνη τους έγνοια είναι να τα καταλάβουν ολοκληρωτικά, με όλη τους την τρομακτική λεπτομέρεια.

ΗΛΕΚΤΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΙΩΤΗ

 

Συντελεστές

Δραματουργική μεταφορά: Γιάννης Σκουρλέτης – Ηλέκτρα Ελληνικιώτη
Σκηνοθεσία: Ηλέκτρα Ελληνικιώτη
Σκηνογραφία: Γιάννης Σκουρλέτης
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα
Βοηθός σκηνοθέτη: Ευγενία Δελιαλή
Βίντεο: Βασίλης Κεκάτος
Φωτογραφίες: Γιώργος Βαλσαμής
Artwork: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης
Επικοινωνία: Άρης Ασπρούλης

Παίζουν: Αγγελική Παπαθεμελή, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Νάνσυ Μπούκλη

………………………….

Μπαίνοντας δυναμικά στην νέα χρονιά ο Ιανουάριος 2017 φέρνει Ένα από τα σπουδαιότερα έργα του 20ού αιώνα για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή

Τόμας Μπέρνχαρντ  Heldenplatz (Πλατεία Ηρώων)


//Από τέλη Ιανουαρίου 2017 //

Ημέρες Παραστάσεων:
Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή

Τιμές εισιτηρίων

Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 16 € και μειωμένο 12 €
Σάββατο & Κυριακή: 18 € και μειωμένο 12 €

 

Κωμωδία του παραλόγου ή δριμεία κριτική κατά της Αυστρίας; Στο κύκνειο άσμα του Τόμας Μπέρνχαρντ, ο Καθηγητής Σούστερ, ο μεγάλος απών του έργου, αυτοκτονεί πέφτοντας από το παράθυρο του διαμερίσματός του στην πλατεία Ηρώων της Βιέννης, την ίδια πλατεία, όπου τον Μάρτιο του 1938 ο Χίτλερ είχε γίνει δεκτός με κραυγές επευφημίας από τους κατοίκους της πόλης. Η προσωπικότητά του φωτίζεται μέσα από τις διηγήσεις των οικείων του και φωτίζει με τη σειρά της τον κίνδυνο από την άνοδο του φασισμού, την τυραννική επιβολή του παρελθόντος πάνω στα άτομα και την κωμωδία της ύπαρξης.    

Στις τρεις σκηνές του έργου, ο συγγραφέας που αδυνατεί να ζήσει με τις συλλογικές ψευδαισθήσεις, καυτηριάζει τους πάντες και τα πάντα: την πατρίδα του, τους Αυστριακούς, το θέατρο, τη μουσική, τους θεσμούς, τα αστικά σαλόνια, τις συζυγικές σχέσεις, τον ακαδημαϊκό κόσμο, την πολιτική ζωή, και ό,τι μπορεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης μεταξύ διανοούμενων.      

Το Heldenplatz παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Burgtheater της Βιέννης, το 1988, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων εξαιτίας των σχολίων περί αντισημιτισμού των κατοίκων της πόλης και των υπαινιγμών για την προσωπικότητα του Αυστριακού Προέδρου.

Ο Τόμας Μπέρνχαρντ κατατάσσεται στους κορυφαίους συγγραφείς της σύγχρονης λογοτεχνίας, μαζί με τον Σάμουελ Μπέκετ και τον Τζέιμς Τζόις. Το έργο του έχει χαρακτηριστεί ως «το μεγαλύτερο επίτευγμα στη λογοτεχνία από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά. Ο ίδιος το έχει ονομάσει «ένα ολοκληρωμένο κωμικο-φιλοσοφικό πρόγραμμα». Είναι ο συγγραφέας που έκανε τη γερμανική γλώσσα, την «επιτηδευμένη και αδέξια» όπως τη χαρακτήριζε ο ίδιος, να ακουστεί όπως ποτέ στο παρελθόν, προσδίδοντάς της έναν ρυθμό αμιγώς μουσικό και «νεκρώνοντας, από την αρχή κιόλας, τις ολοκληρωμένες προτάσεις που θα ήταν ενδεχομένως δυνατόν να σχηματιστούν».

 

Συντελεστές

Μετάφραση: Έρι Κύργια
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Βοηθός παραγωγής-βοηθός σκηνοθέτη: Θεοδώρα Καπράλου
Σκηνικά: Κλειώ Μπομπότη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Κίνηση: Ζωή Χατζηαντωνίου
Μουσική: Γιώργος Πούλιος
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Παναγιώτης Εξαρχέας, Άννα Καλαϊτζίδου, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Σύρμω Κεκέ, Υβόννη Μαλτέζου, Γιώργος Μπινιάρης, Μαρία Σκουλά, Χρήστος Στέργιογλου

Μια συμπαραγωγή της Λυκόφως με το
Θέατρο Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής

…………………………

Ακολουθεί στη συνέχεια το έργο

«ΤΑ ΣΟΝΕΤΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ στην νέα ΣΚΗΝΗ»/2

 

Στου έρωτα τα δύσβατα λημέρια

Στεφανία Γουλιώτη – Αργύρης Πανταζάρας

 

// 9,10,16,17, 23 & 24 Ιανουαρίου 2017//

Ημέρες και Ώρες παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη, Ώρα 21:00

Η Στεφανία Γουλιώτη και ο Αργύρης Πανταζάρας «γράφουν» το δικό τους έργο μέσα από μια συρραφή σονέτων και σκηνών από τα έργα του Σαίξπηρ, στην προσπάθειά τους να δώσουν αναπνοή στην πιο δυσνόητη και δύσβατη περιοχή της ανθρώπινης φύσης, τον Έρωτα.

Μια χειμαρρώδης Ροή διατρέχει το έργο του Σαίξπηρ, άλλοτε εξαιρετικά ανάγλυφη κι άλλοτε σκοτεινή πάλι καθόλου, σε σχέση με την πορεία του Έρωτα μέσα στο χρόνο. Αυτή η ροή, κεντρίζει το ενδιαφέρον των ηθοποιών να την αναδείξουν, να την διερευνήσουν σε βάθος και να τη δουν να αναδύεται προκειμένου να ζήσουν τη δική τους σκηνική εμπειρία και να την αφουγκραστούν.

Σονέτα και σκηνές σε μετάφραση Διονύση Καψάλη

και

«ΤΑ ΣΟΝΕΤΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ στη νέα ΣΚΗΝΗ»/3

 

Αντιφώνηση στο Πρώτο Σονέτο
Δημήτρης Δημητριάδης – bijoux de kant

// Τέλος Ιανουαρίου 2017 //

Δευτέρα και Τρίτη

Επιθυμώ  άρα  αντιστέκομαι.

Ο  Δημήτρης Δημητριάδης επιχειρεί μια «αντιφώνηση» απέναντι στο Α’ Σαιξπηρικό Σονέτο.

Η bijoux de Kant παραλαμβάνει ένα «αντιστασιακό» κείμενο και το διαβάζει  ως έσχατη βούληση ένωσης με το  «Άλλο», το «Άλλο» άυλο και σάρκινο σώμα που μονίμως διαφεύγει.

Ερμηνεύει ο Θανάσης Ακοκκαλίδης

………………………..

Ο Φεβρουάριος φέρνει Ουίλιαμ Φώκνερ στη νέα ΣΚΗΝΗ/2

Καθώς ψυχορραγώ

// Αρχές Φλεβάρη 2017 //

Παραστάσεις: Δευτέρα και Τρίτη

Η παράσταση θα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Μένη  Κουμανταρέα –εσαεί προέδρου της νέας ΣΚΗΝΗΣ- και του Λευτέρη Βογιατζή που είχε πολλαπλά συνδεθεί με το εν λόγω έργο.

Συντελεστές

Μετάφραση – Θεατρική διασκευή: Χλόη Κολύρη
Σκηνοθεσία: Σοφία Φιλιππίδου

Σκηνογραφία: Κυριακή Μαυρογεώργη
Κοστούμια: Μαντώ Ψυχουντάκη
Μουσική: Γεωργία Σπυρόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία  Πολυχρόνη, Μιχαήλ Ταμπακάκης

Βίντεο: Μορφέας Παπουτσάκης
Φωτογράφιση: Narkiss Holingberry

Παίζουν: Σοφία Φιλιππίδου, Κώστας Βασαρδάνης, Μιχάλης Καλιότσος, Έλενα Μεγγρέλη, Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος, Μιχαήλ Ταμπακάκης και Μορφέας Παπουτσάκης

………………………………………………

και τέλος ο Μάιος με το μυθιστόρημα στην νέα ΣΚΗΝΗ/3

Φραντς Κάφκα

Η Δίκη

Παραστάσεις: Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00


Ένα πρωί ο τραπεζοϋπάλληλος Γιόζεφ Κ. συλλαμβάνεται για ένα έγκλημα που αγνοεί και οδηγείται στον ανακριτή. Λίγες μέρες αργότερα ορίζεται η δίκη του. Κι ενώ περιμένει υπομονετικά την ποινή του, εκτελείται βράδυ στην άκρη της πόλης από δύο μαυροντυμένους άνδρες με μια μαχαιριά στο στήθος. «Σαν το σκυλί!», θα πει ξεψυχώντας.

Ένας μέσος άνθρωπος, χωρίς εξάρσεις και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, γίνεται αποδέκτης μίας μηχανής αυθαιρεσίας  που απλώνει τα πλοκάμια της και τον καταδιώκει . Επικίνδυνα εκτεθειμένος στον παραλογισμό των γεγονότων κι εγκλωβισμένος στα τείχη μίας «φυλακής» που ο ίδιος έχει κτίσει, ο Γιόζεφ Κ. αποδεικνύεται τελικά δέσμιος της ίδιας της ύπαρξής του.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία-θεατρική διασκευή: Δημήτρης Μυλωνάς
Σκηνικά-κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα
Μουσική: Παύλος Κατσιβέλης
Σκηνικά-κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα
Μουσική: Παύλος Κατσιβέλης
Επιμέλεια κίνησης: Νατάσα Σαραντοπούλου
Βοηθός σκηνοθέτη: Αμαλία Αντώνη

Παίζουν με αλφαβητική σειρά: Νίκος Αλεξίου, Άννα Ελεφάντη, Μελέτης Ηλίας, Σπύρος Τσεκούρας

Μια συμπαραγωγή της Λυκόφως με το
Θέατρο Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής

Χορηγός Θεάτρου της Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής:

Θέατρο της Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής

Κεφαλληνίας & Κυκλάδων 11, Κυψέλη

Πληροφορίες – Κρατήσεις: 210 8217877

Ticketservices.gr | www.neaskini.gr

Μια παράσταση για τις «Ευτυχισμένες Μέρες» μας στο Bios Main

Δεν θέλω μήτε να καθοδηγήσω μήτε να βελτιώσω μήτε να απομακρύνω τους ανθρώπους από την ανία. Θέλω να φέρω την ποίηση στη δραματουργία, μια ποίηση που πέρασε μέσα από το κενό και κάνει μια καινούργια αρχή σε έναν καινούργιο χώρο. | Σ. Μπέκετ
 …..
Το κείμενο του Μπέκετ γραμμένο στα 1960 παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Cherry Lane Theater της Νέας Υόρκης στις 17 Σεπτεμβρίου 1961 και επιστρέφει έκτοτε διαρκώς σε σκηνικά ανεβάσματα σε όλο τον κόσμο. Σχεδόν ως «θεατρικό άλυτο». Η Γουίνυ «ενταφιασμένη ως επάνω από τη μέση της», στο κέντρο ενός τύμβου είναι το πρώτο θηλυκό θεατρικό προσωπείο του συγγραφέα που εξαντλεί όλες τις συγγραφικές (του) δυνατότητες στην αναζήτηση μιας γλώσσας του Υποκειμένου. Μια φωνή μονολογεί. Μάταια. Αυτή είναι η ελάχιστη μονάδα μέτρησης της ύπαρξης στα κείμενα του Μπέκετ. Η Γουίνυ μονολογεί και διαρκώς αναζητά μια επιβεβαίωση από τον Γουίλυ πως είναι εκεί και την ακούει. Άρα θα υπάρχει. Άρα θα υπάρχουν. Η Γουίνυ και ο Γουίλυ, λοξά ιδωμένοι, είναι το ποιητικό δίπολο των «Ευτυχισμένων Ημερών» που συνθέτει την ενότητά του μέσα σ’ έναν χώρο επινοημένο από τον συγγραφέα στην προσπάθειά του να αποτυπώσει «το πιο τρομερό πράγμα που θα μπορούσε να σου συμβεί.» Όμως η Γουίνυ επινοεί διαρκώς τρόπους «για να βγάλει τη μέρα της». Κι όταν νιώθει πως η γη τη ρουφά προς τα κάτω εκείνη τραγουδά.
…….
Η Παράσταση
Την παράσταση των «Ευτυχισμένων Ημερών» με την Όλια Λαζαρίδου στο ρόλο της Γουίνυ θα επιχειρήσουμε μέσα στο πλαίσιο του λεξιλογίου σκηνικής έρευνας που θέτει ερωτήματα και διαμορφώνει παραστασιακή μορφή στην προσπάθειά της να δώσει απαντήσεις. Μια δραματουργία που περνά μέσα από το ποιητικό κενό «και κάνει μια καινούργια αρχή σε έναν καινούργιο χώρο». «Ορθογραφώντας» το κείμενο και την ίδια στιγμή εξαντλώντας όλα τα μέσα και τα περιθώρια γνωριμίας με το σύμπαν «Μπέκετ». Στο πλαίσιο αυτής της εργασίας θα ενεργοποιήσουμε διάφορους τρόπους. Και αρχικά: ένα πρωτότυπο εργαστήριο που θα λειτουργεί παράλληλα με τη διαδικασία των προβών, θα «πληροφορείται» απ’ αυτήν και θα την «πληροφορεί».
…………………
Δίνεται η δυνατότητα παρακολούθησης εργαστηρίου για το ανέβασμα της παράστασης φέρνοντας όσους ενδιαφέρονται λίγο πιο κοντά στο έργο του Σ.Μπέκετ. Δείτε σχετικές πληροφορίες εδώ 
 …
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:
Μετάφραση: Διονύσης Καψάλης
Σκηνοθεσία: Σύλβια Λιούλιου
Δραματουργία: Άγγελος Σκασίλας – Σύλβια Λιούλιου
Σκηνικός Χώρος: Μαρία Παπαδημητρίου
Διανομή:
Γουίνυ: Όλια Λαζαρίδου
Γουίλυ: Νίκος Φλέσσας
Πρεμιέρα: 18 Νοεμβρίου 2016 @ Bios Main
Bios εξερευνώντας τον αστικό πολιτισμό | Πειραιώς 84, 104 35 Αθήνα
Τ 210 3425335 | www.bios.gr | press@bios.gr

Ο Σέρλοκ Χολμς και το Γαλάζιο Ρουμπίνι ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

 

Πρεμιέρα 16 Οκτωβρίου

Θέατρο Τέχνης Καρολου Κουν

Φρυνίχου 14, Πλάκα (χάρτης)

τηλέφωνα ταμείου: 2103222464 & 2103236732

προπώληση: www.viva.gr

Tο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, παρουσιάζει φέτος στην ανακαινισμένη σκηνή της οδού Φρυνίχου, την αυθεντική ιστορία του Κόναν Ντόϋλ «Ο Σέρλοκ Χολμς και το Γαλάζιο Ρουμπίνι», σε νέα θεατρική διασκευή για παιδιά, γεμάτη μυστήριο και περιπέτειες!! Το έργο βασίζεται στο ομώνυμο διήγημα, από τις «Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς» του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόϋλ (Sir Arthur Conan Doyle), ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία στον κόσμο!

Οι ιστορίες μυστηρίου του Σέρλοκ Χολμς προκαλούν το ενδιαφέρον μέχρι σήμερα και έχουν μεταφραστεί σε 84 γλώσσες!

Η φετινή παράσταση «Ο Σέρλοκ Χολμς και το Γαλάζιο Ρουμπίνι» δίνει την ευκαιρία σε μικρούς και μεγάλους θεατές να βιώσουν μια μοναδική ατμόσφαιρα απολαμβάνοντας την εμπειρία μιας αυθεντικής ιστορίας του Σέρλοκ Χολμς!

Η ευφυέστατη υπόθεση ζωντανεύει μέσα από μια νέα θεατρική διασκευή της Άνδρης Θεοδότου γεμάτη δράση, ρυθμό και χιούμορ, που εξασκεί την παρατηρητικότητα και τη μνήμη των παιδιών, αλλά και καλλιεργεί μέσα τους την αίσθηση της φιλίας και της δικαιοσύνης ωθώντας τους να εξετάσουν τις διαφορετικές “όψεις” της αλήθειας που παρουσιάζονται από τα πρόσωπα της ιστορίας! Παράλληλα τα παιδιά θα έχουν τη δυνατότητα να μυηθούν στον “κόσμο” του πανέξυπνου, εκκεντρικού Σέρλοκ Χολμς μέσα από μια περιπέτεια γεμάτη απρόοπτα και εκπλήξεις! Ο Δημήτρης Δεγαΐτης με έμπνευση και φαντασία σκηνοθετεί στο Θέατρο Τέχνης μια ακόμα πρωτότυπη παράσταση για παιδιά, με έντονο σασπένς, κωμικά στοιχεία και – φυσικά – απρόσμενο τέλος! Η γοητευτική δράση μας καλεί να λύσουμε μαζί το μυστήριο! Μέσα από τη συναρπαστική πλοκή τα παιδιά-θεατές ταυτίζονται με το κοφτερό μυαλό του Σέρλοκ Χολμς, αναζητώντας στο τέλος μια δίκαιη λύση που μας μαθαίνει ότι ή παρατηρητικότητα και η συνεργασία με τους άλλους μπορεί να αποδειχτούν πολύτιμες για την πορεία της ζωής μας.

ΥΠΟΘΕΣΗ: Το σπάνιο γαλάζιο Ρουμπίνι ακολουθεί μια απίστευτη διαδρομή, γεμάτη απανωτές ληστείες και ατυχήματα! Ταξιδεύει από τον ποταμό Αμοΐ στα βάθη της Κίνας, μέχρι τα χιονισμένα βουνά των Ελβετικών Άλπεων για να καταλήξει στο Βικτωριανό Λονδίνο ως δώρο στα χέρια της ψηλομύτας Κόμισσας Μόρκαρ και…να εξαφανιστεί μυστηριωδώς από τη κοσμηματοθήκη της, στο ξενοδοχείο «Κοσμοπόλιταν»!! Ο Ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς, με τον πιστό του φίλο Δόκτορα Ουάτσον, καλούνται να ξεδιαλύνουν την υπόθεση που κρύβει πολλά παράξενα γεγονότα… Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα πιο πολύ όταν στα χέρια τους καταφθάνει ένα μαύρο φθαρμένο καπέλο και μια χήνα, με ένα περίεργο σημάδι στο κεφάλι…

Το θέατρο της οδού Φρυνίχου μεταμορφώνεται σε Βικτωριανό Λονδίνο! Ζωντανή μουσική στο πιάνο καλωσορίζει τους θεατές και μας ταξιδεύει σε μιαν άλλη εποχή – Όλα ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια των παιδιών! Το διάσημο διαμέρισμα της οδού Μπέϊκερ Στρήτ, όπου ζει ο Σέρλοκ Χολμς, το πολυτελές ξενοδοχείο Κοσμοπόλιταν, οι δρόμοι, η αγορά… Αφήστε που ένας άσσος της βοτανολογίας αλλά και πρώτης τάξεως χημικός- όπως ο Σέρλοκ Χόλμς- δε διστάζει να εκτελέσει ακόμα και πειράματα μπροστά μας!

Σημαντικά στοιχεία της παράστασης αποτελούν η πρωτότυπη μουσική του Νίκου Τσέκου που ενισχύει με μαγικό τρόπο (!) την ατμόσφαιρά, καθώς και οι εντυπωσιακές χορογραφίες της Μαρίζας Τσίγκα! Οι εκλεκτοί ηθοποιοί ερμηνεύουν πολλούς ρόλους που μας εκπλήσσουν, χορεύουν και – όπως πάντα στο θέατρο Τέχνης – τραγουδούν ζωντανά επί σκηνής. Το ευρηματικό σκηνικό του Πάρι Μέξη και της Μαντώς Ψυχουντάκη μεταμορφώνεται συνεχώς επί σκηνής σε απόλυτη αρμονία με τους προσεκτικά σχεδιασμένους φωτισμούς της Στέλλας Κάλτσου. Ολα τα παραπάνω συμβάλλουν στη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης, ποιοτικής θεατρικής πρότασης για παιδιά!

Θεατρική διασκευή: Άνδρη Θεοδότου

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Δεγαΐτης

Σκηνικά – Κοστούμια: Πάρις Μέξης & Μαντώ Ψυχουντάκη

Μουσική: Νίκος Τσέκος

Κίνηση: Μαρίζα Τσίγκα

Φωτισμοί:  Στέλλα Κάλτσου

Παίζουν οι: Κίμων Φιορέτος, Δημοσθένης Φίλιππας, Μαρία Τζάνη, Κωνσταντίνος Ευστρατίου, Ευθύμης Χαλκίδης, Χριστίνα Κωστέα.  Στον ρόλο του Σέρλοκ Χολμς ο Γιάννης Σαρακατσάνης.

Καθημερινές πρωϊνές παραστάσεις για σχολεία

& τακτικές παραστάσεις για το κοινό κάθε Κυριακή 11 π.μ. και 3 μ.μ.  

Ενιαία τιμή Κυριακές 10 €, για μικρούς και μεγάλους θεατές.

Ομαδική τιμή Κυριακές 8 €.  Η μειωμένη τιμή είναι 6 €, σε καθημερινές πρωινές παραστάσεις για σχολεία.

ο Φαουστ επιστρέφει στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Η παράσταση που γνώρισε μεγάλη καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία την περσινή σεζόν, ο «Φάουστ» του Γκαίτε σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου, επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά από τις 21 Σεπτεμβρίου για 20 μόνο παραστάσεις.  Στον ρόλο του Φάουστ ο Νίκος Κουρής. Μεφιστοφελής ο Αργύρης Πανταζάρας. Μια παραγωγή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά με τη Λυκόφως του Γιώργου Λυκιαρδόπουλου.  

Δείτε τι γράψαμε για την παράσταση εδώ

Πρεμιέρα 21 Σεπτεμβρίου 2016

21/09 έως 16/10

Τετάρτη έως Σάββατο στις 20:30 και Κυριακή 19:00

Το  Σάββατο 15/10 θα πραγματοποιηθεί διπλή παράσταση 17.00 & 21.00

Η παράσταση δεν θα πραγματοποιηθεί στις 08/10.

Προμηθευτείτε έγκαιρα τα εισιτήριά σας

από τα ταμεία του Θεάτρου και στο www.ticketservices.gr

ΦΑΟΥΣΤ

του Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

Ηρώων Πολυτεχνείου 32, Πειραιάς

τηλεφωνικό κέντρο: 210 4143310 | e-mail: info@dithepi.gr

Προπώληση: http://www.ticketservices.gr/event/Faust-Dimotiko-Theatro-Pirea/

Τιμές εισιτηρίων

Διακεκριμένη: 25 ευρώ,

Κανονικό: 18 ευρώ,

Φοιτητικό και άνω των 65: 12 ευρώ

Άνεργοι & ΑΜΕΑ: 10 ευρώ.

ΤΟ ΕΡΓΟ

Το έργο του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε (1749-1831) έχει τις ρίζες του στο θρύλο του Φάουστ που αποτυπώθηκε σε μπαλάντες, κουκλοθέατρα, ξυλογραφίες και χαρακτικά ήδη από τον 16ο αιώνα. Η μεγάλη διάδοσή του έγινε χάρη σε μια λαϊκή φυλλάδα, που κυκλοφόρησε το 1587 ο τυπογράφος Johan Spiess, με τον τίτλο Ιστορία του Δόκτορα Ιωάννου Φάουστ, θαυματοποιού και τεχνίτη της μαύρης μαγείας όπου συγκεντρώνονται ιστορίες που αναφέρονται στον αστρολόγο και μάγο Γιόχαν Φάουστ ο οποίος πιθανότατα ήταν υπαρκτό πρόσωπο, γεννήθηκε ίσως μετά τα μέσα του 15ου αιώνα και πέρασε τη ζωή του ως περιπλανώμενος αγύρτης: κέρδιζε τα προς το ζην γράφοντας ωροσκόπια και κάνοντας μαγικά κόλπα ακατανόητα για τους σύγχρονούς του τα οποία έδωσαν τροφή για την δημιουργία θρύλων και δοξασιών γύρω από το πρόσωπό του, ενώ σύμφωνα με κάποιο χρονικό ο ίδιος έκλεισε μια συμφωνία με τον διάβολο. Το βιβλίο επανεκδόθηκε πολλές φορές μέχρι τον 18ο αιώνα.

Κεντρικό πρόσωπο της ευρωπαϊκής μυθολογίας ο Φάουστ γνώρισε πολλές μεταμορφώσεις. Η πρώτη και πιο γνωστή θεατρική του εκδοχή βρίσκεται στον Δόκτορα Φάουστους του  Κρίστοφερ Μάρλοοου,  έργο που γράφτηκε από το 1597 ως το 1583, και  ανήκε στο σταθερό ρεπερτόριο των αγγλικών θιάσων που περιοδεύουν στη Γερμανία κατά την εποχή του Γκαίτε ο οποίος όμως ήδη γνωρίζει την παλιά μορφή της λαϊκής φυλλάδας καθώς και τη μεταφορά της στο κουκλοθέατρο. Ο Φάουστ αποτέλεσε  το έργο ζωής του Γκαίτε που άρχισε να το γράφει το 1773 σε ηλικία 25 περίπου ετών. Ολοκλήρωσε το πρώτο μέρος του έργου το 1806 και καταπιάστηκε με το δεύτερο μέρος του τα χρόνια που ακολούθησαν για να το ολοκληρώσει το 1831, επτά μήνες πριν το θάνατό του. Ο Φάουστ του Γκαίτε έγινε το μεγάλο πρότυπο που παρακίνησε δεκάδες δημιουργούς να αναπλάσουν το μύθο του μέχρι τις μέρες μας σε όλες τις μορφές της καλλιτεχνικής έκφρασης. 

Το γεγονός ότι η σύνθεση του έργου του Γκαίτε εκτείνεται σε μια τόσο μεγάλη διάρκεια έχει ως αποτέλεσμα ότι ο συγγραφέας του ενσωματώνει στο κείμενο του Φάουστ όλους τους προβληματισμούς που τον απασχόλησαν κατά το διάστημα της σύνθεσης του έργου, όλες τις διαφορετικές ιδέες και τα θέματα με τα οποία καταπιάστηκε, παραδίδοντας τελικά ένα εξαιρετικά περίπλοκο έργο το οποίο ό ίδιος χαρακτήρισε ως «τραγωδία». Στο έργο ενσωματώνονται πολλά κωμικά στοιχεία που εναλλάσσονται με τραγικές σκηνές αφού τελικά πρόκειται για ένα κείμενο όπου τόσο ο αναγνώστης όσο και ο θεατής του θα αναγνωρίσουν  όλες τις γνωστές μορφές του θεάτρου μέχρι την εποχή του Γκαίτε. Αν θεωρήσουμε ότι ο μύθος του Φάουστ αντανακλά τη μετάβαση από το μεσαίωνα στην αναγέννηση θα πρέπει να αναλογιστούμε πως το έργο του Γκαίτε αντανακλά την είσοδο  στη νεότερη εποχή του θεάτρου. Τα στοιχεία και οι σκηνές που αντλούν τη μορφή τους από την αρχαία τραγωδία και την κωμωδία, το σατυρικό δράμα, και την όπερα, είδη που εναλλάσσονται ακόμη και μέσα σε κάθε πράξη του έργου, προσφέρουν την προπαρασκευή για την είσοδο στο μοντέρνο θέατρο το οποίο θα εξελίσσεται συνεχώς από τα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Φάουστ είναι έργο, στοχαστικό, οραματικό, τραγικό, ποιητικό αλλά και σατιρικό, θεμελιακό για τη νεότερη ευρωπαϊκή λογοτεχνία ενώ ταυτόχρονα είναι ο προπομπός και το βαρόμετρο σκηνικών επιτευγμάτων του εικοστού αιώνα και παραμένει ένα μεγάλο στοίχημα για τους δημιουργούς της σκηνής.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

λίγα λόγια από την Κατερίνα Ευαγγελάτου

ΜΕΦΙΣΤΟΦΕΛΗΣ

Μα όρια δε σου έβαλε κανείς,

Μπορείς ν’ αρπάζεις ό,τι θες-θα το γλεντήσουμε!

Μην είσαι ανόητος, βούτα σε όλα τολμηρά.

ΦΑΟΥΣΤ

Μα δεν με νιώθεις; Δε σου μιλάω για χαρά!

Θέλω να βυθιστώ στον ίλιγγο, στις απολαύσεις που χαρίζει η οδύνη,

στο μίσος που αγαπά , στην πυρκαγιά που δροσιά δίνει

Ο Φάουστ έχει κατακτήσει το σύνολο της ανθρώπινης γνώσης, αλλά καθώς πλησιάζει το τέλος του βίου του αισθάνεται ότι δεν γνωρίζει τίποτα για την πραγματική ζωή. Αποζητά μία στιγμή που θα του φανερώσει το νόημα του Κόσμου, της ανθρώπινης ύπαρξης. Η ένωσή του με τον Μεφιστοφελή τού ανοίγει την πόρτα στην σκοτεινότερη πλευρά του εαυτού του. Αυτό το δαιμόνιο Alter Ego θρέφει τον εθισμό του Φάουστ στην αέναη κίνηση μέσα από την άρνηση κάθε ορίου  και κάθε περιορισμού στις απολαύσεις. Οι δυο τους, με νεανικό σφρίγος, ορμάνε στην εποχή της βίας όπως σε παραλήρημα μετά από τραύμα, αναζητώντας περισσότερο πόνο,  περισσότερη ηδονή, περισσότερη δύναμη μέσα σε ένα σύμπαν απεγνωσμένων ανθρώπων  και βουβών, αμέτοχων θεών.

Συντελεστές

 Μετάφραση ΣΠΥΡΟΣ Α. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ Σκηνοθεσία ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ Σύμβουλος δραματουργίας ΠΛΑΤΩΝ ΜΑΥΡΟΜΟΥΣΤΑΚΟΣ Σκηνικά ΕΥΑ ΜΑΝΙΔΑΚΗ Χορογραφία ΠΑΤΡΙΣΙΑ ΑΠΕΡΓΗ Κοστούμια ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΥΡΜΑ Μουσική Σύνθεση ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΙΟΣ Φωτισμοί ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΤΕΚΩ Ειδικά εφέ/ κατασκευές ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΒΛΑΣΕΡΟΣ Κομμώσεις TALKIN’HEADS Βοηθοί Σκηνοθέτη ΔΗΜΗΤΡΑ ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗ ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΟΥ βοηθός σκηνογράφου ΜΥΡΤΩ ΜΕΓΑΡΙΤΟΥ βοηθός φωτιστή ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΟΡΦΑΝΟΣ Φωτογραφίες ΒΑΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΤΑΖΑΡΑΣ Κατασκευή σκηνικού ΚΩΣΤΑΣ  ΚΑΪΡΗΣ Κατασκευή κοστουμιών ΓΙΩΤΑ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ Σχεδιασμός Μακιγιάζ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΛΙΔΟΥ Τρέϊλερ παράστασης ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΛΟΥΚΙΝΑΣ Σχεδιασμός αφίσας ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Διεύθυνση παραγωγής ΒΙΟΛΕΤΤΑ ΓΥΡΑ ΟΛΓΑ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ

Διανομή

Φάουστ ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΗΣ Μεφιστοφελής ΑΡΓΥΡΗΣ ΠΑΝΤΑΖΑΡΑΣ Μαργαρίτα ΑΜΑΛΙΑ ΝΙΝΟΥ Μάρθα ΣΤΕΛΛΑ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗ Βάγκνερ ΕΡΡΙΚΟΣ ΜΗΛΙΑΡΗΣ Σπουδαστής/ Μάγισσα ΑΓΗΣΙΛΑΟΣ ΜΙΚΕΛΑΤΟΣ Λίζα ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΟΥ Βάλεντιν ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ

 

Ώρες ταμείου:
Δευτέρα: ΑΡΓΕΙ
Τρίτη έως Σάββατο: 10.00-14.00 και 18.00-21.00
Κυριακή: 15.00-21.00

Πρόσβαση:
040 – από Σύνταγμα στάση Δημοτικό Θέατρο
X96 – από Αεροδρόμιο στάση Δημοτικό Θέατρο
Ηλεκτρικός – Τερματικός Σταθμός Πειραιά

Ευχαριστούμε την Εθνική Λυρική Σκηνή για την ευγενική χορηγία της

Μια παραγωγή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά με την Λυκόφως – Γιώργος Λυκιαρδόπουλους

Συνέντευξη με τον Χρήστο Καπενή

Ελαστική φιγούρα με σαγηνευτικό ηχόχρωμα φωνής και βαθύ σκούρο βλέμμα. Εραστής του αθηναϊκού κέντρου, αφήνει τα αποτυπώματα του στις θεατρικές σκηνές της  πόλης και  μας σκουντάει  το ενδιαφέρον. Αφηγηματικός στέκεται συνήθως μπροστά στους θεατές και εκπνέει πάντα ένα μυστήριο. Σκοτεινοί ρόλοι τον προστατεύουν από την έκθεση του πραγματικού εαυτού του.  Στη σκηνή λέει ότι δεν έχει άμυνες. Όχι τόσες όσες έχει στη ζωή.  Ο ίδιος εξηγεί ότι το δράμα δεν είναι προσωπική του επιλογή παρόλο που τον βλέπουμε αρκετά σε ανάλογους ρόλους.

«Θεωρώ πως τυχαίνει. Δεν έχω προαποφασίσει τίποτα. Κριτήριο μου είναι οι άνθρωποι που συνεργάζομαι και το έργο-project. Δεν με απασχολεί σε ποιο είδος θεάτρου ανήκει»

Συχνά ακούγεται στην εποχή μας η λέξη τυχερός όταν κάποιος μπορεί και επιλέγει τις δουλειές του εν μέσω κρίσης.  Είναι θέμα τύχης άραγε ή ταλέντο;

«Θεωρώ πως το ταλέντο είναι τρόπος σκέψης, τρόπος λειτουργίας και τρόπος διαχείρισης της εκάστοτε κατάστασης. Το οποίο πρέπει να μας συνοδεύει στη ζωή, όχι μόνο στην τέχνη.  Σίγουρα εμπεριέχει χάρισμα σίγουρα πρέπει να υπάρχει και εξέλιξη προσωπική»

Το πρόσφατο παρελθόν του δεν κρύβει ούτε απωθημένα παιδικής ηλικίας για την υποκριτική ούτε κάποια σημάδια στις πρώτες σχολικές παραστάσεις. Ο Χρήστος Καπενής αποφάσισε να πάρει το δρόμο του ηθοποιού ενήλικας πια. Ένας προβληματισμός, μία ιδέα, δύο τρείς συναντήσεις και η πραγματική διαδικασία τον έφεραν πάνω στο σανίδι. Δεν υπάρχει κανένας συνδετικός κρίκος με την υποκριτική ούτε στην οικογένεια ούτε στο κοντινό περιβάλλον.  Καμιά φορά αναρωτιέται, μου είπε, πως θα ήταν αν είχε κάποιον δικό του άνθρωπο μέσα στα «πράγματα».  «Καλύτερα έτσι» απαντάει μετά από λίγο, μονολογώντας.  Καλύτερα να ξέρει ότι όλα ξεκίνησαν  από αυτόν και οδηγούνται από αυτόν.

DSC_0121s

 

Έχει δουλέψει και άλλου. Όταν χρειάστηκε, δεν ήταν μόνο ηθοποιός. Θα πει ναι σε παραστάσεις που του αρέσουν και όχι σε αυτές που δεν ταιριάζει.  Δεν λείπει όμως και ο συμβιβασμός από τις επιλογές του.

«Προσωπικά, ξεκίνησα να εργάζομαι με το που έσκασε αυτό που λέμε –κρίση- .  Οπότε ότι έχω ζήσει και ότι έχω βιώσει σε αυτό το επάγγελμα είναι μέσα στην κρίση. Δε γνωρίζω πως ήταν το -προ κρίσης- .  Δε με φοβίζει όμως  τίποτα» 

Μεγάλωσε στη Νέα Φιλαδέλφεια. Το σπίτι του ήταν κοντά στον ζωολογικό κήπο.  Ο ίδιος μου περιγράφει ότι  κάθε πρωί, ξύπναγε και άκουγε τον Δούκα να βρυχάται. Το λιοντάρι αυτό δεν υπάρχει πια, ούτε ο ζωολογικός κήπος.  Πέρασε εφηβεία και νιάτα με μουσική βιβλία και graffiti.  Ίσως η μπάντα που ήταν τότε να τον μύησε στην ηδονή της αυτοέκθεσης και κατ’ επέκταση στο μικρόβιο του ηθοποιού.  Είναι άνθρωπος της μεταμόρφωσης και της διαδικασίας. Γι αυτό απολαμβάνει το θέατρο και όχι την τηλεόραση.  Τον ρώτησα αν είναι ξεκάθαρη μέσα του η οποιαδήποτε επιρροή που μπορεί να του αφήσει ένας ρόλος.

«Φυσικά! Με αλλάζει, με εξελίσσει, με κάνει διαφορετικό. Διαμορφώνει και μεταμορφώνει την καθημερινότητά μου. Και αυτή είναι η γοητεία. Με κάνει να βλέπω στοιχεία μου που πολλές φορές αγνοώ την ύπαρξή τους. Με κάνει να κατανοώ τον εαυτό μου περισσότερο»

DSC_0106s

Ο  Χρήστος δεν θα κάτσει πολύ ώρα ακίνητος.  Του λείπει ο χορός μου λέει αλλά κάπως κάπου τον συναντά στην σκηνή.  Πολύ τρέξιμο και λίγος χρόνος προσωπικός.  Με την συζήτηση μαζί του κατάλαβα ότι κάθε παράσταση κρύβει και μία μικρή ή μεγάλη σχέση ερωτική.  Η πρώτη γνωριμία με το έργο. Αμηχανία στις συναντήσεις. Ο πρώτος ενθουσιασμός.  Μετά το δέσιμο της ομάδας. Ώρες ατελείωτες μαζί και στην πρόβα και στην σκηνή, και μετά ένα ποτό για καληνύχτα. Ρουτίνα.Φθορά και… το τέλος. Ένα τέλος μίας παράστασης και η αρχή μίας άλλης.

Αποτελεί  εμπόδιο σε μία δουλειά, να μην ταιριάζεις με έναν ή περισσότερους σε μία ομάδα;

Τον ρώτησα.

«Και βέβαια αποτελεί εμπόδιο αλλά εάν το πλαίσιο είναι ισχυρό και υπάρχει αληθινή ανάγκη όλα λύνονται. Με ενδιαφέρει στις συνεργασίες μου να υπάρχει αλήθεια, έμπνευση, δημιουργικότητα και η κάθε δουλειά να έχει λόγο ύπαρξης. Δεν θέλω να κάνω δουλειές που να προβάλλουν το «εγώ» μου. Το καλλιτεχνικό μου κίνητρο είναι καθαρό μέσα μου. Θέλω όσο γίνεται η παράσταση από μόνη της να έχει λόγο που επικοινωνεί με τον κόσμο και να έχει θέση»

Και ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος στη δουλειά; Στη ζωή;

Η μοναξιά (Και στις δύο περιπτώσεις).

Φέτος ήταν μία παραγωγική θεατρική διαδρομή που φτάνει σιγά σιγά στη σιωπή της για να ξεκινήσει  έπειτα κάτι καινούργιο.

«Η χρονιά που πέρασε ήταν γεμάτη. Δημιουργικά και καλλιτεχνικά. Βρέθηκα σε projects για τα οποία αισθάνομαι περήφανος. Ήταν δουλειές τόσο διαφορετικές μεταξύ τους αλλά και τόσο ξεχωριστές για εμένα. Αυτή την περίοδο είμαι στην παράσταση «Στη χώρα μου λένε ότι το Τσερνόμπιλ είναι ένα δέντρο που μεγαλώνει», στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, το κείμενο είναι του Δημήτρη Αλεξάκη και η σκηνοθεσία της Φωτεινής Μπάνου. Επίσης κάνω πρόβες για δύο νέες παραγωγές που θα ανέβουν το χειμώνα »

Τον  Χρήστο Καπενή τον συναντήσαμε στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων και την παράσταση «Στη χώρα μου λένε ότι το Τσερνόμπιλ είναι ένα δέντρο που μεγαλώνει». Του αρέσει πολύ που στην παράσταση αυτή του δίνεται η δυνατότητα να μιλήσει με τον κόσμο. Να νιώσει τον παλμό τους. Να τους ακουμπήσει.  Οι συνεχείς πρόβες για την επόμενη χρονιά δεν του δίνουν πολύ χρόνο να απολαύσει διακοπές. Βρίσκει όμως τρόπους να χαλαρώνει.

«Μ’ αρέσει να συναντώ τους ανθρώπους που αγαπώ, να πηγαίνω μαζί τους για φαγητό. Μου αρέσει να περπατάω πολύ. Επίσης το σινεμά, το διάβασμα, να χαζεύω στο ιντερνετ»

DSC_0037_1s

Aν μπορούσες να διακτινιστείς στο χώρο αλλά και στο χρόνο που θα ήθελες να βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή; Είπα.

«Σε ένα νησί, ήσυχο. Να ξυπνάω ότι ώρα θέλω. Να βλέπω τη θάλασσα, να πίνω μπύρες και να βλέπω όλη μέρα το Euro, στο καφενείο, με τους παππούδες του χωριού!!»

* Η φωτογράφηση έγινε στο εργαστήριο Citrus Ties του Στράτου Πατλαμάζογλου.

 Επιμέλεια φωτογράφησης και κειμένου Άννα Κάντα

Διαβάστε εδώ σχετικό άρθρο για την παράσταση «Στη χώρα μου λένε ότι το Τσερνόμπιλ είναι ένα δέντρο που μεγαλώνει» στον πολυχώρο ΚΕΤ

KETLOGO-01.jpg

Κύπρου 91α & Σικίνου 35α
11361 Κυψέλη, Αθήνα
213 00 40 496
69 45 34 84 45

 

 

Στη χώρα μου λένε, ότι το Τσέρνομπιλ είναι ένα δέντρο που μεγαλώνει. ΚΕΤ

Θυμήθηκα τη μπλε φωτιά και το κόκκινο δάσος. Το τηλέφωνο που χτύπησε μέσα στη νύχτα. Τον άντρα μου που πάτησε αυτό το περίεργο υγρό και μαύρισαν τα πόδια του. Τα είδα όλα ξανά μπροστά μου. Ζωντανά σαν όνειρο. Ήμουν και εγώ στο Πρίπιατ της Ουκρανίας. Ακριβώς πριν 30 χρόνια.

14 αφηγήσεις.

Μία προς μία για κάθε τραπέζι. Τέσσερα στο σύνολο. Κάπου στην Κυψέλη. Στοιχισμένα. Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων λέει η ταμπέλα.

Παρακαλώ !Καθίστε!

Έχει δύο πράσινα μήλα και λίγα κριτσίνια.

Εις υγείαν!

Κάποιος παντρεύεται αλλά δεν τον ξέρω. Ποιος;

Είμαι εκεί και μου μιλάνε. Μου λένε για εκείνο το βράδυ. Για τους γείτονες μου. Για τα παιδιά μου. Για τα κατοικίδια που άφησα πίσω. Για τον φύλακα στον αντιδραστήρα. Για τα πορτοκαλί  λεωφορεία μετά την εκκένωση.

Μου προσφέρουν κρασί και κεράσια να δοκιμάσω. Νιώθω καλά, οικεία. Μου μιλάνε στο αυτί. Μου ψιθυρίζουν. Φαίνεται να ξέρουν ακριβώς τι έγινε.

Ένα μυστήριο τελετουργικό συμβαίνει ανάμεσα μας, κάποιος παντρεύεται σας λέω μα δεν ξέρω ποιος.  Στο διπλανό τραπέζι τους λένε την ιστορία της Μαρίας Σαφκούτας. Δεν ξέρω, δε θυμάμαι. Ήταν όλα τόσο θολά. Και αυτές οι εικόνες. Μόνο αυτές οι εικόνες συνεχώς μπροστά μου. Ένα περίεργο φως. Ο ήχος. Ένα ένα τα σπίτια. Κόσμος στο δρόμο. Από τα μάτια του εργάτη, της συζύγου, του παιδιού, του επιστήμονα, του οδηγού.

Δεν είχα σκεφτεί μέχρι τότε πως μία αφήγηση ενός ξένου μπορεί να με αφορά τόσο. Αυτό συμβαίνει μόλις κατέβεις τα σκαλιά του πολυχώρου Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων. Η εξιστόρηση των γεγονότων στο δεύτερο ενικό πρόσωπο είναι το κλειδί. Σε ακουμπάει, σε κοιτάει στα μάτια. Τα κείμενα του Δημήτρη Αλεξάκη είναι τόσο ζωντανά που εκπνέουν χρώματα και η παράλληλη εξιστόρηση των τεσσάρων (Χρήστος Καπενής, Ιζαμπέλλα – Λουΐζα Κυριαζή, Φωτεινή Μπάνου, Παρασκευή Πατελάκη) μοιάζει με συγχορδία λέξεων, άρτια μετρημένη. Η σκηνοθεσία της Φωτεινής Μπάνου ευρηματικότατη. Δεν υπάρχει κοινό. Δεν υπάρχουν θεατές. Υπάρχεις εσύ, ως πραγματικός ήρωας της αφήγησης. Η ροή του λόγου βγαίνει τόσο φυσικά που θέλεις να μιλήσεις, να κουβεντιάσεις με τον αφηγητή. Δεν είναι ο ίδιος κάθε φορά. Περιμένεις.

Μήπως θέλετε κι άλλο κρασί; Με ρωτάνε.

  Η παράσταση αυτή δεν είναι όπως οι άλλες! Είναι μία βιωματική αφήγηση βασισμένη σε μυθοπλασίες μέσα από πραγματικές ιστορίες. Μία αφήγηση για σένα από το στόμα άλλου.

 To Τσέρνομπιλ δεν είναι ένα γεγονός ιστορικό! Δεν αναφέρεται άλλωστε καν στην ιστορία. Δεν είναι ούτε μία επιστημονική αστοχία. Ένα ατύχημα ίσως; Όχι.  Είναι ο άνθρωπος. Είμαστε εμείς.

Μία αλήθεια που κρύφτηκε στην αναμετάδοση. Ιστορίες καθημερινότητας μέχρι την νύχτα της έκρηξης. Ιστορίες και μετά από αυτήν.  Την νύχτα που το Τσέρνομπιλ  έγινε λέξη για όλους μας. Για όλη την Ευρώπη.  Μία νύχτα που σημάδεψε πολλά χρόνια μετά, μπορεί και το μέλλον μας. Τον αέρα που αναπνέουμε.  Σε αυτό που γεννάμε. Τρόμος, φόβος, άγνωστο, εκκένωση, μετακίνηση, μετανάστευση.

Εσείς αλήθεια τι θυμάστε από το Τσέρνομπιλ;

Κείμενο / Άννα Κάντα

…………………………………………………………………………………………………………………..

Κάθε Σάββατο και Κυριακή  21.00

Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων Site  Facebook    Κύπρου 91Α & Σικίνου 35Α, Κυψέλη Είσοδος 10,00€ Απαραίτητες κρατήσεις 213-0040496

Η παρεξήγηση του Καμύ ΘΕΑΤΡΟ RADAR

Ένα πανδοχείο σε μια απομακρυσμένη περιοχή στην Τσεχία. Δυο γυναίκες, μάνα και κόρη, συζητούν παράξενα για τον νέο πελάτη τους. Μιλάνε για έγκλημα! Τον τελευταίο καιρό σκοτώνουν όποιον ανυποψίαστο έρχεται να βρει στέγη στο πανδοχείο τους, του παίρνουν τα λεφτά και τον ρίχνουν στο ποτάμι. Έτσι, θα μπορέσουν να φύγουν για την Αφρική όπου ο ήλιος τις περιμένει. Αυτός ο πελάτης όμως θα είναι ο τελευταίος. Ο ξένος δεν είναι άλλος παρά ο γιος που εγκατέλειψε και τις δυο 30 χρόνια πριν, μόνο που δεν καταφέρνουν να τον αναγνωρίσουν. Εκείνος αποφασίζει να δηλώσει ψεύτικο όνομα για να μπορέσει να τις γνωρίσει όπως πραγματικά είναι. Ένα παιχνίδι που θα αποβεί μοιραίο για όλους.

H «Παρεξήγηση» του Καμύ στο θέατρο Radar είναι συγκλονιστική. Όλη η παράσταση είναι βασισμένη στις σχέσεις των χαρακτήρων και στις ερμηνείες των ηθοποιών. Αυτό αντικατοπτρίζεται από την λίγη μουσική που συνοδεύει την παράσταση καθώς και από τον φωτισμό που είναι συνοδευτικός και πιστός στο σκοτάδι που τριγυρίζει τους ήρωες. Η Αναστασία Παπαστάθη σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ως η απαθής κόρη που είναι αιχμάλωτη της επιθυμία της μητέρας. Η μητέρα (Μαρία Σκούντζου) είναι κουρασμένη από την δυστυχία και το έγκλημα, ο Κώστας Καζανάς ως Γιαν είναι ο γιος που παλεύει μέσα του για το αν πρέπει να γυρίσει στην οικογένεια του ή να μείνει στην ευτυχία με την γυναίκα του (Ηλέκτρα Αρσενίδου) και τέλος ο Υπηρέτης (Γιώργος Βούτος) σε ένα αινιγματικό ρόλο που μόνο στο τέλος αποκαλύπτεται. Όλοι οι ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί σε ένα τόσο απαιτητικό έργο, και πραγματικά σε συνεπαίρνουν σε αυτό τον όλεθρο που μοιάζουν να μην μπορούν να αποφύγουν.

Το κείμενο έχει πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης. Βλέπουμε μια διαλυμένη οικογένεια όπου δεν υπάρχει πατέρας να λειτουργήσει ως συμβολικό στήριγμα και να διαχωρίσει το δίπολο μητέρα-παιδί. Ακόμα κι ο αδελφός δεν μπορεί να παίξει αυτό τον ρόλο μετά από τόσα χρόνια απουσίας και έρχεται στην ίδια κατοπτρική σχέση με την αδελφή του. Οι σχέσεις μεταξύ τους είναι μόνο φαντασιακές, γεγονός που προκαλείται από την ασίγαστη επιθυμία της μάνας που κοιτάει μόνο τον εαυτό της, και δεν μπορεί να χαρεί ούτε λίγο για την κόρη της και αντιθέτως την κρατά κοντά της για να απολαμβάνει. Η κόρη είναι δέσμια του βλέμματος της μητέρας που ακόμα και στις ελάχιστες στιγμές που της φέρνει αντίρρηση, πάντα υποκύπτει και της ζητά συγγνώμη για την παραφορά της. Και ο γιος? Έρχεται να εξιλεωθεί για την απουσία του και να τις σώσει, μόνο που αρνείται την ταυτότητα του. Είναι γεμάτος αμφιβολία, χαμένος στις σκέψεις του, έρχεται σε ρήξη με την γυναίκα του, και αιχμαλωτίζεται κι εκείνος -πραγματικά όμως αυτή τη φορά- στην επιθυμία της μητέρας και της αδερφής γεγονός που τον σκοτώνει και συμβολικά και κυριολεκτικά.

Και ο θεός; Που βρίσκεται ο θεός σε όλα αυτά; Δεν είναι τυχαίο που ο Καμύ βάζει τις δυο γυναίκες να είναι άθεες χωρίς καμία ελπίδα, και το ζευγάρι μόνο να πιστεύει στον θεό. Είναι κι αυτός ο αινιγματικός υπηρέτης που τριγυρνά συνέχεια γύρω τους, δεν μιλάει καθόλου αλλά μαθαίνουμε ότι μπορεί και ακούει. Μόνο στο τέλος αποκαλύπτεται η συμβολική μεταμφίεσή του: αυτός είναι ο θεός!

Ο θεός λοιπόν δεν είναι απών. Βρίσκεται ανάμεσα στους ανθρώπους, τους ακούει ασταμάτητα, αλλά δεν τους βοηθά. Ίσως τους οδηγεί και στην καταστροφή. Είναι αυτός που ενημερώνει τις γυναίκες για την πραγματική ταυτότητα του πλούσιου πελάτη μόνο αφού τον έχουν σκοτώσει, σαν να θέλει να τις τιμωρήσει. Μιλάει μόνο στο τέλος της παράστασης, στην έκκληση βοηθείας της Μαρίας, για να πει μια μόνο λέξη,  και η λέξη του είναι : «όχι». Στην παράσταση δεν χωράει κάτι άλλο για θεός. Η απουσία του πατέρα αντικατοπτρίζεται σε αυτόν τον Άλλο που υπάρχει, δεν αγαπά, και μπορεί να εξαπατά.

 Αν όλοι προσπαθούσαν να καταλάβουν τι θέλουν και να ξεφύγουν από αυτά τα θανατηφόρα οικογενειακά δίπολα, όλα θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Τραγική ειρωνεία. Οι γυναίκες δεν θα είχαν οδηγηθεί στο έγκλημα, ο γιος θα ζούσε ευτυχισμένος με την γυναίκα του μα και με την οικογένειά του. Εκεί στην Αφρική, στον ήλιο. Αλλά εδώ βασιλεύει μόνο ο θάνατος και η συναισθηματική απάθεια θριαμβεύει στο πρόσωπο της Μάρθας όταν εξηγεί στην Μαρία για τον θάνατο του Γιαν και τον χαρακτηρίζει ως μια «παρεξήγηση».

Ο Albert Camus βάζει ερωτήματα που ο καθένας καλείται να απαντήσει για τον εαυτό του. Υπάρχει θεός; Κι αν υπάρχει, πώς μοιάζει; Μ’ αγαπά; Τι αξία έχει το παρόν και το μέλλον αν μένεις εγκλωβισμένος σε επιθυμίες άλλων; Και πόσα ακόμα..Τέτοιες παραστάσεις θέλουμε, που μας βάζουν να σκεφτούμε, να νιώσουμε και ίσως να αλλάξουμε. Οι παραστάσεις έφτασαν στο τέλος για την φετινή σεζόν, ελπίζουμε να συνεχιστεί και του χρόνου.

 Κείμενο / Διονύσης Αναλυτής

Μια μέρα χωρίς…

Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι σε παιδιά ηλικίας 5-12 ετών το 78% χρησιμοποιεί το ίντερνετ, ενώ το ποσοστό ανεβαίνει στο 90% σε ηλικίες 10-12 ετών και φτάνει στο 95% σε ηλικίες άνω των 12 ετών. Τα παιδιά που έχουν εθιστεί στη χρήση του διαδικτύου ζουν απομονωμένα, κλείνονται στον εαυτό τους, δεν καλλιεργούν πραγματικές φιλίες, παρουσιάζουν φοβίες. Η πραγματική ζωή περνάει σε δεύτερο πλάνο. Η ασθένεια της εποχής μας λέγεται Fomo (Fear of Missing Out) δηλαδή το αίσθημα ανασφάλειας που μας δημιουργείται όταν παρακολουθώντας τα κοινωνικά δίκτυα διαπιστώνουμε ή μάλλον υποθέτουμε ότι οι άλλοι περνάνε καλύτερα από εμάς: είναι ομορφότεροι, πλουσιότεροι, εξυπνότεροι και σίγουρα πιο ευτυχισμένοι. Αυτή ακριβώς η ανασφάλεια επιτείνει την ανάγκη μας να δημιουργήσουμε με τη σειρά μας την ψευδαίσθηση μιας «υπέροχης ζωής», της ζωής που θα θέλαμε να είχαμε, ή πιο σωστά της ζωής που θα κερδίσει τα περισσότερα likes. Κι έτσι αφήνουμε την πραγματική ζωή να μας προσπεράσει, όσο σκηνοθετούμε τα στιγμιότυπα της διαδικτυακής μας ζωής.

IMG_0916


Μια θεατρική παράσταση του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν για τις εξαρτήσεις, σε συνεργασία με το ΚΕΘΕΑ. Απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου, από 12 χρονών.

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Εύα Οικονόμου – Βαμβακά

Υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων, Δήμου Θεσσαλονίκης και του Υπ. Παιδείας με έγκριση του Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) του Υπ. Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Πρόκειται για ένα νέο έργο που γράφτηκε από την Εύα Οικονόμου-Βαμβακά- σταθερή συνεργάτη του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν που πραγματεύεται το επίκαιρο θέμα της εξάρτησης.

Για την τελική διαμόρφωση του κειμένου καθοριστικές υπήρξαν οι συνεντεύξεις που δέχτηκαν να δώσουν έφηβοι, γονείς και θεραπευτές που συμμετέχουν στα προγράμματα του ΚΕΘΕΑ με στόχο την αντιμετώπιση της εξάρτησης από το Ίντερνετ- μιας εξάρτησης που αθόρυβα αλλά εντόνως επιτακτικά καταλαμβάνει όλο και περισσότερο χώρο στις ζωές όλων μας. Και με αυτή την αφορμή, το έργο τοποθετεί στο κέντρο του, τους εν γένει μηχανισμούς της εξάρτησης και εξετάζει πώς αυτοί μπορούν να επηρεάσουν καθέναν και καθεμία από εμάς.

 

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο Άλεξ είναι ένα 16χρονο αγόρι. Μένει με τη μαμά του που δουλεύει πολύ. Πάρα πολύ. Ο Πέτρος, ο πατέρας του, είναι ένας πετυχημένος φωτογράφος με μια εμμονή: τα τυχερά παιχνίδια. Θα φτάσει να πουλήσει ό,τι πιο πολύτιμο έχει προκειμένου να ανταπεξέλθει στις πιεστικές «υποχρεώσεις» του. Και έτσι ο Άλεξ μεγαλώνει μόνος του. Ψάχνει, όπως όλοι μας την αγάπη, την αποδοχή, τη συντροφιά. Μόνο που μάλλον την ψάχνει σε λάθος μέρος. Για μήνες πιστεύει ότι είναι ερωτευμένος με τη Λου μια ανερχόμενη blogger που προσπαθεί να υπερνικήσει τις δικές της ανασφάλειες και να ζήσει τη ζωή που της αξίζει. Και για να την κερδίσει θα ζητήσει βοήθεια από τον Αλέξανδρο94- ένα νεαρό άντρα που μπορεί να κερδίζει σε κάθε πίστα. Κι έτσι θα συνεχίζει να αγνοεί, τη Δομνίκη, το κορίτσι από το Β3 που εδώ και μήνες τον ακολουθεί προσπαθώντας κάτι να του πει…
Τι θα γίνει όμως όταν η Λου επιμένει να συναντηθεί με τον Αλεξανδρο94 ;
Τι ήχο κάνει το τζάμι όταν σπάει; Και τι συνέπειες έχουν οι πράξεις του διαδικτυακού κόσμου στον πραγματικό;

Ο Πέτρος, η Λου, ο Άλεξ και η Δομνίκη, ο καθένας με τις δικές του εμμονές και εξαρτήσεις, με τις δικές του αδυναμίες και ανασφάλειες ψάχνουν να βρουν τη δύναμη να ζήσουν μια μέρα χωρίς όλα αυτά που βαραίνουν την ψυχή τους. Κι εμείς τους ακολουθούμε σε αυτό το μοναδικό ταξίδι απελευθέρωσης.

Μετά την παράσταση γίνεται συζήτηση με τους ηθοποιούς πάνω στο θέμα του εθισμού, προκειμένου οι έφηβοι να εκφράσουν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς που θα τους έχουν γεννηθεί με αφορμή το έργο

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.


Οι παράσταση θα παίζεται τις Κυριακές, από 3 Νοεμβρίου στις 17.30 μ.μ. στο Θέατρο Τέχνης – Υπόγειο, Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα και πρωινές καθημερινές παραστάσεις για σχολεία από τον Νοέμβριο 2019 μέχρι την Κυριακή των Βαϊων 2020.

Πρωινές παραστάσεις για σχολεία πραγματοποιούνται στη σκηνή του Υπογείου ή και σε χώρους σχολείων μετά από κράτηση.

Η τιμή εισιτηρίου είναι 10€.

Η ειδική τιμή σε πρωινές παραστάσεις για σχολεία είναι 6€.

ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ για ΟΜΑΔΕΣ – ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ: Εύα Στυλάντερ στα τηλέφωνα: 210- 8665144, 210-874657 (Δευτ-Παρ 9.30 π.μ-3.30 μ.μ), theatropol@otenet.gr

 

Κείμενο/ Σκηνοθεσία: Εύα Οικονόμου- Βαμβακά

Σχεδιασμός σκηνικού και φώτων: Βασίλης Αποστολάτος

Ενδυματολογία: Ματίνα Μέγκλα

Πρωτότυπη μουσική:   LOO ( Someone who isn’t e me)

Επιμέλεια Κίνησης: Χρυσηίς Λιατζιβίρη

Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Αρβανίτη – Φλώρου

 

Παίζουν οι: Βαγγέλης Αμπατζής, Δημήτρης Μαγγίνας, Μαριλένα Μόσχου, Ναταλία Πελέκα

Στην παράσταση ακούγονται οι: Λιλή Νταλανίκα, Γιούλικα Σκαφιδά, Δημήτρης Τσιγκριμάνης,

 

Video παράστασης: Λιλή Νταλανίκα

Φωτογραφίες παράστασης: Μυρτώ Αποστολίδη

 

Σε λίγο θα γίνουμε όλοι Ρινόκεροι.

Κάποιες φορές δε νιώθετε να στεγνώνει ο λαιμός σας και να μην μπορείτε να καταπιείτε; Να μαζεύεται το σάλιο στο στόμα και να μην κατεβαίνει; Να σε πνίγει και να μην μπορείς να προχωρήσεις φυσικά στην επόμενή σου σκέψη. Τρομερό δεν είναι να πρέπει να δίνεις εντολή στον εαυτό σου για κάτι τόσο απλό;  Κατάπιε! Κατάπιε! Σαν να αναστέλλεται η ανθρώπινη λειτουργία σταδιακά. Εμένα μου συμβαίνει συχνά. Χάνομαι από το περιβάλλον μου και βλέπω ανθρώπους να κάνουν κινήσεις αφύσικες. Δάχτυλα που πάνε πάνω κάτω σε οθόνες. Κεφάλια να κρέμονται από τον αυχένα. Μάτια να μεγαλώνουν μπροστά σε φως. Λέξεις. Λέξεις, φράσεις, τίτλοι παντού με κρυφά μηνύματα. Ήχοι επαναλαμβανόμενοι από πλήκτρα, στα κουδούνια. Πολλά κουδούνια. Όλοι δείχνουν να γνωρίζουν. Μασουλάνε τις πληροφορίες και φτύνουν γνώμες για τα πάντα. Αυτό που με ενοχλεί όμως περισσότερο είναι η ταχύτητα. Γίνονται όλα τόσο γρήγορα. Τόσο φευγαλέα. Όλοι είναι σε μία διαρκή κίνηση. Ένα τρέξιμο ασύλληπτο. Ένα κυνηγητό συνεχόμενο προς κάτι ανικανοποίητο. Νιώθω τόσο κουρασμένη! Τα βράδια πριν πέσω για ύπνο διαβάζω πληροφορίες για διάφορα ζώα της ζούγκλας. Με χαλαρώνει. Ξέρατε ότι οι ρινόκεροι με το ένα κέρατο είναι οι αφρικανικοί και αυτοί με τα δύο κέρατα είναι οι ασιατικοί; Μπορεί να κάνω και λάθος βέβαια. Οι μεν να είναι από Ασία και οι δε από Αφρική. Δεν έχω διαβάσει πολλά για τους ρινόκερους και δεν το γνωρίζω το θέμα. Αδιαμφισβήτητα όμως ξέρω ότι είναι τεράστιοι, πελώριοι και στο πέρασμά τους καταστροφικοί. Κανονικά τέρατα. Αντίθετα από εμένα ο Μπερανζέ γνωρίζει καλά τους ρινόκερους. Μπορεί να ξεχωρίσει το είδος με μία μόνο ματιά. Έτσι είπε στην Ντέζη.

Θα αναρωτιέστε γιατί τόση συζήτηση για τους Ρινόκερους. Γιατί απ’ότι φαίνεται γέμισε ο τόπος που ζούμε. Είναι παντού όλο και περισσότεροι. Είναι οι φίλοι μας. Οι συνάδελφοί μας. Μπορεί από στιγμή σε στιγμή να γίνουμε και εμείς οι ίδιοι αυτά τα χοντρά γιγάντια πεινασμένα ζώα. Τρώμε δίχως διαλογή, δίχως να επιλέγουμε, δίχως σκέψη και κριτική ικανότητα, ότι μας δοθεί. Μια αέναη κατανάλωση υλικών, ιδεών, ήχων και νοημάτων που εξαλείφει την ανθρώπινη ιδιότητα και μετατρέπει κάθε έναν από εμάς σε άβουλη οντότητα.

Ο Ρινόκερος γράφτηκε το 1959 από τον Ευγένιο Ιονέσκο ως προσωπικό σχόλιο του συγγραφέα για τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και τον ναζισμό που εξαπλωνόταν τότε σε όλες τις πόλεις. Το έργο αυτό ανήκει στο θέατρο του παραλόγου και μιλάει για την αποδοχή δίχως αντίσταση στο ρεύμα που λέγεται «κοινή γνώμη». Ο Γιάννης Κακλέας φέρνει το έργο του Ιονέσκο στο σήμερα και το τοποθετεί απέναντι στην σημερινή επιβολή επικοινωνιακών συστημάτων που έχουν ομογενοποιήσει τον άνθρωπο ως ψηφιακό δεδομένο. Με φουτουριστική εμφάνιση και ψηφιακή σκηνογραφία, πολύ γρήγορα ο θεατής αντιλαμβάνεται την απειλή που θα τον μεταλλάξει σε ρινόκερο. Αξιοπρεπής παρουσία θιάσου, με έντονη σκηνοθετική κίνηση, περιβάλει τον μοναδικό ήρωα αυτής και οποιαδήποτε άλλης εποχής, τον Μπερανζέ. Στο ρόλο αυτού ο μοναδικός  Άρης Σερβετάλης αμήχανος κυοφορεί το weird αίσθημα της μετάλλαξης που αρνείται να αποδεχτεί.

Ανατριχιαστικό έργο αλλά και ευφυέστατη απόδοση του Γ.Κακλέα στον ολοκληρωτισμό των σύγχρονων κοινωνικών συσχετισμών με τον Σερβετάλη πιστό στην πεμπτουσία της ύπαρξης, να κουβαλάει ένα από τα σημαντικότερα έργα όλων των εποχών και να βγαίνει ακόμα πιο μπροστά και από τα σκηνοθετικά εφέ που γεμίζουν ίσως παρορμητικά τις πολύτιμες σιωπές του έργου.

 Μία παράσταση που  τσιγκλάει την μόδα του socializing, της επιφανειακής ενημέρωσης, του εγωκεντρισμού και πολλών άλλων για να φτάσει στην επιβίωση του ανθρώπου θέτοντας ένα βασικό ερώτημα:

Εσύ έκανες τίποτα στο χρόνο που σου δόθηκε;

Κείμενο| Άννα Κάντα

Η μέθοδος Γκρονχολμ στο Άνεσις

Η παράσταση αφιερώνεται στη μνήμη του Διαγόρα Χρονόπουλου, διατηρώντας –στο μέτρο του δυνατού– τους συντελεστές και το πνεύμα της πρώτης  παράστασης.

Η Μέθοδος Γκρόνχολμ επιστρέφει στην αθηναϊκή σκηνή 12 χρόνια (πρώτη παράσταση: 31 Ιανουαρίου 2008) μετά το πρώτο ανέβασμα στην Ελλάδα. Το έργο παίχτηκε για πρώτη φορά τη σεζόν 2007-2008 στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου, γνωρίζοντας μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία (παίχτηκε για 6 σεζόν, Ιανουάριος  2008 – Ιούνιος 2013). Οι συντελεστές του πρώτου ανεβάσματος αναβιώνουν την παράσταση, τιμώντας τη μνήμη του Διαγόρα Χρονόπουλου (1939-2015), του σημαντικού αυτού σκηνοθέτη που διατέλεσε αναπληρωτής καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου (1995-1997), καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1998-2001), πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (2001-2005) και καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν (2004-2014).

Ο συγγραφέας, Τζόρντι  Γκαλθεράν, αναφέρει για το έργο:

«Η Μέθοδος Γκρόνχολμ αποπειράται να μιλήσει για τη σκληρότητα στις εργασιακές σχέσεις. Και θέλησα να το κάνω αυτό με αφορμή μία από τις πλέον απάνθρωπες διαδικασίες που υφίστανται στον εργασιακό κόσμο: την επιλογή προσωπικού. Η υπόθεση είναι απλή: οι τελευταίοι τέσσερις υποψήφιοι για μία θέση ανώτατου στελέχους σε μια σημαντική πολυεθνική εταιρεία συναντώνται και υποβάλλονται στις τελευταίες δοκιμασίες της διαδικασίας επιλογής, δοκιμασίες οι οποίες, ακροβατώντας στο παράλογο, δε φαίνεται να έχουν καμία σχέση με αυτή καθαυτή τη θέση εργασίας.

Όλες οι δοκιμασίες στις οποίες υποβάλλονται οι υποψήφιοι, όσο απίστευτο και αν φαίνεται, είναι εμπνευσμένες από πραγματικές τεχνικές επιλογής προσωπικού, καταγεγραμμένες σε σοβαρά έργα που έχουν εκπονήσει ειδικοί επί του θέματος. Το μόνο πράγμα που κάνει το έργο είναι να φτάσει τις δοκιμασίες στα άκρα, χωρίς να κρύψει το κωμικό στοιχείο που υποκρύπτεται σ’ αυτές».

Η Μέθοδος Γκρόνχολμ έχει αποσπάσει περισσότερα από 20 βραβεία και έχει παιχτεί σε πάνω από 60 χώρες. Το θεατρικό έργο του Γκαλθεράν μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 2005 (με τίτλο El método), σε διασκευή του συγγραφέα, και απέσπασε, μεταξύ άλλων, βραβείο Goya καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου.

 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Μαρία Τσατσαρώνη, Γιώργος Καραμίχος

Σκηνοθετική επιμέλεια: Γιάννης Μόσχος, βασισμένη στη σκηνοθεσία του Διαγόρα Χρονόπουλου

Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς

Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Θάλεια Γρίβα

Βοηθός φωτιστή: Ναυσικά Χριστοδουλάκου

 

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Ορφέας Αυγουστίδης

Πέτρος Λαγούτης

Βίκυ Παπαδοπούλου

Χρήστος Σαπουντζής

 

 

ΧΩΡΟΣ

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΕΣΙΣ

Λεωφ. Κηφισίας 14, Αθήνα

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 210 77 18 943

 

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 19:00,

Πέμπτη, Παρασκευή 21:00,

Σάβατο 18:30 & 21:00

Κυριακή 20:00

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Παρασκευή

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 20€

Μειωμένο 17€

 

 

Το Top Girls ανεβάζει ο Θωμάς Μοσχόπουλος.

Το διάσημο θεατρικό έργο TOP GIRLS (1982) της σπουδαίας Caryl Churchill έρχεται στις 2 Νοεμβρίου στο θέατρο ΠΟΡΤΑ, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου. Παίζουν επτά απ’ τις πιο σημαντικές Ελληνίδες ηθοποιούς της γενιάς τους: Μαρία Καβογιάννη, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Βίκυ Βολιώτη, Αλεξία Καλτσίκη, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Ειρήνη Μακρή, Άλκηστις Πολυχρόνη.

Κεντρική ηρωίδα του TOP GIRLS είναι η Marlene, μια φιλόδοξη γυναίκα καριέρας, υπεύθυνη ενός γραφείου ευρέσεως εργασίας για γυναίκες, μια «σιδηρά κυρία» που ανέρχεται θυσιάζοντας συνεργάτες, καθώς και τη δική της ευαίσθητη, ανθρώπινη πλευρά στον βωμό της επιτυχίας. Παρόλο που το έργο είναι γραμμένο σε ρεαλιστικό κώδικα, ξεκινά με μια διάσημη ονειρική πρώτη σκηνή, όπου ιστορικοί και διάσημοι μυθοπλαστικοί γυναικείοι χαρακτήρες καταθέτουν με ευφάνταστο τρόπο τις ιστορικά διαφορετικές πτυχές του ζητήματος της κοινωνικής θέσης των γυναικών. Στη συνέχεια, η δράση μεταφέρεται στον χρόνο συγγραφής του έργου, όπου με μια σειρά από συναρπαστικές συγκρούσεις ανάμεσα σε σύγχρονες γυναίκες και σημαντικές ανατροπές, η συγγραφέας αναπτύσσει τις θέσεις και τους προβληματισμούς της με θεατρικά ευφρόσυνο τρόπο και υπέροχους σκηνικούς χαρακτήρες, δημιουργώντας ένα θέαμα με παλμό.

 

Έργο πρωτότυπο ως προς τη δομή του, με εξαιρετικά λεπτό χειρισμό στο χιούμορ του, την ποιητικότητα, την ιστορικότητα αλλά και την κριτική του στάση απέναντι στην κοινωνική θέση της γυναίκας και μην έχοντας χάσει τίποτα απ’ τη φρεσκάδα του απ’ τη δεκαετία του ‘80, το TOP GIRLS διέπεται από μια βασική φεμινιστική προβληματική, δίνοντας μια πολύ καλή βάση για έναν ουσιαστικό διάλογο επί του θέματος. Παρόλα αυτά, δεν είναι ένα έργο για τον φεμινισμό αλλά για τη γυναίκα, την πολιτική και κοινωνική της θέση. Με αφορμή μία κριτική στον θατσερισμό, το TOP GIRLS εξετάζει τι σημαίνει χειραφέτηση, τι σημαίνει δικαίωμα και ταυτόχρονα ποιο είναι το τίμημα που οφείλει να πληρωθεί για να αναληφθούν οι νέοι ρόλοι σε κοινωνικό, προσωπικό και πολιτικό επίπεδο.

 

Το TOP GIRLS έκανε πρεμιέρα στη Μεγάλη Βρετανία το 1982 απ’ το Royal Court Theatre. Παρουσιάζεται την περίοδο αυτή στο Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου (2019), ενώ παλαιότερα ανεβάσματά του έχουν πραγματοποιηθεί στο Watford Palace Theatre (2006), το Greenwich Theatre (2006), το New York’s Public Theatre και το Broadway (2007-2008) και σε πολλά ακόμη σημαντικά θέατρα του κόσμου. Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 1983 απ’ το Εθνικό Θέατρο.

 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Σκηνοθετικό Σημείωμα

 

Το TOP GIRLS αποτελεί μια νηφάλια οπτική στο γυναικείο ζήτημα, που αρνείται τις χρωματισμένες υπερπλουστεύσεις και τη διαρκή συνθηματολογία, που δικαιολογείται μόνο ως θυμός και αμηχανία μπρος σ’ έναν κόσμο που αλλάζει βίαια και δραματικά.

 

Όσο ακόμα υπάρχουν άνθρωποι και τάσεις που αντιμετωπίζουν το γυναικείο θέμα ως μια αφορμή για διαχωρισμό και όχι για ένωση, η ανάγκη για διάλογο με τη γυναίκα του σήμερα καθίσταται απολύτως αναγκαία. Φαινόμενα όπως εκείνο του #MeToo, μιας υπεραπλουστευμένης δηλαδή αντιμετώπισης του γυναικείου θέματος, περιορίζονται δυστυχώς στη δαιμονοποίηση- κάτι που συμβαίνει πλέον σε όλα τα επίπεδα κοινωνικής και πολιτικής σκέψης. Το TOP GIRLS- έργο που θεωρείται και είναι πλέον κλασικό- είναι αποκύημα μιας γυναίκας συγγραφέως που στοχάζεται με τόλμη και βιωματικό προβληματισμό. Οι πραγματικές μάχες, άλλωστε, δεν περιορίζονται σε συνθηματολογία και συναισθηματολογία. Δίνονται χαμηλότονα και σε προσωπικό επίπεδο, μέσα από την ενδοσκόπηση και την ανάληψη των ευθυνών.

Θωμάς Μοσχόπουλος

 

 

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος    
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ 
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Ρωμανός Μαρούδης
Γραφιστική επιμέλεια: Μάριος Γαμπιεράκης – Χρυσούλα Κοροβέση [mavra gidia]

Διεύθυνση παραγωγής: Αναστασία Καβαλλάρη
Γραφεία Τύπου & Επικοινωνίας: Ανζελίκα Καψαμπέλη (STEFI & Lynx PRODUCTIONS) –  Ελεάννα Γεωργίου (θέατρο ΠΟΡΤΑ)

Φωτογραφίες-Video: Πάτροκλος Σκαφίδας

Μια παραγωγή της Stefi Productions – Γιάννης Μ. Κώστας σε συμπαραγωγή με το θέατρο ΠΟΡΤΑ

 

Παίζουν: Μαρία Καβογιάννη, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Βίκυ Βολιώτη, Αλεξία Καλτσίκη, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Ειρήνη Μακρή, Άλκηστις Πολυχρόνη

 

 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Τετάρτη 20.00
Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο: 21.00
Κυριακή: 19.00


ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

 

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ: Κάθε Πέμπτη 12€

 

Τετάρτη
17 ευρώ-Κανονικό

15 ευρώ-Φοιτητικό & άνω των 65

12 ευρώ-Ανέργων

 

 

 

Πέμπτη-Παρασκευή

15 ευρώ-Κανονικό

12 ευρώ-Φοιτητικό και άνω των 65

10 ευρώ-Ανέργων

 

Σάββατο-Κυριακή

20 ευρώ-Κανονικό

15 ευρώ-Φοιτητικό & άνω των 65

12 ευρώ-Ανέργων

 

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ: https://bit.ly/2YYNmos

 

viva.gr, 11876, SevenSpots, Reload Stores, WIND, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Αθηνόραμα, Viva Kiosk, Yoleni’s

Η Φαλακρή Τραγουδίστρια του Ιονέσκο

 

Μετά από έναν σύντομο επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων την περσινή χρονιά, «Η φαλακρή τραγουδίστρια» επανέρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν. Το αριστούργημα του Ευγένιου Ιονέσκο, που σκηνοθέτησε η Σοφία Μαραθάκη, ανεβαίνει ξανά τον Οκτώβριο στη Σκηνή της Φρυνίχου για λίγες παραστάσεις.

 

Γραμμένο το 1948, το έργο «Η φαλακρή τραγουδίστρια» καθιερώνει ουσιαστικά το Θέατρο του Παραλόγου, καταρρίπτοντας όλους τους συμβατικούς κανόνες τις κλασικής δραματουργίας. Περιγράφοντας με παράδοξο τρόπο την τυποποιημένη καθημερινότητα της αστικής κοινωνίας, ο Ευγένιος Ιονέσκο αποκαλύπτει την ανεπάρκεια της γλώσσας ως μέσο επικοινωνίας και επιτίθεται σ΄ έναν κόσμο που μοιάζει να έχει χάσει τη μεταφυσική του διάσταση.

 

Ο κύριος και η κυρία Σμιθ υποδέχονται τον κύριο και την κυρία Μαρτέν μέσα στο εγγλέζικο αστικό σαλόνι τους. Όλοι μαζί προσπαθούν να διασκεδάσουν την ανία τους καταφεύγοντας σε κοινοτοπίες, όταν εισβάλλει ο Αρχηγός της Πυροσβεστικής, ο οποίος βρίσκεται σε μυστική αποστολή. Παράλληλα, η υπηρέτρια του σπιτιού, η Μαίρυ, φαντασιώνεται πως είναι ο Σέρλοκ Χολμς και απαγγέλει αυτοσχέδια ποιήματα.

 

Αιχμάλωτοι της συνήθειας, των άσκοπων γλωσσικών επαναλήψεων και των επιφανειακών σχέσεων, οι ήρωες του Ιονέσκο χαρακτηρίζονται από παντελή έλλειψη πνευματικότητας και συναισθηματικής νοημοσύνης, θύματα ενός κοινωνικού συστήματος που τους οδηγεί στη λήθη και τον πνευματικό αφανισμό.

 

Η φαλακρή τραγουδίστρια ανεβαίνει για πρώτη φορά στο Θέατρο Τέχνης το 1961 σε σκηνοθεσία του Καρόλου Κουν και μετάφραση του Κώστα Σταματίου, φέρνοντας το αθηναϊκό κοινό σε επαφή με την πρωτοποριακή ευρωπαϊκή θεατρική γραφή της εποχής.

 

Με όχημα τη νέα μετάφραση της Δήμητρας Κονδυλάκη, η Σοφία Μαραθάκη και η Ομάδα Θεάτρου Ατονάλ επιχειρούν ν΄ ανακαλύψουν εκ νέου το παράλογο σύμπαν του έργου, αντιμετωπίζοντας το ως «οικοδόμημα καταστροφής» που σιγά- σιγά καταρρέει αφήνοντας να φανούν η πλήξη, η μοναξιά και η γελοιότητα που χαρακτηρίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Μετάφραση: Δήμητρα Κονδυλάκη

Σκηνοθεσία: Σοφία Μαραθάκη

Συνεργάτης δραματολόγος: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου

Σκηνικό- Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης

Μουσική: Βασίλης Τζαβάρας

Κίνηση: Βρισηίδα Σολωμού

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη

Επιμέλεια κομμώσεων: Χρόνης Τζήμος

Κατασκευή κοστουμιών: Γιώργος Παρλιάρος, Ελένη Μελισσού

Φωτογραφίες: Andrea Bonetti

Καλλιτεχνική συνεργασία: Εύα Μαραθάκη

Εκτέλεση παραγωγής: POLYPLANITY Productions / Γιολάντα Μαρκοπούλου & Βίκυ Στρατάκη

 

Διανομή :

Κος Σμιθ: Μάριος Παναγιώτου

Κα Σμιθ: Φωτεινή Παπαχριστοπούλου

Κος Μαρτέν: Κωνσταντίνος Παπαθεοδώρου

Κα Μαρτέν: Μαρία Παρασύρη

Μαίρυ: Σοφία Μαραθάκη

Ο Αρχηγός της Πυροσβεστικής: Κωνσταντίνος Μωραἴτης

Με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος.

Συμπαραγωγή : Ομάδα ΑΤΟΝΑλ- Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

 

Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού

 

Θέατρο Τέχνης ΦΡΥΝΙΧΟΥ

21 Οκτωβρίου-3 Δεκεμβρίου

Δευτέρα-Τρίτη 21.00

Εσείς τι ξέρετε για τους ρινόκερους;

Κάποιες φορές δε νιώθετε να στεγνώνει ο λαιμός σας και να μην μπορείτε να καταπιείτε; Να μαζεύεται το σάλιο στο στόμα και να μην κατεβαίνει; Να σε πνίγει και να μην μπορείς να προχωρήσεις φυσικά στην επόμενή σου σκέψη. Τρομερό δεν είναι να πρέπει να δίνεις εντολή στον εαυτό σου για κάτι τόσο απλό;  Κατάπιε! Κατάπιε! Σαν να αναστέλλεται η ανθρώπινη λειτουργία σταδιακά. Εμένα μου συμβαίνει συχνά. Χάνομαι από το περιβάλλον μου και βλέπω ανθρώπους να κάνουν κινήσεις αφύσικες. Δάχτυλα που πάνε πάνω κάτω σε οθόνες. Κεφάλια να κρέμονται από τον αυχένα. Μάτια να μεγαλώνουν μπροστά σε φως. Λέξεις. Λέξεις, φράσεις, τίτλοι παντού με μηνύματα. Ήχοι επαναλαμβανόμενοι από πλήκτρα και κουδούνια. Πολλά κουδούνια. Όλοι δείχνουν να γνωρίζουν. Μασουλάνε τις πληροφορίες και φτύνουν γνώμες για τα πάντα. Αυτό που με ενοχλεί όμως περισσότερο είναι η ταχύτητα. Γίνονται όλα τόσο γρήγορα. Τόσο φευγαλέα. Όλοι είναι σε μία διαρκή κίνηση. Ένα τρέξιμο ασύλληπτο. Ένα κυνηγητό συνεχόμενο προς κάτι ανικανοποίητο. Νιώθω τόσο κουρασμένη! Τα βράδια πριν πέσω για ύπνο διαβάζω πληροφορίες για διάφορα ζώα της ζούγκλας. Με χαλαρώνει. Ξέρατε ότι οι ρινόκεροι με το ένα κέρατο είναι οι αφρικανικοί και αυτοί με τα δύο κέρατα είναι οι ασιατικοί; Μπορεί να κάνω και λάθος βέβαια. Οι μεν να είναι από Ασία και οι δε από Αφρική. Δεν έχω διαβάσει πολλά για τους ρινόκερους και δεν το γνωρίζω το θέμα. Αδιαμφισβήτητα όμως ξέρω ότι είναι τεράστιοι, πελώριοι και στο πέρασμά τους καταστροφικοί. Κανονικά τέρατα.

Προσεχώς η συνέχεια..

ΡΙΝΟΚΕΡΟΣ του Ευγένιου Ιονέσκο,

σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα με τον ‘Αρη Σερβετάλη στον πρωταγωνιστικό ρόλο  και τους Έλλη Τρίγγου, Στέλιο Ιακωβίδη, Ροζαλία Κυρίου, Θάνο Μπίρκο, Πάνο Παπαδόπουλο, Αγγελική Τρομπούκη, Κωστή Μπούντα, Αναστασία Στυλιανίδη.

Θέατρο Κιβωτός.

Πειραιώς 115, Αθήνα 118 54

Τηλέφωνο κρατήσεων: 210 34 27 426

 

Mute του Γιώργου Χρυσοστόμου

Ένας άνθρωπος που κυνηγά το μυαλό του, ένας άνθρωπος που αρνείται τις λέξεις. Μια πολυκατοικία. Ένας μαέστρος, ένας ηλικιωμένος, ένας φοβιτσιάρης, ένας γυμναστής, ένας σεξομανής, ένας γκαντέμης… Τι τους συνδέει; Είναι ένας ή περισσότεροι; Κάποτε όλα διαλύονται· οι λέξεις έρχονται απρόσμενα. Μια παράσταση με μουσική χωρίς μουσικούς, με λέξεις χωρίς λέξεις. Μια παράσταση που κάποιος τολμά να ανοίξει την πόρτα του δωματίου του και να δείξει τι πραγματικά υπάρχει μέσα σε αυτό.

 

 

MUTE. 1998 Θεσσαλονίκη. Μπλε βαμμένο δωμάτιο. Συγκάτοικος με τρεις αγνώστους. Ένα cd player. Ενα mini disk. Κανένα κινητό τηλέφωνο. Μουσική με ακουστικά στ’ αυτιά. Το αριστερό δεν δουλεύει. Μονοφωνικό αποτέλεσμα. Κατά τη διάρκεια ακρόασης τζαζ κομματιού γεννήθηκε ο Μαέστρος. Και άλλοι ήρωες που παρέα με τον εφευρέτη τους δεν τραγουδήσανε ποτέ. Ούτε στη χαρά, ούτε στον πόνο. Λαχτάρα για μουσική, φόβος για τραγούδι όμως. Οι ήρωες αυτοί βγήκανε να δουλέψουνε βαθιά στη νύχτα. Για να φάει ψωμί ο εφευρέτης. Με σοφία η Σοφία θα τα βγάλει όλα αυτά στο φως. Που θα το σχεδιάσει η άλλη Σοφία. Και με τα φώτα της Φωτεινής θα γεννηθούνε κι άλλα, που θα τα πάρει ο ήλιος της Ηλιάνας και θα τα απογειώσει για να πετάξουν όλοι μαζί πάνω στης Μαγδαληνής το σκηνικό. Τα λόγια είναι περιττά.

Με εκτίμηση

Γιώργος Χρυσοστόμου

 

Συντελεστές της παράστασης

Ιδέα: Γιώργος Χρυσοστόμου

Σκηνοθεσία: Σοφία Πάσχου, Γιώργος Χρυσοστόμου

Δραματουργία: Juan Ayala

Σκηνικά-κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού

Μουσική επιμέλεια: Φωτεινή Γαλάνη

Σχεδιασμός φωτισμών: Σοφία Αλεξιάδου

Βοηθός σκηνοθέτη – κίνηση: Ηλιάνα Γαϊτάνη

 

Παίζει ο Γιώργος Χρυσοστόμου

 

 

 

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή Θέατρο Νέου Κόσμου

Από 17.10.2019 – 19.01.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 65 λεπτά

 

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Από 17/10 έως 24/11

Τετάρτη 21:00

Πέμπτη 21:00

Παρασκευή 21:00

Σάββατο 18:30

Κυριακή 21:30

 

Από 6/12 έως 19/1

Τετάρτη 18:30

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 18:30

Κυριακή 21:15

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Παρασκευή

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

 

Οι θεατές πρέπει να φοβηθούν για να καταλάβουν

ΗΙV

«Απόψε, λοιπόν, θα σας μιλήσω για την υπόθεση της  Επίφανι Γκούντμαν. Είναι η Νιγηριανή πόρνη που αυτοκτόνησε το 2013 στην Αθήνα. Δέκα μέρες πριν βγάλανε την φωτογραφία της στην δημοσιότητα για να μας ενημερώσουν πως έχει τον ιο του HIV.. Για λόγους Δημόσιας Υγείας… Δέκα μέρες μετά αυτοκτόνησε στο Κατάστημα Προσωρινής Κράτησης. Φυλακή είναι – αλλά έτσι το λένε επίσημα: Κατάστημα.

Είχε γίνει μεγάλος σαματάς τότε. Το θυμάστε, σωστά; Το Υπουργείο είχε δώσει στη δημοσιότητα ονόματα και φωτογραφίες με τις πόρνες που είχαν τον ιό του AIDS. Για να τις δούνε οι πελάτες τους και να πάνε να κάνουν εξέταση. Οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα ξεσηκώθηκαν. Είπαν για διαπόμπευση. Είπαν πολλά. Πολύς κόσμος πήρε το μέρος τους. Ανθρωπιστικές οργανώσεις, φορείς για τα δικαιώματα των γυναικών και τέτοια. Μετά το πράγμα έκατσε…

Όμως, το είπαμε και πριν, τώρα πια μπορούμε να μαθαίνουμε όσα δεν μπορούμε να διανοηθούμε. Πλέον όλοι έχουμε κινητά. Ό,τι και να μας πούνε, το ψάχνουμε στο Google. Δεν δικαιούμαστε να λέμε “αδιανόητη δυστυχία”. Οφείλουμε να την διανοηθούμε.»

Γεγονότα


Το κορίτσι αυτό κλάπηκε 14χρονών από δουλεμπόρους στη Νιγηρία και κρατήθηκε για πολλά χρόνια προκειμένου να «εκπαιδευτεί» στο ρόλο εκμετάλλευσης που της έδωσαν.

Και αυτή όπως και πολλά άλλα κορίτσια μεταφέρθηκαν δεμένα από το λαιμό σε χώρους όπου καθημερινά βιάζονταν και απειλούνταν.

Το κάψιμο με σίδερο σε διάφορα σημεία του σώματός τους επαναλαμβανόταν καθημερινά επί δύο φορές ως «μαστίγιο» που «τιθασεύει» την ανάγκη τους για ελευθερία.

Μετά από την μεγάλη βασανιστική «εκπαίδευσή» τους τα κορίτσια αυτά μοιράζονται στην Ευρώπη και κάθε 6 μήνες τις μετακινούν ώστε να μην μπορέσουν ποτέ να πιαστούν από τις αρχές ή να βρουν μόνες τους άκρες και να απελευθερωθούν.

Όσες προσπαθούν να δραπετεύσουν, βασανίζονται  σκληρά και κάποιες δεν καταφέρνουν να ζήσουν.

Η διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών το 2012 από το Υπουργείο Υγείας και όλη η απάνθρωπη διαχείριση της κατάστασης δημιούργησε πολλές αντιδράσεις από οργανώσεις που υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το κορίτσι από τη Νιγηρία αυτοκτόνησε με το σύρμα από το καζανάκι της τουαλέτας του τμήματος λίγες μέρες μετά την δημοσίευση.


 

Η Παράσταση

 

Τρία παιδιά, η Έλενα Σωκράτους, ο Οδυσσέας Ι.Κωνσταντίνου και η Βασιλική Κυπραίου με προσωπικό κόστος (υλικό και ψυχικό) έφεραν επί σκηνής το κείμενο του Θανάση Τριαρίδη σε ένα κλειστοφοβικό περιβάλλον με απλότητα και φυσικότητα δημιουργώντας την αίσθηση μιας έντονης συζήτησης μεταξύ ηθοποιού και ακροατών. Τυχεροί όσοι στριμωχτήκαμε στην αίθουσα για να παρακολουθήσουν την ερμηνεία της Βασιλικής στο 3ο πρόσωπο υπό τις οδηγίες της Έλενας σε λιγοστό φως.

«Οι θεατές πρέπει να φοβηθούν για να καταλάβουν»

Στην παράσταση αυτή δεν χωράει καμία κριτική, κανένα σχόλιο και καμία περιγραφή πέραν της βιωματικής εμπειρίας που καθένας μπόρεσε να πλησιάσει με την in our face επίθεση της ηθοποιού προς εμάς. Αφορά την προσωπική υπόθεση μιας νιγηριανής πόρνης με ονοματεπώνυμο και απευθύνεται προσωπικά σε κάθε θεατή με ονοματεπώνυμο.

Η ιστορία της Νιγηριανής κοπέλας στέκεται απέναντι σε όλους εμάς που γεννηθήκαμε και ζούμε μία εξιδανικευμένη ρουτίνα με ανύπαρκτα προβλήματα και διεκδικήσεις.

| Άννα Κάντα |

 

In Yer Face Θέατρο

Θέατρο που χρησιμοποιεί την τεχνική του σοκ πατώντας σε ακραίες εικόνες προσπαθώντας επιθετικά να περάσει το μήνυμα στο κοινό. Η θεατρική αυτή τάση ξεκίνησε από την Αγγλία στα τέλη του ’60 αλλά μεγάλωσε και θεμελιώθηκε μετά τη δεκαετία του ’90. Στα Ελληνικά μεταφράζεται θέατρο στα μούτρα σου και συχνά θα ταιριάξει με σκηνές που προκαλούν φρίκη, τρόμο, αηδία προσπαθώντας να συμπαρασύρουν τον θεατή σε έντονα αποκρουστικά συναισθήματα εντείνοντας την βιωματική εμπειρία.

 

Ταυτότητα Παράστασης

 

Κείμενο: Θανάσης Τριαρίδης

Σκηνοθεσία: Έλενα Σωκράτους

Συνεργάτης σκηνοθέτης, Φωτογραφίες, Βίντεο: Οδυσσέας Ι. Κωνσταντίνου

Δραματουργία: Η ομάδα

Γραφιστικά: Πέτρος Ζάβρακας

 

Ερμηνεύει: Βασιλική Κυπραίου

 

** Η παράσταση είναι ακατάλληλη για άτομα κάτω των 15 ετών, καθώς επίσης και άτομα με καρδιακές παθήσεις ή κρίσεις πανικού.

 

**  Το κείμενο της παράστασης κυκλοφορεί από την ΚΑΠΑ Εκδοτική (Τριλογία: Leopold, Football, HIV )

 

 

 

 

Στοιχεία Παραστάσεων σε Αθήνα

 

Τελευταίες Παραστάσεις:  Παρασκευή,  13 | Σάββατο,  14 & Κυριακή,  15 Σεπτεμβρίου 2019 (διπλή παράσταση)

Στις 13/9 θα ακολουθήσει  συζήτηση μετά την παράσταση.

Ώρα Έναρξης: 21.00 και έξτρα παράσταση την Κυριακή, 17/9 στις 19.00

Διάρκεια: 60 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Θέατρο: FAUST, Καλαμιώτου 11 & Αθηναΐδος 12, 150 60 Αθήνα

Τηλέφωνο για πληροφορίες και κρατήσεις: 210 3234095

Είσοδος: 12 € (γενική είσοδος) / 10 € (μειωμένο για φοιτητές, ανέργους, άνω των 65) / 5 € (με ατέλεια)

Προπώληση Εισιτηρίων: Viva.gr

Υποστηρικτές:

 

Θετική Φωνή

Deutsche Aidshilfe

Κ.Υ.Φ.Α (Κέντρο Υποστήριξης Ανθρώπων Που Ζουν Με HIV/AIDS)