All posts tagged: ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ

«Αθηνά Χατζηεσμέρ, ετών 17», Επί Κολωνώ

Μετά την επιτυχημένη της πορεία την θεατρική περίοδο 2015-2016, η παράσταση του έργου της Θαλασσιάς Αντωνοπούλου, «Αθηνά Χατζηεσμέρ, ετών 17» επιστρέφει στο Black Box του Επί Κολωνώ, για ένα νέο κύκλο παρουσίασής της από το Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2017. Αξίζει να σημειωθεί πως κατά τη διάρκεια της θεατρικής περιόδου 2015-2016, η «Αθηνά Χατζηεσμέρ, ετών 17» έφτασε τις 100 παραστάσεις τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλα σημεία της Ελλάδας. Συγκεκριμένα παρουσιάστηκε σε: Ρέθυμνο, Χανιά, Ικαρία, Κω, Πάτρα και εντός Αττικής στην Ν. Φιλαδέλφεια, το Ν. Ηράκλειο, το Κερατσίνι ενώ κορυφαία στιγμή ήταν την παράσταση που δόθηκε στον ιστορικό χώρο εκτέλεσης της ίδιας της Αθηνάς Χατζηεσμέρ και χιλιάδων άλλων αγωνιστών, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Λίγα λόγια για την Αθηνά Χατζηεσμέρ και την παράσταση Παιδί προσφύγων από την Ιωνία, η Αθηνά Χατζηεσμέρ ή Εσμερίδου γεννήθηκε το 1927 και έζησε στον Ταύρο. Έφηβη ακόμα, οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ και αγωνίστηκε μαζί με χιλιάδες άλλους νέους για μια ελεύθερη από τους φασίστες κατακτητές Ελλάδα και μια πιο δίκαιη κοινωνία. Στις 2 Οκτωβρίου 1944, στα 17 της χρόνια, και αφού βασανίστηκε …

Άγριος Σπόρος ΘΕΑΤΡΟ ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ

  «Τροχίζω πρώτα το μαχαίρι, τ ‘αφήνω σε κρύο νερό να σφίξει το ατσάλι, φοράω τις γαλότσες για τα αίματα και δένω μπροστά ένα νάιλον.» Ποδοκλείδωμα κάνει ο Σταύρος στα γουρούνια. Τα άλλα ακούνε τα σκουξήματα  και ταράζονται. Μετά τους ρίχνει λίγο φαΐ και ξεχνιούνται. Όπως γίνεται και με τους ανθρώπους. Έτσι δεν γίνεται; Οι ξένοι μάλλον δεν σφάζουν έτσι. Με ποδοκλείδωμα. Είναι πιο καθωσπρέπει ρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε; Έχουν πιο εξελιγμένα μέσα.  Είναι άγριος ο άνθρωπος που βαστάει μαχαίρι άλλωστε. Δεν ξέρεις τι μπορεί να κάνει.  Έχω γνωρίσει πολλούς σαν τον Σταύρο.  Κάθε χρόνο στη παραλία, στο χωριό. Όχι μόνο στο δικό μου. Και στα νησιά που γεμίζουν τουρίστες.  Τύποι σαν τον Σταύρο ξεχωρίζουν από μακριά. Όχι , δεν λέω από τα ρούχα. Είναι η άνεση στο χώρο. Είναι σαν να τους ανήκει το χώμα που πατάνε. Σαν να τους ανήκει ο ουρανός. Ο αέρας που αναπνέουν. Ξέρω τέτοιους πολλούς.  Ανοιχτοχέρηδες αλλά οξύθυμους. Όλο λόγια και πατέντα.  Σαν τον πατέρα μου. Σαν τον παππού μου. Και να πεις ότι είχανε λεφτά; …