Όταν ανήκουμε στο σύνολο, δεν έχουμε ενοχές. Ευθύμης Φιλίππου και Vasistas.

Κάθε άνθρωπος έχει κάτι που να του αρέσει πολύ να κάνει. Να το απολαμβάνει ολοκληρωτικά! Σίγουρα αν το στερούνταν θα ήταν δύσκολο να συνεχίσει να ζει.
«Αν το κολύμπι με ευχαριστεί, να μην βουτήξω ξανά σε γαλάζια καθαρά νερά»

Έτσι είναι ο ιδανικός όρκος που έφτιαξε ο Ευθύμης Φιλίππου για τους Vasistas. Λόγος αναφερόμενος μόνο στο υπέρτατο εγώ μας, αφέντη της ύπαρξής μας.

Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να επιδώσουμε και μία ανάλογη τιμωρία στους εαυτούς μας. Ή καλύτερα σε κάποιον άλλον που μισούμε. Που δεν τον θέλουμε ή που τον θεωρούμε ψεύτη, υποκριτή. Κάποιον σίγουρα χειρότερο από εμάς. Μια τιμωρία ας πουμε όπως να του κόψουμε το νερό στο σπίτι. Πως θα ζήσει χωρίς νερό στο σπίτι; Θα είναι αναμφίβολα βασανιστικό.  Εναλλακτικά μπορούμε να του κόψουμε πολύ κοντά τα νύχια, να μπαίνουν στο κρέας και να πονάει.

Οι απολογίες 4 και 5 είναι μια ιερά εξέταση της υποκειμενικότητάς μας.

Κάτι που εμείς θεωρούμε σωστό ή λάθος, κάτι που επιθυμήσαμε πολύ κάποτε ή μισήσαμε αρκετά. Γι αυτές τις μικρές στιγμές, φαινομενικά ασήμαντες, γι αυτές θα κριθούμε και σαν παιδιά θα ζητήσουμε επιβράβευση ή τιμωρία.

Αν λέμε αλήθεια και έχουμε τον «ιερό» μας εξεταστή χαρούμενο, τότε υποτίθεται ότι ανήκουμε και εμείς στο σύνολο. Ω ναι! Τότε μπορούμε να ενταχθούμε. Απλά να ενταχθούμε. Στο σύνολο είναι καλύτερα. Πολύ καλύτερα από την μοναδικότητα. Μόνος του κανείς δεν περνάει καλά. Στο σύνολο δεν έχει ενοχές.

Η κρίση θα έρθει μία βαριά μέρα και θα μας χωρίσει σε καλούς και κακούς. Τα λάθη που κάναμε στην ζωή μας θα καθορίσουν και την συνέχειά μας. Αυτό λέει η θρησκεία. Το ίδιο αναπαράγει και η κοινωνία. Μία ενδελεχής και αέναη κρίση όλων μας. Ποιός υπερέχει του άλλου και γιατί; Ποιος είναι άξιος να συνυπάρχει με τους άλλους και γιατί;

 

Πρώτα να είμαστε άξιοι ως παιδιά, μετά ως μαθητές, ως σύζυγοι, ως γονείς, ως γείτονες, φίλοι, ως υπάλληλοι ή/και ως γέροι.

«Αν δεν είμαι ειλικρινής, δεν είμαι άξιος να είμαι εδώ μπροστά σας»

Ένα ακόμα υπέρτατο κείμενο του Ευθύμη Φιλίππου για την εντυπωσιακά δεμένη ομάδα των Vasistas. Ακριβώς άξιο των προσδοκιών και μυσταγωγικά τοποθετημένο στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγ. Παύλου. Οι απολογίες 4 και 5 είναι αποσπάσματα μνήμης δύο, τυχαία επιλεγμένων, ανθρώπων που τους επιβάλλεται μία αλλόκοτη δικαιοσύνη.  Παρών ο υπέροχος, σωματικά και φωνητικά, συγχρονισμένος χορός 5 γυναικών, σαν κοινωνικός όχλος επηρεάζει την έκβαση της εξέτασης προσομοιώνοντας την τάση της κοινωνίας στην κάθε μας επιλογή.

«Αν κοιμάμαι ήσυχα τα βράδια, το μαξιλάρι μου να γίνει πέτρα»  Κι αν λέω ψέματα για την παράσταση αυτή, να μην δω ποτέ ξανά θέατρο.

Κείμενο| Άννα Κάντα

 

YΓ: Για λίγες πολύ λίγες παραστάσεις και μικρός αριθμός θέσεων. Τα εισιτήρια δεν σας εξασφαλίζουν καλή θέση. Θα πρέπει να πάτε νωρίς για να επιλέξετε την θέση σας.

 

apologies4&5_parallele07_isabelleschneider08_

Πληροφορίες

Σκηνοθεσία: Αργυρώ Χιώτη

Μουσική διασκευή και διδασκαλία: Henri Kergomar

Σκηνικός χώρος: Μπάμπης Χιώτης

Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας

Κοστούμια: Χριστίνα Κάλμπαρη

Βοηθός σκηνοθέτη: Αντώνης Αντωνόπουλος

Βοηθός δραματουργίας: Άρτεμη Χρυσοστομίδου

Βοηθός ενδυματολόγου: Ιφιγένεια Νταουντάκη

Καλλιτεχνική συνεργάτιδα: Ariane Labed

Φωτογραφίες: Isa schneider

                                         

Με τους: Εύη Σαουλίδου, Ευθύμη Θέου, Φιντέλ Ταλαμπούκα

Χορός: Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Ματίνα Περγιουδάκη, Τζωρτζίνα Χρυσκιώτη, Ελένη Βεργέτη, Αργυρώ Χιώτη

 

Τοποθεσία: Αγγλικανική Εκκλησία «Άγιος Παύλος» (Φιλελλήνων 27, Σύνταγμα)

Μέρες παραστάσεων: 28 & 29 Ιανουαρίου, 5, 11, 12 & 18 Φεβρουαρίου

Ώρα: 21:00
Διάρκεια: 70 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 12€ ολόκληρο, 8€ μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων, +65, ΑμεΑ)
Κρατήσεις: 6944 965 863
Εισιτήρια πωλούνται τις ημέρες των παραστάσεων στο ταμείο της Αγγλικανικής Εκκλησίας «Άγιος Παύλος» από τις 19:30 και μέχρι την έναρξη της παράστασης.
Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Advertisements

Τον είδαμε και εμείς τον Ρομπ στη Στέγη.

Κόκκινα τριαντάφυλλα;

Ωραίο!

Υπεροψία;

Άσχημο!

Πορτοκάλια;

Ωραίο!

Ωραίο κι όταν τα ξεφλουδίζουν στη σκηνή και μυρίζει όλη η Στέγη πορτοκάλι.

Ωραίο ακόμα και όταν τα ρουφάνε με μικρόφωνα και ακούγεται το αδηφάγο ξεζούμισμά τους. Brilliant Δημήτρη Καρατζά, ξύπνησες τις αισθήσεις.

Το trailer ήταν λευκό και μαύρο. Η σκηνική όμως παρουσία πολύχρωμη και λαμπυρίζουσα. Έκπληξη για το κοινό. Αναγεννησιακός καμβάς ο μυστικός τους δείπνος, το ίδιο και το όργιο των ομιλούντων καθώς ξεγυμνώνονται. Δεν είναι η πρώτη φορά, όχι! Βλέπουμε συχνά όργια στην σκηνή προς μία εκτόνωση αλλά αυτό ήταν οπτικός οργασμός ισορροπίας κινήσεων χρωμάτων και υφών.Επιπλέον;  Σκηνικά! Ευθεία γραμμή, μηδενικό βάθος (μου έλειψε λίγο) και όμορφα κομμένα φωτογραφικά ορθογώνια που συνοδεύουν τους χαρακτήρες. Ο αγαπημένος Ρομπ ( από τον Ρομπέρτο Τσούκο) απών και ούτε μας αφορά και πολύ. Η αφορμή φέρνει μονολόγους φαντασίας του Ευθύμη Φιλίππου. Δηλώνω φανατική του είδους πλέον. Δεν με νοιάζει αν τον θεωρείτε ανώμαλο όπως χαρακτηρίσατε τους ήρωες του παν πολλές φορές.  Ταυτίστηκα με το αντίστροφο της λογικής. Λάτρεψα τα κίνητρα τους και γέλασα με την ευφυία της σαρκαστικότητας  αυτού του κειμένου. Ναι η κοινωνία μας είναι γεμάτη στερεότυπα. Φράσεις που ακούγονται συνεχώς για την οικογένεια, την δουλειά, την αγάπη.Πόσα πράγματα λέγονται καθημερινά και δεν έχουν κανέναν απολύτως νόημα;

Όταν αγαπάτε κάποιον να του το δείχνετε γιατί αλλιώς μπορεί να νομίζει πως τον μισείτε…λέει ο Χρήστος Λούλης σε όσους τον ακούνε.

Η ψυχασθένεια μπορεί να μοιάζει με ότι ειπώθηκε σε αυτό το έργο αλλά δεν απέχει από τον ανθρώπινο μυαλό. Και δεν έχει πάντα την μορφή κάποια αρρώστιας. Πρέπει να σταματήσετε να την φοβάστε. Πως θα ήταν να σκότωνες έναν κακόγουστο τύπο, μία πωλήτρια που δεν ξέρει να κάνει τη δουλειά της, την οικογένεια ενός καλοσυνάτου ανθρώπου για να δοκιμάσεις τα όρια του;  Σίγουρα του Φιλίππου του αρέσει η  ανορθόδοξη βία. Το έχει αποδείξει στις ταινίες του Λάνθιμου. Μου το θύμισε και τώρα. Είναι οι περιγραφές του τόσο σκληρές όσο και η εικόνα του. Που θιχτήκατε δεν κατάλαβα. Στην λέξη καύλα; Στα αποτρόπαια εγκλήματα του Ρομπ; Στο γυμνό του Μιχάλη Σαράντη;  Θα συμφωνήσω ότι δεν είμαστε υποχρεωμένοι να βλέπουμε συνεχώς και μόνιμα την ανορθόδοξη πλευρά του ανθρώπινου εγκεφάλου γιατί έτσι η όποια τέχνη θα γίνει μόνιμα αποκρουστική και το όμορφο θα εκλείψει. Τουλάχιστον όμως αν είναι κάποιος να ασχοληθεί με την παράδοξη σκοτεινή μεριά της κοινωνίας ας είναι ο Ευθύμης Φιλίππου, παρακαλώ!

Συνεργασία Καραντζά – Φιλίππου ;

Ωραία

Θέατρο στη Στέγη;

Ωραίο.

Ρομπ ;

Ιστορικό θεατρικό Παρελθόν

 

Κείμενο| Άννα Κάντα

 

Οι παραστάσεις ολοκληρώθηκαν στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών

Κείμενο: Ευθύμης Φιλίππου

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς

Ηχητική Δραματουργία-Μουσική Σύνθεση: Δημήτρης ΚαμαρωτόςΣύμβουλος Δραματουργίας: Θεοδώρα Καπράλου

Σκηνικό: Κλειώ Μπομπότη

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Α’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Γκέλυ Καλαμπάκα
Β’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Ράνια Καπετανάκη
Βοηθός Ενδυματολόγου: Ιφιγένεια Νταουντάκη
Βοηθός Σκηνογράφου: Κατερίνα Αριανούτσου
Κατασκευη σκηνικού: Παναγιώτης Λαζαρίδης
Κατασκευή καρέκλας: d.Mod
Κατασκευή κοστουμιών: Παναγιώτα Τσομπανάκη
Μετάφραση υπερτίτλων: Μέμη Κατσώνη
Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Εκτέλεση Παραγωγής: Θεοδώρα Καπράλου

 

Ερμηνεύουν: Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Γιάννης Κλίνης, Χρήστος Λούλης, Βασίλης Μαγουλιώτης, Αγγελική Παπούλια, Ελίνα Ρίζου, Εύη Σαουλίδου, Μιχάλης Σαράντης, Σταυρούλα Σιάμου, Μαρία Σκουλά
Ηχογραφήσεις μουσικής: Κουαρτέτο εγχόρδων L’ Anima (Στέλλα Τσάνη, Λευκή Κολοβού, Ηλίας Σδούκος, Μπρουνίλντα-Ευγενία Μάλο)