All posts tagged: Θέατρο Κιβωτός

Σε λίγο θα γίνουμε όλοι Ρινόκεροι.

Κάποιες φορές δε νιώθετε να στεγνώνει ο λαιμός σας και να μην μπορείτε να καταπιείτε; Να μαζεύεται το σάλιο στο στόμα και να μην κατεβαίνει; Να σε πνίγει και να μην μπορείς να προχωρήσεις φυσικά στην επόμενή σου σκέψη. Τρομερό δεν είναι να πρέπει να δίνεις εντολή στον εαυτό σου για κάτι τόσο απλό;  Κατάπιε! Κατάπιε! Σαν να αναστέλλεται η ανθρώπινη λειτουργία σταδιακά. Εμένα μου συμβαίνει συχνά. Χάνομαι από το περιβάλλον μου και βλέπω ανθρώπους να κάνουν κινήσεις αφύσικες. Δάχτυλα που πάνε πάνω κάτω σε οθόνες. Κεφάλια να κρέμονται από τον αυχένα. Μάτια να μεγαλώνουν μπροστά σε φως. Λέξεις. Λέξεις, φράσεις, τίτλοι παντού με κρυφά μηνύματα. Ήχοι επαναλαμβανόμενοι από πλήκτρα, στα κουδούνια. Πολλά κουδούνια. Όλοι δείχνουν να γνωρίζουν. Μασουλάνε τις πληροφορίες και φτύνουν γνώμες για τα πάντα. Αυτό που με ενοχλεί όμως περισσότερο είναι η ταχύτητα. Γίνονται όλα τόσο γρήγορα. Τόσο φευγαλέα. Όλοι είναι σε μία διαρκή κίνηση. Ένα τρέξιμο ασύλληπτο. Ένα κυνηγητό συνεχόμενο προς κάτι ανικανοποίητο. Νιώθω τόσο κουρασμένη! Τα βράδια πριν πέσω για ύπνο διαβάζω πληροφορίες για διάφορα ζώα της ζούγκλας. Με χαλαρώνει. Ξέρατε …

Εσείς τι ξέρετε για τους ρινόκερους;

Κάποιες φορές δε νιώθετε να στεγνώνει ο λαιμός σας και να μην μπορείτε να καταπιείτε; Να μαζεύεται το σάλιο στο στόμα και να μην κατεβαίνει; Να σε πνίγει και να μην μπορείς να προχωρήσεις φυσικά στην επόμενή σου σκέψη. Τρομερό δεν είναι να πρέπει να δίνεις εντολή στον εαυτό σου για κάτι τόσο απλό;  Κατάπιε! Κατάπιε! Σαν να αναστέλλεται η ανθρώπινη λειτουργία σταδιακά. Εμένα μου συμβαίνει συχνά. Χάνομαι από το περιβάλλον μου και βλέπω ανθρώπους να κάνουν κινήσεις αφύσικες. Δάχτυλα που πάνε πάνω κάτω σε οθόνες. Κεφάλια να κρέμονται από τον αυχένα. Μάτια να μεγαλώνουν μπροστά σε φως. Λέξεις. Λέξεις, φράσεις, τίτλοι παντού με μηνύματα. Ήχοι επαναλαμβανόμενοι από πλήκτρα και κουδούνια. Πολλά κουδούνια. Όλοι δείχνουν να γνωρίζουν. Μασουλάνε τις πληροφορίες και φτύνουν γνώμες για τα πάντα. Αυτό που με ενοχλεί όμως περισσότερο είναι η ταχύτητα. Γίνονται όλα τόσο γρήγορα. Τόσο φευγαλέα. Όλοι είναι σε μία διαρκή κίνηση. Ένα τρέξιμο ασύλληπτο. Ένα κυνηγητό συνεχόμενο προς κάτι ανικανοποίητο. Νιώθω τόσο κουρασμένη! Τα βράδια πριν πέσω για ύπνο διαβάζω πληροφορίες για διάφορα ζώα της ζούγκλας. Με χαλαρώνει. Ξέρατε …

Πιο απολαυστικό μονόλογο δε θα δούμε ξανά. Σταματία μη μας εγκαταλείπεις.

  «Που χρωστάω δηλαδή και γίνομαι μάρτυς ζωής παντελώς αμαρτωλών;» Ομολογώ δεν έχω δει πιο κεραυνοβόλο μονόλογο ευστοχίας και μαύρου χιούμορ για ότι δυστυχώς ορίζει το γένος μας και την Ελλάδα μετά τον εμφύλιο. Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω δει καλύτερο μονόλογο ever. Καθώς πρέπει οικογένειες- καλή κοινωνία- στρατός και η εκκλησία.  Kόρη ανώτερου υπαλλήλου σε υπουργείο. Για του λόγου το αληθές, παρολίγο μνηστή λοχαγού και μεταξύ μας; «παρολίγο» γυναίκα! Σεμνή όμως!  Και με τις καλύτερες των προθέσεων. Πίστη στα ήθη και στην δεξιά πατρίδα. Όχι μπλεγμένη με κομουνισμό και αμαρτία. Θεέ και Κύριε. H  Ελένη Ουζουνίδου άφηνε τότε κατάπληκτο ένα κοινό το οποίο αν αναγνώριζε την ευπάθεια του σε βλαμμένους απολυταρχικούς συντηρητικούς χαρακτήρες – διπλωνόταν από το γέλιο. Οικογενειακές ιστορίες με απομεινάρια καθαρεύουσας και μη μου άπτου συμπεριφορές. Έξυπνη σάτιρα, καυστική περιγραφή της μετεμφυλιακής γενιάς και μία υπέροχη ερμηνεία.  Το κείμενο του Κώστα Σταματίου σχολαστικό, πυκνό και ακουμπισμένο στο δικό μας τώρα με την σκηνοθεσία του αγαπημένου Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο. Η Σταματία, το γένος Αργυροπούλου είχε να μας διηγηθεί πολλά και ρεαλιστικά στιγμιότυπα με …

Τα σουτάκια επί σκηνής ξαναρχίζουν σε άλλο γήπεδο.

    Απορούμε αν υπάρχει κάποιος εκεί έξω που δεν είδε αυτό το σουρεαλιστικό δίδυμο γκριμάτσας τον περασμένο χειμώνα με όλες αυτές τις ουρές στο ταμείο του Νέου Κόσμου. Υποψίες υπάρχουν βέβαια ότι στεναχωρηθήκατε που το χάσατε και τρέξατε πανικόβλητοι με την σαγιονάρα και το μαγιο στη τσάντα να το δείτε στην καλοκαιρινή περιοδεία όπου και όπως βρισκόσασταν. Λυπόμαστε που σας το λέμε…δεν ξεμπερδέψαμε από αυτούς τους weirdo τύπους που παίζουν μπάσκετ πάνω στη σκηνή και πειράζουν τους θεατές. Οι συστάσεις περισσεύουν για τον Γιώργο Χρυσοστόμου και τον Μάκη Παπαδημητρίου και την ντουζίνα ρόλων που υποδύονται. Το – Πέτρες στις Τσέπες του – επιστρέφει σε καινούργιο σπίτι. Στο θέατρο Κιβωτός, δεύτερος χρόνος μαλλιοτραβήγματος  και σειρές αναμονής για την επιτυχημένη κωμικοτραγωδία της Μαρί Τζόουνς. Πληροφορίες ΘΕΑΤΡΟ ΚΙΒΩΤΟΣ Πειραιώς 115, Αθήνα τηλ. 210 3427426   Από 06.10.2017   ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ Τετάρτη 20:00 Πέμπτη 21:00 Παρασκευή 21:00 Σάββατο 18:30 & 21:00 Κυριακή 19:00   ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Τετάρτη-Παρασκευή & Σάββατο απόγευμα Κανονικό 15€ Φοιτητικό / Ανέργων 12€ Σάββατο-Κυριακή Κανονικό 18€ Φοιτητικό / Ανέργων 15€ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 85 λεπτά …