All posts tagged: Μάνος Καρατζογιάννης

Όλοι μεγαλώνουμε σε φυλές. Ιδιοφυές έργο σε εξαιρετική απόδοση.

Από πολύ μικρή ηλικία μαθαίνεις να βρίσκεις λέξεις και να τις συνδυάζεις στο ανάλογο συναίσθημα. Να βάζεις ύφος, χρώμα και ένταση απαιτώντας από τους γύρω σου να σε κατανοήσουν. Κάπως έτσι η γλώσσα γίνεται το σημαντικότερο εργαλείο στη ζωή μας. Χωρίς λέξεις, όπως λέει και ο Μανώλης Μαυροματάκης στην παράσταση  Φυλές, δεν θα μπορούσαμε να εκφράσουμε κανένα συναίσθημα. Ήχοι, λόγια, φωνές.  Πως θα μπορούσαμε να συνεννοηθούμε αλλιώς και πως να αγαπηθούμε τελικά; Ιδιοφυής έμπνευση της Νίνα Ρέιν, συγγραφέας του έργου, να πλάσει μια πενταμελής οικογένεια της οποίας κάθε μέλος έχει ισχυρούς και καθοριστικούς δεσμούς με τη γλώσσα. Δεμένοι ασφυκτικά σαν μία φυλή, τα μέλη της οικογένειας ψάχνουν τρόπους να συμβιώσουν, όχι πάντα ειρηνικά, μεταξύ τους αλλά και με τις υπόλοιπες φυλές της κοινωνίας.  Ισχυρή προσωπικότητα ο πατέρας Μανώλης Μαυροματάκης. Ένας εξαιρετικός ηθοποιός εμφανίζεται φυσικότατα ισχυρογνώμον και συχνά εριστικός σε οποιαδήποτε νέα εισβολή στην φυλή του. Κανένας ξένος δεν είναι ισάξιος να εισχωρήσει και ο ίδιος δεν χάνει ευκαιρία να δείχνει την υπεροψία του αρχηγού που μπορεί και κρίνει με αυστηρότητα όλους όσους προφανώς θεωρεί κατώτερούς του. …

Οι «Φωνές» του Χάρολντ Πίντερ θα ηχούν στ’αυτιά μας για πολύ καιρό. Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου

Το παιχνίδι της μνήμης, οι οικογενειακοί δεσμοί, το έλλειμμα επικοινωνίας, η βία της εξουσίας. Ερωτηματικά που βασανίζουν τον άνθρωπο, κομμάτια της ίδιας του της ύπαρξης σε ένα κατακερματισμένο περιβάλλον. Και πώς μπορεί η τέχνη να τα παρουσιάσει μαζί αυτά τα κομμάτια και να τα συνθέσει, ώστε να δημιουργήσει έναν κοινό τόπο, σε μια εποχή μάλιστα που η τεχνολογία κυριαρχεί ακόμα και στις πιο ιδιωτικές μας στιγμές; Χρόνος, οικογένεια, σύντροφος, εξουσία σφυρηλατούν την ανθρώπινη ταυτότητα. Οι τέσσερις αυτοί άξονες απασχόλησαν τον Χάρολντ Πίντερ στα τέσσερα αντίστοιχα μονόπρακτά του «Κάπου σαν την Αλάσκα», «Νύχτα», «Οικογενειακές Φωνές» και «Ένα για το δρόμο», και, τριάντα χρόνια μετά την πρώτη τους παρουσίαση, μεταφράζονται εκ νέου και συντίθενται για πρώτη φορά σε μια θεατρική παράσταση από τον συγγραφέα-ηθοποιό Μάνο Καρατζογιάννη. Στο πρώτο μονόπρακτο «Κάπου σαν την Αλάσκα» παρακολουθούμε μια γυναίκα που για 29 χρόνια βρίσκεται σε κώμα και ξαφνικά ξυπνά, αντικρίζοντας έναν άλλο κόσμο, άγνωστο προς αυτήν, με τρομακτικές αλλαγές που έχει επιφέρει το πέρασμα του χρόνου. Η Ντέμπορα –έτσι λέγεται το κορίτσι που έχει παγιδευτεί στο σώμα μιας ώριμης γυναίκας- …